سرویس تجسمی هنرآنلاین : این نمایشگاه شامل آثاری است که با تکنیک تراش و حکاکی بر روی سنگ‌های قیمتی و نیمه‌قیمتی ساخته شده و برخی از آن‌ها وجه هنر پوشیدنی نیز به خود گرفته‌اند. همچنین در این نمایشگاه 15 تندیس از ساخته های این هنرمند نیز به نمایش درآمده است. آژینه سیاح فیروزه کار‌شناس ارشد فیزیک است و از سال۱۳۸۰ سابقه طراحی، تراش و حکاکی روی سنگ را دارد. سیاح فیروز معتقد است که در ابتدا تنها به جنبه‌های تزئینی هنر تراش سنگ توجه داشته ولی اکنون در کنار این موضوع به جنبه‌های نمادین و مفهومی آثار نیز پرداخته و سعی دارد رازهای نهفته در هر سنگ را به نمایش بگذارد. در حاشیه افتتاح نمایشگاه "گوهر راز" گفت‌و‌گویی با هنرمند خالق آثار داشتیم.

ـ خانم سیاح فیروزه، چند قطعه از سنگ تراشه‌های شما در این نمایشگاه به نمایش درآمده است؟

۱۱۵ اثر در این نمایشگاه به نمایش گذاشته‌ام.

ـ از چه سنگ‌هایی بیشتر در این نمایشگاه استفاده شده است؟

سنگ‌های مختلف نیمه قیمتی از جمله اونیکس، لاجورد، آمیتیس، لابرادوریت، صدف مروارید، آونتورین و...

ـ قیمتی‌ترین این سنگ‌ها کدام است؟

ببینید این کار چون کار هنری است، جنس سنگ خیلی مهم نیست، مهم‌تر آن طرح خاص و ایده و اجرای تراشی است که انجام می‌شود اما ارزشمند‌ترین سنگ‌های این نمایشگاه، بلورهای آمیتیس است، اوپال‌های رنگی است که روی جواهرات هم ست می‌شود. عقیق‌های یمانی، الماس زرد، یاقوت، یاقوت کبود و... البته می‌توانم سنگ‌های بسیار ارزشمند هم استفاده کنم و یا نگین‌های ارزشمندتری روی آثار نصب کنم ولی خب هزینه بسیار زیادی خواهد داشت که اگر کسی بخواهد و سفارش دهد، می‌توانم برایش اجرا کنم.

ـ یعنی در این نمایشگاه امکان سفارش دادن مدل‌ها روی سنگ‌های قیمتی‌تر و جواهر نیز وجود دارد؟

بله، به صورت سفارشی این کار قابل اجرا است. البته نکته مهمی که برای من وجود دارد این است که این نمایشگاه، نمایشگاه طلا فروشی و زیورآلات معمولی نیست؛ این مجموعه در واقع نمایانگر تراش هنری سنگ است. در واقع هنر تراش سنگ بر روی سنگ‌هایی که سختی بالایی دارند را به نمایش گذاشته‌ام.

ـ در واقع بعد هنری برای شما پر رنگ‌تر از جنبه کاربردی و قیمتی آثار است؟

بله، چون در همین نمایشگاه هستند سنگ‌هایی که سنگ رودخانه هستند ولی همراه با خلاقیت هنری تبدیل به یک اثر ارزشمند شده‌اند، این سنگ‌ها به خاطر نقش تکی که دارند فوق العاده برای من قیمتی محسوب می‌شوند و من بعضی از آن‌ها را از سنگ‌های نیمه قیمتی دیگر با ارزش‌تر می‌دانم.

ـ در این مجموعه کاری برای آقایان طراحی نشده، یا شما کلا در حوزه طراحی برای خانم‌ها فعالیت می‌کنید؟ منظورم چیزهایی مثل انگشتر است که آقایان می‌توانند استفاده کنند.

در این نمایشگاه آثاری برای آقایان هم هست، در واقع برخی از آویز‌ها، سنگ‌ها و طرح‌هایی هستند که هم خانم‌ها و هم آقایان می‌توانند از آن استفاده کنند. همچنین چند اثر روی می‌زی هم هست که اصولا جنبه هنری دارد؛ اما انگشتر معمولا کار نمی‌کنم، البته می‌شود روی انگش‌تر هم کار کرد ولی من چون بیشتر ایده‌ام تراش سنگ است و نه زیورآلات به صورت مطلق آن، ترجیح داده‌ام بیشتر فرم‌هایی مثل گردن‌آویز و سنجاق سینه کار کنم که بتوان بیشتر فرم تراش را نشان بدهم.

ـ روی برخی از آثار می‌بینیم که شما از خود بلور و کریستال سنگ با دخل و تصرف کمی در زمینه تراش‌های صیقلی استفاده کرده‌اید، که به نظر ایده ناب و کمتر دیده شده‌ای می‌آید، درباره این آثار هم توضیح بدهید.

اتفاقا روی این آثار کار زیادی انجام می‌شود ولی سعی می‌کنم ظاهر بکر سنگ را در این بین نگه دارم. من برای برش این آثار مرارت زیادی کشیده‌ام به دلیل اینکه کریستال‌های کوارتز خیلی آسیب‌پذیر هستند و من از تکنیک خاصی استفاده کرده‌ام که بتوان یک کلونی مشخصی از این کریستال‌ها را در کنار هم نگاه دارم و برش سنگ را نیز بزنم به صورتی که آسیبی به قسمت مورد نظر وارد نشود.

ـ شما نظیر این کار‌ها را در بازار ایران دیده بودید؟

خودم ندیدم به هر حال کار مشکلی است و شاید خیلی به صرفه نباشد، چون در زمان تراش هر لحظه ممکن است ترک خورده و از هم بپاشند.

ـ این کریستال‌ها که تا این اندازه حساس هستند وقتی تبدیل به آویز می‌شوند، مقاومتشان چقدر است؟

مثل سنگ‌های قیمتی و نیمه قیمتی دیگر باید از این کریستال‌ها هم مراقبت شود، در مجموع سختی کوآرتز در حدود ۷ است و اگر ضربه‌ای به آن نخورد مقاومت خوبی دارد اما بلور در کل آسیب‌پذیر‌تر است.

ـ قیمت آثار این نمایشگاه که از آویزهای بسیار کوچک تا مجسمه را دربردارد حدودا چقدر تعیین شده است؟

قیمت‌ها از ۴۰۰ هزار تومان شروع می‌شود تا چند میلیون تومان.

ـ چند میلیون تومان؟

ببینید مثلا من یک کاری در این نمایشگاه دارم که متاسفانه هنوز تمام نشده و باید وزن طلا را حساب کرد و در ‌‌نهایت قیمت‌اش را تعیین کرد.

ـ دقیقا به کدام اثر اشاره دارید؟

یک طاووس آبی است که اندازه بزرگتری هم نسبت به آثار دیگر دارد ولی اگر کلی بخواهم بگویم آثاری که برای فروش ارائه شده تا ۴ میلیون تومان هستند ولی مجسمه‌هایی که ارائه شده چون کارهای بسیار خاصی هستند و در واقع موزه‌ای محسوب می‌شوند، البته بیشترشان گاهی تا ۲۰ میلیون تومان هم می‌رسند. این قسمت از آثار برای فروش نیست زیرا بسیار کارهای خاصی هستند و می‌خواهم مجموعه‌ام کامل بماند، البته باز هم اگر کسی بخواهد می‌تواند سفارش بدهد.

ـ شما فیزیک خوانده‌اید و در زمینه‌های دیگری نیز تجربه‌های موفقی دارید و رتبه‌هایی هم کسب کرده‌اید، در حال حاضر به چه کاری مشغول هستید؟

در حال حاضر در حال یادگیری و آموختن نوعی از مجسمه‌سازی هستم، کار تراش سنگ را انجام می‌دهم و البته مطالعات فیزیک را هم ادامه می‌دهم چون علاقه دارم این رشته را تا دکترا ادامه بدهم اما بیشتر عاشق هنر هستم و احساس می‌کنم هنر مرا به سمت خودش صدا کرده و من هم نتوانسته از آن جدا شوم و روی این حساب مسیر زندگی‌ام نیز تغییر کرد.

ـ شما کار آموزش تراش سنگ هم انجام می‌دهید؟

خیر چون هم موقعیتش را ندارم و تجهیزات زیادی می‌خواهد برای آموزش، همچنین مسئولیت بسیار سنگینی نیز دارد، زیرا کار بسیار سخت و خطرناک است و خودم چندین بار نزدیک بود به دست‌هایم در حین کار با تیغه‌های تراش، آسیب جدی وارد کنم، در نتیجه فعلا این کار برای من عملی نیست. باید اشاره کنم که من قطعات سنگ را خودم برش می‌زنم و قواره می‌کنم زیرا حساسیت زیادی روی انتخاب سنگ دارم.

ـ در چند سال اخیر نمایشگاه جواهرات، نقره، سنگ‌های زینتی و... به مجموعه نمایشگاه‌های هنرهای تجسمی در نگارخانه‌ها اضافه شده‌اند و شاهد استقبال خوبی هم از سوی گالری‌داران و هم مخاطبان را در این زمینه بوده‌ایم؛ نظر شما در مورد جایگاه این اثار در هنرهای تجسمی چیست؟

من فکر می‌کنم این یک تبادل هنری دو سویه است، یعنی هم جامعه هنری ما را پذیرفته و هم به عنوان مثال من نوعی در حال آموختن مجسمه سازی هستم تا زاویه دید و کارم را وسیع‌تر کنم و با جریانات روز دنیا همراه باشم، در نتیجه به نظرم این تعامل بسیار خوب است زیرا این کار‌ها نیز شاخه‌ای از هنرهای تجسمی است، هنر می‌تواند در هر مدیومی ارائه شود مهم جوهره کار و ایده‌های هنرمندانه است.

ـ و کلام آخر؟

امیدوارم آثار من هم در این سطح باشد و همچنین امیدوارم جامعه هنری ایران کمی باز‌تر به هنر نگاه کند و هنر را در یک چاچوب خاص و بسته تعریف نکنند. من ادعایی در این زمینه ندارم و در حال آموختنم اما احساس می‌کنم باید فضای بازتری در جامعه هنری ایجاد شود.

انتهای پیام/

فرین روحانیان