سرویس مد و لباس هنرآنلاین : رضا رضوانی که چند سال است محصولات چرمی با نام "4راه" تولید میکند در رشته نقاشی تحصیل کرده است. او در گفتوگو با خبرنگار هنرآنلاین گفت: من همزمان با دانشگاه در کارگاههای رشته صنایع دستی هم شرکت میکردم و بعد از یادگرفتن این کار، تولید محصولات خود را شروع کردم.
او افزود: مهمترین نکته برای من از ابتدا کیفیت کار بود. اگر جنس خوبی استفاده شود خروجی نهایی هم خوب خواهد بود و در کنار آن با طراحی خوب و مناسب میتوان کار خوبی ارائه داد. کارهایی که انجام میدهم کاملا کاربردی هستند و مهمترین نکته این است که کاربرد راحتی برای مشتری داشته باشد. گاه کیف پول دست دوزی میبینم که اسکناس در آن جا نمیشود، در حالی که باید ابتدا به فکر رفع نیاز مشتری بود و بعد به دنبال زیبایی رفت.
رضوانی با اشاره به مشکلات این کار گفت: مشکل بزرگ ما در حال حاضر این است که مغازههای فروش چرم بسیار زیاد شدند. این موضوع با اینکه باعث رونق کار میشود، با روندی که فروشندهها پیش گرفتند به کسانی که سابقه زیادی در این کار دارند لطمه میزنند. آنها الگوی آماده همه کیفهای موجود در بازار را با تمام جزییات کپی کرده و حتی جای سوراخها را هم مشخص کردهاند و در کنار فروش چرم و یراق، این الگوها را هم میفروشند. بنابراین هر کسی میتواند آنها را خریده و کیف چرمی تولید کند ولی چون تجربه کافی ندارند و نمیدانند چگونه از ابزار استفاده کنند کیفیت محصولات آنها و در نتیجه قیمت کارها پایین است. در این شرایط امثال من که محصولی با کیفیت و قیمت بالا تولید میکنیم برای فروش کارها مشکل پیدا میکنیم. با وجود این کسانی که تجربه کار کردن با امثال من را دارند همیشه مشتری ما هستند و قدر کار ما را میدانند.
او با اشاره به اینکه عدهای چرم مصنوعی را به نام چرم طبیعی ارائه میدهند گفت: چرم مصنوعی مثل پارچه به شکل متری فروخته میشود و با قیمت ارزان ظاهری شبیه چرم دارد و کسی که با چرم آشنا نباشد فکر میکند طبیعی است. دو روش کلی برای شناخت چرم وجود دارد که یکی از آنها دیدن پشت آن است. پشت چرم طبیعی پرزهای نامنظم دارد که قابل کندن هستند اما پشت چرم مصنوعی پارچهای است که شبکههای مربع شکل دارد. با وجود این کسی که از چرم مصنوعی استفاده میکند پشت آن را طوری میپوشاند که قابل دیدن نباشد. بنابراین بهترین راه شناخت چرم بوی آن است که قابل تقلید نیست و لمس چرم هم برای افراد باتجربه راه تشخیص است.
رضوانی در مورد تفاوت قیمت چرمها گفت: چرم طبیعی با واحد فوت اندازهگیری میشود و هر قطعه چرم به طور تقریبی 30 در 30 سانتیمتر است. قیمت این قطعه با توجه به کیفیت آن از 5 هزار تا 100 هزار تومان متغییر است، در حالی که یک متر چرم مصنوعی به قیمت 15 هزار تومان فروخته میشود. چرمهای موجود در بازار گاوی، گوسفندی و بزی هستند. چرم گوسفند و بز لطیف و ظریفتر است و برای ساخت کیفهای سایز کوچک و کت استفاده میشود. ولی برای کیفهای بزرگ و چمدان از چرم گاوی استفاده میشود چون ضخیم است و وزن بیشتری را میتواند تحمل کند.
او در مورد چرمهای رنگی نیز گفت: همه چرمها پس از دباغی شدن رنگ میشوند و حتی چرمهای قهوهای و سیاه هم رنگ شدهاند. اما وقتی یک چرم با رنگ قرمز یا آبی درست شود مشتری در مورد طبیعی یا مصنوعی بودن آن شک میکند. این در حالی است که پوست خام حیوان رنگ ندارد و پس از دباغی شدن رنگ دلخواه به آن اضافه میشود. از سوی دیگر بافتها و نقشهایی که روی چرم هست نیز پس از دباغی با غلطکهای داغ سنگین روی آنها ایجاد میشود. این هم موضوعی است که بعضی فروشندهها از آن سوء استفاده میکنند و به نام چرم کروکودیل، چرمهای بز و گوسفند را نقش زده و میفروشند، در حالیکه 90 درصد آنها اصل نیست.
رضوانی در مورد میزان استقبال مردم از چرمهای رنگی گفت: سلیقه افراد خیلی متفاوت است و در حالی که عدهای چرم را در رنگهای کلاسیک میخواهند، بعضی دیگر فقط چرم رنگی استفاده میکنند. در واقع مشتری برای هر دو نوع چرم هست اما افرادی که خواهان چیزی متفاوت از بازار و آنچه همه دارند هستند چرم را در رنگهای کلاسیک آن استفاده میکنند.
انتهای پیام/