سرویس معماری هنرآنلاین: این جلسه با حضور رامبد ایلخانی، کوروش رفیعی و علی کرمانیان پنجشنبه 8 آبان ماه در باغ موزه قصر برگزار شد.

بابک شکوفی با توضیح اینکه "مرز" خطی است که جدا کننده دو نیروی مختلف تاکید کرد: معماری نیز حرکت روی لبه‌های مرزی حوزه‌های مختلف و نغلتیدن توی هر کدام از اینها به تنهایی است.

وی گفت: حوزه های مختلفی در شکل‌گیری ساختمان دخیل‌اند. سودمندی، فن‌آوری و تکنیک، زیبایی‌شناسی، منافع کارفرما و عوامل دیگر مرز لغزانی برای معمار ایجاد می‌کند، مثل موقعیتی که شخصیت‌های فیلم‌های هنری در آن قرار می‌گیرند. رفتارهای آنها خیلی قابل پیش‌بینی نیست و این به خاطر خاطر ابهام و ناپایداری نیروهای حاکم بر جهان است. معمار امروز ما روی چنین نقطه‌ای قرار گرفته است.

وی ادامه داد: یکی از حوزه‌های مهم بعد از مرزهای لغزان معماری، ناخودآگاه فرم است. یک اثر معماری اگر بخواهد در غالب معماری قرار بگیرد و نه صرفا ساخت و ساز، حتما باید از اعماق جان و هستی معمار سرچشمه گرفته باشد.

طراح پردیس سینمایی تماشا گفت: معمار نباید پیرو هر مدی بشود که بازار و مجله‌ها مشخص می‌کنند و سبک کارش به سرعت بالا و پایین برود. به نظر من ورود به یک دوره خیلی آرام آرام طی می‌شود نه اینکه به سرعت و بر اساس مد بازار تغییر کند. خود فرم هم از یک جهت می‌تواند ما را به سمت ناخودآگاه هدایت کند. فرم جایی است که از معمار استفاده می‌کند تا خودش را عرضه کند.

وی سپس به معرفی پروژه‌های درون شهر تهران پرداخت و ابتدا توضیحات فیلم کوتاه و عکس‌هایی از پردیس سینمایی تماشا ارائه کرد.

وی توضیح داد: مصوبه‌ای از اوائل دهه هفتاد اجرا شد که طبقه این قانون هر کس برای ساخت سینما سرمایه‌گذاری کند، برابر همان مقدار به او در همان محل مجوز تجاری داده می‌شود. از این مصوبه بخش دولتی استفاده کرد و در ابتدای کار شهرداری‌ها وارد کار شدند.

یکی از مکان‌ها یافت آباد بود که جزو شهر محسوب نمی‌شد و قرار نبود گسترده شود. در این محله بافت کاملا ارگانیک بود و خوردو و مشخصات شهری نداشت. بافتی است مغشوش و فاقد ساختمان‌ی بزرگ که مشخصه منطقه باشد. به همین دلیل در طراحی پردیس سینمای تماشا تلاش کردم ساختمانی طراحی کنم که در درجه اول مجسمه‌گون باشد و درشت مقیاس.لابیرنتی فضا به جذابیت کار کمک می‌کرد و همچنین ساختاری هزار و یک شبی داشت. در هزار و یک شب هم لایه‌های مختلف قصه اساس جذابیت آن را تشکیل می‌دهد.

بابک شکوفی سپس به معرفی پردیس سینمای آزادی و چگونگی طراحی آن پرداخت.

وی ادامه داد: همانطور که می‌دانید حوزه هنری تبلیغات اسلامی مالک سینمای آزادی بود و پس از آتش گرفتن این سینما مسابقه‌ای برگزار کرد برای بازسازی بنا. هنگامی که مسابقه برگزار شد بنا بود زمین کناری آن که الان پارکینگ است به آن ملحق شود و مسابقه برای یک زمین مربع شکل 1800 متری بود.

طرحی که من ارائه کرده بودم برنده مسابقه شد. در آن طرح اولیه بنا بود معبری که بین بهشتی و وزرا است به صورت میان‌بر در آن طرح قرار بگیرد و یک راسته پر تحرک را بسازد. خروجی نیز از روی نما صورت می‌گرفت، اما زمین خریداری نشد و مدیریت نیز چندین بار تغییر کرد و سال‌ها گذشت. یک روز غیر منتظره به دفتر آمدند و اصرار داشتند تمام برنامه‌هایی که در طراحی اولیه وجود دارند باید اجرا شود. ضمن اینکه هشت متر عقب نشینی زمین باید صورت می‌گرفت.

شکوفی ادامه داد: با این حساب باید آن ایده را علی رغم علاقه‌ای که به آن داشتم رها کنم. مشکل اینجا بود که حجم زیادی از کاربری در یک زمین کوچیک پیچیدگی‌های زیادی ایجاد می‌کرد. برای من آن روزها خیلی سخت بود که در این همه ترکم بالا و فشردگی، ایده‌های معمارانه خودم را ایجاد کنم. تنها کاری که توانستم انجام دهم این بود که از شکاف‌های کاربری‌ها سعی کردم به زور بیرون بزنم تا یک حجم قوطی کبریتی ایجاد نشود.

زنجیره پله‌های برقی را به صورت قیچی طوری طراحی کردم که کسانی که نمی‌خواهند در قسمت تجاری توقف داشته باشند سریع‌تر به قسمت سینما بروند. گذر از این قسمت دید شهر را دارد و فضای پر انرژی هم از بیرون و هم از درون ایجاد می‌کند. از نیم‌طبقه‌ها برای ایجاد فضاهای کافی شاپ و محوطه انتظار استفاده شد. در قسمت سینما مخصوصا دید به بیرون ندارد تا نگاه معطوف به داخل شود و باز دوباره فضای خیابان را در آسانسور دنبال می‌کند.

وی گفت: در کل این فضا قابلیت آن را یافت که به فضای عمومی شهری تبدیل ‌شود. مثل حرکت از کوچه‌های مختلف شهر. قرار بود سه گیشه برای آن ساخته شود که این طرح اجرا نشد و الان تمرکز روی در ورودی خیابان شهید بهشتی است. پله‌هایی معمولی طراحی شده بود که باز آنها هم ساخته نشد و الان از پله‌های فرار برای رفتن به نیم طبقه‌ها استفاده می‌شود.

وی ادامه داد: متاسفانه معماری داخلی آن اصلا در طرح من اینگونه نبود. سنگ‌های تیره، سقف‌های کاذب و کاشی‌های قرمز و سبز و تزیینات و سقف‌های کاذب اضافی تنها فضای داخلی را شلوغ کرد.

طرح با دیوارهای سنگی سفید و ساده طراحی شده بود اما به دلیل اختلافی که با کارفرما ایجاد شده بود ارتباط ما با کار از بین رفته بود و نظارتی روی این بخش نداشتیم. البته این صرفا یک اختلاف سلیقه نبود و به گمان من تنها برای این بود که ساختمان را گران‌تر کنند. چون یک پیمانکار شناخته شده را با مناقصه نیاورده بودند و در عوض کار را بدون مناقصه بین ده‌ها پیمانکار خرد کرده بودند. در نهایت برآورد بودجه دو برابر آن چیزی شد که ما پیش بینی کرده بودیم.

طراح پردیس سینمایی تماشا ادامه داد: خوشبختانه ساختار پلان و نمای بیرونی آن مطابق طرح اجرا شد. البته نما نیز داشت به سمت خاکستری تیره شدن می‌رفت که جلوی آن را گرفتیم. من با یک خبرگزاری درباره طرح صحبت‌هایی کردم که بلافاصله به من اطلاع دادند که تا اجرای کار با هیچ کس گفت‌وگو نکن، اما من با دو خبرگزاری قرار مصاحبه گذاشتم و اشاراتی کردم و از آنجایی که موضوع سینمای آزادی حساسیت زیادی در رسانه‌ها داشت باعث شد کار از اینکه شبیه آسفالت خیابان شود نجات پیدا کند.

بابک شکوفی در پایان سه طرح دیگر را معرفی کرد که یکی از آنها مجموعه هتل تفریحی و تجاری رسالت شریعتی است که جای هتل اینتر نشنال ساخته خواهد شد و یک پروژه در شهر بجنورد که به تازگی کلید خورده است.

در پایان رامبد ایلخانی، کوروش رفیعی و علی کرمانیان درباره طرح‌ها و ایده‌های بابک شکوفی صحبت کرده و نقطه نظراتی ارائه کردند.

انتهای پیام/