سرویس معماری هنرآنلاین: یکصد و سی و هشتمین گفتمان هنر و معماری این هفته انجمن مفاخر معماری ایران به موضوع بوم شناسی و معماری پایدار اختصاص دارد.

اگر معماری ما توانایی آن را داشته است که در طول حیات دیرپای خود، کارآمد بودن و نقش موثر خود، در گستره زندگی مردمان این سرزمین را حفظ نماید، به واسطه وجود روح پایداری، پایایی و مانایی آن است که در فرم، عملکرد، محتوا و فناوری، به طور یکپارچه و سازگار با هم تجلی یافته است. تعاملی که به صورت مستدل و مستند و با همسازی و هماهنگی میان اجزا (حتی در عناصر تامین کننده آسایش درون ساختمان)، به عنوان معماری مبتنی بر بوم شناسی توسط سایر فرهنگ‌ها، به عنوان الگو، مورد پذیرش قرار دارد.

این معماری، تعادل طبیعی محیط را می‌شناسد و با آن رفتاری مناسب دارد؛ با اقلیم و ویژگی‌های هواشناسی چون، دما، رطوبت و بارندگی سازگار است و با آب و منابع آن به ویژه در نقاط کم آب منطبق است؛ لغزش‌های زمین و لرزه زمین ساخت را می‌داند؛ حریم پیکره‌های آبی و جنگل را رعایت می‌کند؛ برداشت منابع خاک، شن، ماسه، سنگ و دیگر منابع قرضه و مصالح را با اندیشه انجام می‌دهد تا زیستگاه‌ها و بوم سامانه‌ها تخریب نشوند.

این معماری، کمترین هدر رفتن منابع را دارد، اجازه آلودن آب و محیط پیرامون را نمی‌دهد و نیز با دیرینه شناسی دانش و تاریخ معماری بومی آشناست و هنر ماندگاری و پایداری بوم را درک کرده است.

بوم در معنا به سرشت و طبیعت گفته می‌شود که در تعریف سرزمین و کشور نیز بکار می‌رود.

بوم شناسی دانش تحلیل و بررسی کنش میان موجودات زنده و محیط پیرامونی است، چه کنش موجودات زنده و چه کنش زنده با محیط بی‌جان (آب، هوا، خاک و ...) بوم شناسی همچنین، دانش بررسی رابطه انسان با تعادل طبیعی است و تعادل طبیعی سامانه‌ای است پیچیده، دقیق و بسیار سامان یافته که بسادگی نمی‌توان آن را نادیده گرفت.

نگاهی به میراث فرهنگی ایران (این نخستین تمدن آبی جهان)، بیانگر آن است که سازندگان ما درکی ژرف و بنیادین از بوم داشته‌اند و دستاورد کارشان از درک زیبایی شناسانه برخوردار بوده است.

ایرانیان هنر و دانش درخشان آب و نیز معماری پایدار را به جهانیان آموختند و تحسین هنرمندان و دانشمندان از گوته و نیچه، از مالرو تا فوکو و دیگران را برانگیختند.

گسست فرهنگی و کندن از دانش درخشان مدیریت آب، معماری، شهرسازی و ... در یک سده تغییرات ناسازگاری در این مرز و بوم پدید آورد.

روستاهای زیبا، بوم آشنا و خودکفا متروکه شدند. شهرباغ‌های زیبا، مولد و بوم آشنا، به کلانشهرهای ناسازگار بدل شدند. تالاب‌ها و دریاچه‌ها با سد سازی خشکانده شد، رود دره‌ها و دره‌ها تخریب شد، جنگل‌ها و کوهستان‌ها و آبخیزها با ساخت بی‌رویه از میان رفت و حتی بیابان‌ها از این تخریب در امان نماندند.

در یکصد و سی و هشتمین گفتمان هنر و معماری، که به همت موسسه توسعه مطالعات بین المللی فاطر برگزار می‌شود و به بحث پیرامون بوم شناسی و معماری پایدار اختصاص دارد، خانم‌ها: مهندس فاطمه ظفرنژاد و مهندس سارا غفوری و آقایان: مهندس عبداله اشتری، دکتر مهدی بصیری، مهندس محمدرضا حائری، دکتر تقی فرور و دکتر محمد کوشان فر سخن خواهند گفت که با نمایش فیلم و پرسش و پاسخ همراه است. این نشست چهارشنبه 30 مهر از ساعت 15:30 الی 18 در باغ موزه قصر به نشانی خیابان دکتر شریعتی، خیابان مطهری شرقی برگزار می‌شود.

انتهای پیام/