سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: پدر خوانده فیلمی داستانی- جنایی است که در سال 1972 به کارگردانی فرانسیس فورد کوپولا و بر اساس نوشته ماریو پوزو ساخته شد.
فرانسیس فورد کوپولا، یکی از مشهورترین کارگردانان و تهیهکنندگان آمریکایی ایتالیاییتبار سینمای هالیوود است. او بجز کارگردانی، فیلمنامه مینویسد، تجارت میکند، مجله چاپ میکند و صاحب هتل نیز هست. او را بیشتر به خاطر ساخت سه گانه پدرخوانده میشناسند.
"پدرخوانده" بر اساس رمانی به همین نام نوشته ماریو پوزو است که درست سه سال قبل از ساخته شدن فیلم نوشته شد. نویسنده به همراه کارگردان فیلمنامه فیلم را نوشتند. به دلیل اقتباس موفقی که از روی داستان انجام شد، "پدرخوانده" علاوه بر جایزههای متعددی که در زمینههای مختلف دریافت کرد، موفق به دریافت اسکار فیلمنامه اقتباسی هم شد. "پدرخوانده" به عقیده بسیاری از منتقدان و تماشاگران حرفهای سینما یکی از بهترین فیلمهایی است که در طول تاریخ فیلمسازی آمریکا تهیه شده است، نمونه واقعی از یک فیلم کلاسیک آمریکایی.
داستان فیلم، در اواخر دهه 40 و در نیویورک جریان دارد و دون کورلئونه رئیس یک خانواده مافیایی است. مایکل، که مدتها پیش از قبول شغل خانوادگی سر باز زده است، به همراه دوست دختر غیر ایتالیاییاش، که برای اولین بار سر از شغل خانوادگی مایکل درمیآورد، در مراسم ازدواج خواهرش، حاضر میشود. چند ماه بعد ، دون، هدف گلوله مرد مسلحی قرار میگیرد که در استخدام قاچاقچی مواد رقیبی است که پیش از این، درخواست کمکش از دون با توجه به روابط سیاسیای که داشت رد شده بود، و به زحمت از مرگ نجات مییابد. مایکل، بعد از نجات پدرش از دومین اقدام به ترور، برادر بزرگ و تندخوی خانواده، سانی و مشاوران خانواده، تام هگن و سال تسیو را متقاعد میکند که بهتر است او کسی باشد که از مسئولان این حوادث عینا انتقام بگیرد...
"پدرخوانده" فیلمی درباره قدرت است، قدرتی که ممکن است در هر کشور، شهر، روستا و حتی یک خانه شکل بگیرد. فیلم شاید به ظاهر مناسبات قدرت در دستگاه سیاسی آمریکا را به طور اخص مد نظر قرار داده است، اما نوع نگاه به موضوع آنقدر کلی و همه جانبه است که به راحتی در هر زمان و مکان، قابل بسط و تعمیم است. همین نگاه کلی است که فیلم را از یک اثر معمولی که شاید به سیستم یا جامعهای خاص میپردازد خارج میکند و به آن جنبهای فرا زمانی و فرا مکانی میبخشد.
رنگ قالب صحنهها تیره و قهوهای سوخته است که تداعیکننده سبک معماری و ترکیب رنگ مکتب گوتیک است. مردان در اتاقهای تاریک و پنجرههای پوشیده به حل و فصل امور میپردازند و توطئهچینیها و تعاملاتشان را شکل میدهند.
اما موسیقی فیلم که از ترانههای قدیمی ایتالیایی سرچشمه میگیرد، در برخی صحنهها به بار درام میافزاید.
به دلیل استقبال تماشاگران از این فیلم، دو سال بعد از اکران آن، قسمت دیگری از این فیلم به نام "پدرخوانده 2" و در سال ۱۹۹۰ نیز قسمت سوم این فیلم با نام "پدرخوانده 3" ساخته شد. هر چند که هیچکدام به پای نسخه اول نرسیدند. خود کاپولا در اینباره گفته است: فقط باید قسمت اول را میساختم.
انتهای پیام/
علیرضا سردشتی