سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین : جایزه "من بوکر" 2014 به نویسنده استرالیایی تعلق گرفت که چندان بنام نیست. او به واسطه "جاده باریک در عمق شمال" (The Narrow Road to the Deep North) این جایزه را دریافت کرد تا به خیل نویسندگان بوکری بپیوندد.

بوکر سال 2014 با بوکر سال‌های پیش یک تفاوت اساسی داشت و آن این بود که امسال نامزدهای احتمالی این جایزه به کشورهای مشترک المنافع انگلستان محدود نمی‌شد و به گستره تمامی داستان‌های انگلیسی زبان برگزار شد تا گستردگی بیشتری نسبت به گذشته پیدا کند. امسال به عنوان اولین سالی که چنین مقرر شد در میان نامزدهای نهایی جایزه "من بوکر" به جز فلاناگان استرالیایی، دو نویسنده آمریکایی و یک نویسنده بریتانیایی هم حضور داشتند.

گفته می‌شود که فلاناگان این رمان را در پنج نسخه نوشت و نهایتا یکی از آن را برگزید؛ پروسه‌ای که 12 سال به طول انجامید. خود او درباره این کتابش در روزنامه هرالد سیدنی می‌نویسد: "دو درون مایه اصلی این رمان، عشق و جنگ است. این کتاب که با نثری فوق‌العاده ظریف و قوی نوشته شده، شرق را به غرب و گذشته را به حال، با داستانی از گناه و قهرمانی پیوند می‌زند. همان‌طور که از نوشتن آنچه می‌خواستم ناتوان بودم، نسخه‌های دیگر این رمان در ذهنم می‌آمدند و می‌رفتند. من پنج نسخه متفاوت نوشتم تا بالاخره توانستم نسخه نهایی مد نظرم را پیدا کنم."

این کتاب، ششمین نوول ریچارد فلاناگان بود. او اولین رمانش را در سال 1994 نوشت و کتاب"جاده باریک در عمق شمال" (2013)آخرین کتاب او به حساب می‌آید.

The Sound of One hand Clapping رمانی‌ است که او در سال 1997 نوشت و خود او یکسال بعد از چاپ آن دست به نوشتن فیلنامه‌ای براساس رمانش و بعد ساخت فیلم زد .

جایزه "من بوکر" در تمام سالیانی که برپا بود نشان داد که جایزه‌اش برای نویسندگان سرشناس نیست. در قریب به نیم قرن اخیر تعداد نویسندگان سرشناس این جایزه به تعداد انگشتان دست‌ها‌ هم نیست. کافی است نام چند نویسنده بوکری سال‌های گذشته را با هم مرور کنیم: پیتر کری، یان مارتل، دی بی سی پی‌یر ، آلن هولینگهرست، جان بنویل، کیران دسای، ان انرایت، آراویند آدیگا، هیلاری منتل، هاوارد جاکوبسن، جولیان بارنز، هیلاری منتل یا النور کاتن بنده بوکر 2013. همان طور که گفته شد تعداد نویسندگان سرشناس این جایزه به تعداد انگشتان دست‌ها‌ هم نیست. وی.اس نایپل، نادین گوردیمر، سلمان رشدی، ویلیام گلدینگ، کازوئو ایشی‌گورو، مارگارت اتوود و جان ماکسول کوتسی از این دست نویسندگان هستند که البته بعضی از این اسامی نیز بعدتر به واسطه دریافت جایزه نوبل شهره شدند و زمانی که موفق به دریافت جایزه "من بوکر" شدند چندان معروفیت جهانی نداشتند.

اما ارتباط جایزه ادبی نوبل با بوکر به واسطه چند نویسنده که در هر دو جایزه موفق و خوش اقبال بودند جالب است. زمانی که ویلیام گلدینگ نویسنده معروف "سالار مگس‌ها" در سال 1980 برنده بوکر شد تنها سهسال بعد به دریافت جایزه ادبی نوبل هم نائل شد.

جان مکسول کوتسی نویسنده‌ای که دوبار در سال‌های 1983 و 1999 موفق به دریافت جایزه بوکر شد، در سال 2003 برنده نوبل ادبیات شد و از سوی دیگر وی.اس نایپل ترینیداد و توباگویی هم سی سال بعد از دریافت جایزه بوکر، در سال 2001 موفق به دریافت جایزه نوبل شد.

شاید دور از ذهن نباشد بنویسیم که داوران آکادمی نوبل دورنگاهی هم به انتخاب داوران بوکر دارند؛ داورانی که برعکس داوران نوبل هر سال تغییر پیدا می‌کنند.

انتهای پیام/