سرویس معماری هنرآنلاین: خانه تاریخی عین الدوله بنای تاریخی ارزشمندی است که 15 سال پیش توسط شهرداری خریداری شده و بخش بزرگی از باغ آن از بین رفت. با اینکه شورای شهر بارها خواسته که این خانه از لیست فروش شهرداری خارج شود اما باغ آن تخریب شده و اکنون گودبرداری بزرگی در کنار آن انجام شده است. همسایه‌ها نگران عمارت عین الدوله هستند و هر روز شاهد اتفاقات عجیبی‌اند که همگی خارج از ضوابط و قوانین میراث فرهنگی صورت می‌گیرد. مهدی تندگویان عضو شورای شهر تهران چندی پیش با ارائه گزارشی از شرایط ناگوار آن پرده برداشت و از شهرداری خواست مجوز ساخت و ساز در این مجموعه را باطل کند. خانه عین الدوله دارای تاریخچه‌ای بسیار مهم است. شاهزاده عبدالمجید میرزا معروف به "عین‌الدوله"، ‌صدراعظم دوره‌ی مظفرالدین شاه و از مخالفان سرسخت مشروطیت ایران بود. او پسر سلطان احمد میرزا عضدالدوله و نوه‌ی فتحعلی‌شاه بود. ناصرالدین شاه او را به تبریز نزد ولیعهدش مظفرالدین میرزا فرستاد. او در آن‌جا مورد توجه بود، تا این‌که ولیعهد دختر انیس‌الدوله را به عقد او درآورد و وی پیشکار ولیعهد شد. در سال 1310 هجری قمری به او لقب "عین‌الدوله" دادند. پس از کشته شدن ناصرالدین شاه و پادشاهی مظفرالدین شاه، ‌عین‌الدوله حاکم تهران و سپس وزیر داخله شد. در سال 1282 خورشیدی او صدراعظم شد، اما با اعتراض علما و تجار که از روش استبدادی او به تنگ آمده بودند، در سال 1384 معزول شد و میرزا نصرالله خان مشیرالدوله به جای او صدراعظم شد. وی پس از مدتی در خراسان در املاک خود اقامت کرد. او پس از فتح تهران خود را به مجاهدین تسلیم کرد. عین‌الدوله در دروه‌ی پادشاهی احمدشاه دوبار رئیس‌الوزرا شد و چند بار به حکومت آذربایجان گذاشته شد. هر چند علی‌رغم عملکرد وی در زمان مشروطه و سنگ‌اندازی‌هایش،‌ او در زمان قحطی در ایران از کمک به مردم ستمدیده خودداری نکرد و بسیاری از املاک خود را برای کمک به مردم در گرو تاجران و بازاریان قرار داد. عین‌الدوله تا زمان حیاط خود تا 10 آبان سال 1306 هیچ‌گاه به سفارت انگلیس یا روس پناهنده نشد. او در سال‌های پایانی عمرش، ‌با ورشکستکی مواجه شد و طلبکاران اموال او را به سرقت بردند. در این شرایط باغ و عمارت عین‌الدوله از مالکیت او بیرون آمد و مالک جدیدی با نام «بصیرالدوله» (هروی) پیدا کرد. خانواده‌ی وی در این عمارت مستقر شدند. پس از مرگ مالک جدید، این عمارت و باغ آن به فرزندش دکتر نصرت‌الله هروی رسید و از او نیز به دخترش شیرین هروی رسید، تا این‌که در سال 1376 شمسی با توافق آخرین مالک باغ، ‌شهرداری آن را در اختیار گرفت و قرار شد این باغ به فضایی عمومی مانند موزه تبدیل شود. در خلال جنگ جهانی دوم،‌ سران سه کشور روس و انگلیس و آمریکا به منظور توافق درباره‌ حواشی جنگ با متحدین و ترسیم جهان پس از پایان جنگ جهانی دوم در این باغ کنفرانس تهران را به صورت سری برگزار کردند. آن‌ها به دلایل امنیتی از مرکز شهر دور شدند و کنفرانس مشهور تهران را روزهای 6 تا 9 آذرماه 1322 در این عمارت برپا کردند. این عمارت پس از یک توافق در سال 1375 به تملک شهرداری منطقه‌ی 4 تهران درآمد و تعمیرات آن از مهرماه 1381 آغاز شد و در چند مرحله تغییرات، به‌شکل فعلی درآمد. در بهار 1386 و به‌مناسبت صدمین سالگرد بلدیه تهران، این عمارت به‌دست شهردار تهران با حضور مسئولان سازمان زیباسازی شهرداری افتتاح شد و توسط سازمان زیباسازی به بهره‌برداری رسید. این بنا در سال 1387 به نگارخانه تبدیل شد. انتهای پیام/