سرویس معماری هنرآنلاین ؛ گیلان، سرزمین کهن و سبز، یکی از مراکز تمدنی ایران باستان است. قدیمی‌ترین سندی که از قوم کاسی‌ها یاد می‌کند مربوط به سده 24 قبل از میلاد و متعلق به "پوزوراین شوشیناک" است، اقوام گلامی، کادوس، ماردی را ساکنین نواحی شمال کوه پراخواتراس (البرز) دانسته‌اند. مادها ابتدا گیلان و حوالی آن را در اختیار داشتند، اما با نزاع میان آنها و کادوسیان، آن را از دست دادند، این سرزمین پس از آن همواره به صورت مستقل یا نیمه مستقل، با حکومت‌های محلی اداره می‌شده و به دلیل مقاومت جانانه آن‌ها در مقابل عناصر مهاجم و مهاجر است که درباره این مردمان در باورهای کهن آریایی، افسانه‌هایی پدید آمده است.

درباره نام گیلان نظرات مختلفی ابراز گردیده، از جمله در لغت‌نامه دهخدا گیلان را مأخوذ از قوم گیل دانسته که در جنوب غربی بحر خزر ساکن بوده‌اند. این قوم به همراه مردم دیلم هر زمان که قدرت به هم می‌رسانیدند، دامنه استیلای خود را از مشرق تا حدود گرگان و از شمال تا ولایت آران (ماورا ارس) و از جنوب تا حوالی قزوین می‌کشانده‌اند.

گیلان به دلیل داشتن اقلیم مناسب و وفور نعمت از دوران پیش از تاریخ تا به امروز مورد توجه سایر اقوام نیز بوده که با امتزاج و اختلاط در گروه‌های نژادی جدید به حیات دیرپای خود ادامه داده‌اند.

مفاخر و مشاهیر و بزرگان سرزمین گیلان در هر دوره برگ زرینی به تاریخ و ادب و فرهنگ ایران زمین افزوده و نام‌شان جاودان مانده است. گستردگی رسوم و خصلت‌های فرهنگی گیلانی‌ها با توجه به تعدد قومی و گوناگونی لهجه‌ها به حدی است که آشنایی با آنها نیاز به زمان‌های طولانی پژوهش و تفحص دارد. با اینحال بعضی از آداب و آیین‌های مردمی، به مرور رو به فراموشی و برخی دیگر کمرنگ شده‌اند.

در یکصد و سی و دومین گفتمان هنر و معماری، که با حضور آقایان محمدتقی پوراحمد جکتاجی، ناصر عظیمی، روبرت واهانیان و همزمان با انتشار یکصد و سی و دومین فصلنامه گیلان شناخت (گیله‌وا) برگزار می‌شود، قرار است تاریخ و فرهنگ غنی این تمدن معرفی شود.

زمان:چهارشنبه 19 شهریور ماه 1393 از ساعت 17 الی 19 مکان:تهران ، باغ موزه قصر ،‌ خیابان شریعتی ، خیابان مطهری شرقی

انتهای پیام/