سرویس فرهنگ و ادبیات هنر آنلاین: "لطیفه‌ها از کجا می‌آیند" عنوان کتابی است از احمد اخوت که چاپ اول آن برمی‌گردد به 9 سال پیش. اما در این 9 سال چند مطلب دیده‌اید که به این کتاب اشاره کرده باشند؟ چند بار این کتاب به واسطه مطالب منتشر شده در جراید توجه شما را به خود جلب کرده است؟ این در حالی است که باید بدانید احمد اخوت در این کتاب دست روی موضوعی گذاشته است که حساسیت برانگیز و پر اهمیت است. به تمام این‌ها اضافه کنید این موضوع را که میزان کتاب‌هایی که "لطیفه" را دست‌مایه تحقیق خود قرار داده‌اند، بسیار کم است.

این کتاب را نشر قصه در 1000 نسخه منتشر کرد که حالا هم معلوم نیست این 1000 نسخه به تمامی فروش رفته است یا خیر.

و اما در اهمیت "لطیفه" بد نیست این گفته سقراط و تفسیر اخوت را بخوانیم:

" سقراط گفت: هر چیزی را به منظوری ساخته‌اند. کار چکش کوفتن میخ و وظیفه‌ی اره بریدن چوب است. آسیا را برای آرد کردن درست کرده‌اند. وظیفه لطیفه خنداندن مردم است و باید خنده‌دار باشد.

لطیفه مانند فلسفه کارش را با چیزی به ظاهر ساده و پیش پا افتاده که ارزش سخن گفتن ندارد آغاز می‌کند و با چیزی بسیار پیچیده و گاه نقیضه آمیز به پایان می‌برد که کمتر کسی آن را باور می‌کند. کلیشه‌های زندگی و زبان را در برابر چشمان ما می‌گذارد و نگاهی تازه به آن می‌اندازد. حکایت آن مسافر است که شبی سوار بر اتوبوس بی شهری نصف شب بیدار شد و دید همه‌ی مسافرها خواب‌اند و فقط راننده مشغول رانندگی بیدار است. ناراحت داد کشید: آی مردم، همه که خوابیدید پس این آقای راننده برای کی رانندگی می‌کند. این نگاه تازه‌ای به جهان نیست؟"

تقسیم‌بندی این کتاب چنین است: درآمد، لطیفه‌ها از کجا می‌آیند؟، ساختار و متن لطیفه، گفتارشناسی لطیفه، مبانی ترجمه لطیفه، لب مطلب لطیفه، لطیفه-چیستان، لطیفه‌های فرمولی معمایی، مجید؛ دلبندم، دیدگاه لطیفه و کتاب‌شناسی گزیده.

احمد اخوت در این کار دست به تحقیق زده است و این کتاب را به نوعی فصل‌بندی کرده است تا حتی اگر مخاطبی نیاز به منبعی برای پژوهش در حوزه "لطیفه" دارد، بتواند از "لطیفه‌ها از کجا می‌آیند؟" استفاده کند. هر چند احتمالا تعداد کسانی که به این موضوع روی بیاورند و بخواهند "لطیفه" را دست‌مایه یک کار جدی بکنند بسیار کم است.

نورمن ملکوم در "خاطراتی از لودویک ویتگنشتاین" می‌آورد: "بد نیست بدانی که ویتگنشتاین یک‌بار گفت اثر فلسفی جدی جا سنگین را می‌توان طوری نوشت که تمامش از لطیفه متشکل باشد (بی آنکه چیز مسخره‌ای از کار درآید ). "

انتهای پیام/