سرویس تجسمی هنرآنلاین // گالری های تهران طبق روال آخرهفته ها میزبان نمایشگاه های جدید بودند و مجموعه هایی از آثار هنری با شیوه های مختلف را به نمایش گذاشتند. از این میان مجموعه اثار به نمایش درآمده در چند نمایشگاه را باهم مرور می کنیم.

4دهه با منوچهر معتبر در گالری آریانا

منوچهر معتبر در نمایشگاه 4 دهه نقاشی هایش نشان می دهد حرکتی پیوسته و پیش رونده را در آثارش دنبال می کند که بیش از هرچیز مبتنی بر ساختارهایی با کارکردهای ویژه بصری است. بعد فضایی-مکانی در آثار او بیشترین سهم را در تاثیرگذاری و دریافت نقاشی هایش دارد و در واقع بیننده از طریق همین عنصر فضا است که به درون ذهنیات و عواطف جاری در آثارش راه می یابد. همین ذهنیت و عواطف نقاش هم ظرف محتوای آثار او را تشکیل می دهد که برآیند تلقی او از شرایط و ملزومات جهان زیسته اش است و هم بازگوکننده درونیات هنرمند.

معتبر برای القا و نمایش جهان ذهنی-عاطفی خود به عناصر پرشماری چنگ نمی اندازد. جهان بینی او اساسا در عناصری محدود چون کلاغ، زن، پنجره، آینه و صندلی خلاصه می شود و او بدون آنکه بخواهد چندان وجه نمادینی به این عناصر بدهد موفق می شود مختصات جغرافیای ذهنی خود را با همین عناصر محدود که مدام در آثار چهل سال اخیرش تکرار شده اند نزد بیننده نشانه گذاری کند. معتبر اما این عناصر را در کالبد و اتمسفر آثارش چنان می تند که تفکیک ذهنیت و سوژه نقاشی دیگر کار آسانی به نظر نمی رسد. شاید یکی از دستاوردهای بزرگ او در نقاشی هایش همین توفیق در انسجام و وحدتی است که در نقاشی هایش به خوبی جا می افتد و ماهیتی یکپارچه به کلیت آثارش می بخشد.

نمایشگاه سومین سالانه پرتره نگاری در گالری شیرین

نمایشگاه سومین سالانه پرتره سازی علیرغم این که در این دوره محوریت اش را برمبنای ارائه عکس گونه پرتره ها قرار داده اما حاصل کار آثاری دارای تنوع و کارکردهای ویژه بیانی است که در این میان تنها پایه و اساسی عکس وار دارند و رویکردهای تکنیکی متعددی که هنرمندان دراین آثار به خرج داده اند نتیجه را در مجوع به سمت فتوآرت و دخل و تصرف های جدی در عکس ها برده که از قضا به جذابیت و تاثیرگذاری آن ها افزوده است.

به این ترتیب چیزی که هم اکنون و در مجموعه پرتره های این نمایشگاه با آن ها روبه رو هستیم جلوه هایی از برخوردهای تکنیکی و مفهومی هنرمندان در پرداختن به پرتره هایی است که هریک روایت وداستانی مخصوص به خود را بازگو می کنند و هریک از زاویه نگاهی مختص به خود این رویدادها را پیش روی بیننده قرار می دهند.

با این وجود آثار ارائه شده در این نمایشگاه علیرغم دخالت های هنرمندان اش در نحوه مدیرت افکت های تصویری و حتی مدیوم پایه آثار که عکس ها باشند، کماکان کارکردهای ویژه عکاسی را نیز از طریق ارجاعات متنوعی همچون افکت های نگاتیوهای آنالوگ و تکنیک های لابراتواری عکاسی به نمایش می گذارند.

فری گیت در گالری آن

نمایشگاه نقاشی مشترک سمانه رهبرنیا و محمد جعفر پاک روان نیز که با عنوان "فری گیت" در معرض نمایش عموم قرار گرفته رویکردی بازنمایانه در ارائه مناسبات انسانی را پیش روی بیننده قرار می دهد. محمل اصلی این نقاشی تجمعات انسانی در رویدادهایی است که اگرچه روزمره اند اما تلاش در واکاوی رفتارها و کنش های انسانی در آن ها نمودی چشمگیر دارند.

این دو نقاش موفق شده اند با نوعی پرداخت روانکاوانه پرسوناژها پرشمار آثارشان را در موقعیتی واحد و مشترک به نمایش بگذارند و از این طریق راه به درون ذهنیات و تفکرات آنان بگشایند. انجماد و سکونی که به وضوح فضای این آثار را در برگرفته نشان از توجه ویژه این هنرمندان به لحظات و برهه هایی خاص از موقعیتی است که به تصویر می کشند و تلاش در کشف مختصات ویژه شان دارند.

فضای آثار این نمایشگاه به وضوح پر رمز و راز است و کنش های انسانی در آن ها نمایانگر ابعاد و وجوه مختلف است. پیچیدگی های رفتاری و ذهنی که این هنرمندان از طریق نمایش حالت ها و مختصات فضایی پیش روی بیننده قرار می دهند در حقیقت امکانی برای ادراک و شناخت بیشتر ویژگی های انسانیشان را فراهم می کند.

نابه جایی درزیرزمین دستان

زیرزمین دستان میزبان نمایشگاهی از آگهی های تبلیغاتی هومن مرتضوی در مطبوعات لوس‌آنجلس شده است.

هومن مرتضوی درسال 2003 درمطبوعات لوس‌آنجلس پروژه ای به نام نابه جایی را تعریف می کند و دراین پروژه شخصیتی خیالی به نام سیمون اردوبادی را خلق می کند. شخصیتی که نماینده قشر وسیعی از ایرانی هایی است که با مقوله مهاجرت روبرو می شوند و چون تمام آمال و مدینه فاضله خود را در مفهوم مهاجرت و اقامت در کشور دیگری می یابند پس از مهاجرت هیچ تلاشی برای بازیابی زندگی خود نمی کنند و اصلا درصد این برنمی آیند که تغییر و تحولی در زندگی خود بوجود بیاورند و به قابلیت های خود بیفزایند تا بتوانند در کشور پذیرنده همچون یک شهروند واقعی زندگی کنند. از این رو تنها نگاه آنها به آموزه ها و داشته های اندک شان است و می خواهند با همان داشته ها زندگی خود را بسازند و چون راه به جایی نمی برند، به کلاه گذاشتن بر سر یک دیگر روی می آورند.

سیمون اردوبادی هم نماینده همین گروه است که همه فن حریف است و در آگهی هایی که در مطبوعات می دهد خود را به عنوان فردی معرفی می کند که توانایی هرچیزی را دارد از آموزش از منچ گرفته تا تخته نرد و گل کوچک و حتی به عنوان نماینده سازمان ملل. او حتی در مقام یک عارف جان سوخته هم می تواند وارد عمل شود و گاه در مقام یک مشاور که مشکلات خانوادگی را حل کند.

طراحی‌های حاجی‌زاده در گالری ماه

قاسم حاجی زاده مجموعه دوم آثارش را در گالری ماه به نمایش درآورده است. حاجی زاده در این مجموعه همچون آثار پیشین اش یادواره هایی تصویری را پیش روی ما می گذارد که پیش از هر چیز نوستالژیک اند و باری از خاطرات هنرمند را با خود دارند. او با نگاهی بی واسطه و سرشار از عواطف جهانی را بازخوانی می کند که مختصات اش دیگر رنگ باخته و در هاله فراموشی فرو رفته اند.

نقاشی های حاجی زاده ثبت دیگرباره رویدادها و لحظه های بدیعی است که نقاش یا خود آن ها را در گذشته تجربه کرده و یا تصویر او از جهانی با ویژگی های حسی و عاطفی مطلوب او است. حاجی زاده در پرداخت تکنیکی نقاشی ها بسیار ازاد و به گونه ای فارغ از قید و بندهای قواعد رایج بازنمایانه عمل می کند.

وحدتی که آثار او را شکل می دهد نه از نوع پای بندی به منطق های تصویری معمول که در حقیقت نوعی دریافت و درک شخصی از آنچه است که او می خواهد از طریق حسی به مخاطب انتقال دهد. سوزه های نقاشی های او اغلب روبه روی مخاطب و در گفت و گوی مستقیم با او قرار می گیرند و پیچیدگی های مضمونی را در آثارش کمتر مشاهده می کنیم.

آینه‌خانه در گالری هما

سیما شاهمرادی مجموعه کلاژهای کاغذی اش را با عنوان "آینه خانه" در گالری هما به نمایش درآورده است. شاهمرادی در این مجموعه با مبنا قرار دادن لحظه هایی از خاطرات جمعی آن ها را به یادواره هایی ذهنی در فضایی جدا شده از بستر واقعی خود پرداخت می کند و تنها در قالب تصویری مبهم و دور از ذهن بازخوانی شان می کند. او در این بازخوانی تصاویر اش را از لابه لای شبکه هایی پی روی بیننده می گذارد که ماهیتی پازل گونه دارند و به وضوح یادآور آینه کاری های ایرانی اند. تصاویر او شکسته و منکسر در آینه هایی به نظر می آیند که اما غبار و لایه ای مانع از وضوحشان می شود و خاطره ای دور از یادواره را در ذهن می نشاند.

به نظر می آید لحظه هایی که در آثارش به آن ها می پردازد محل تلاقی اکنون و گذشته اند و تصاویر او در بیانی فوتوریستی از جای به جای دیگر و از موقعیتی به موقعیتی دیگر در حرکت و جابه جایی هستند. شاید ذهنیت اصلی هنرمند در ارائه این مجموعه همین تغییر مدام و ناپایداری تصاویر است که او موفق شده با خرد کردن آن ها به قطعه های پرشمار در بیان این مفهوم به موفقیت دست پیدا کند.

آشوب هندسی در گالری ترانه باران

جعفرعلی سروی همپا مجموعه‌ای از آثارش را باعنوان "آشوب هندسی" در گالری ترانه باران به نمایش درآورده است. به نظر می‌رسد خط نگاری‌های جعفرعلی سروی همپا در درجه اول ایجاد ترکیب‌بندی‌های چشم‌نواز و ارائه یک زبان تصویری خاص خود را مدنظردارد و کوشش ذهنی او تلاش محسوسی را در ایجاد هماهنگی بین مفهوم کلام و فضای نقاشانه نشان می‌دهد.

فضایی که او در آثارش دنبال می‌کند تلفیقی از هنر نوآورانه و رجوع به نشانه‌ها و مفاهیم آشنا است که هنرمند را در عرصه وسیعی از ظرفیت‌های تصویری قرار می‌دهد تا بتواند با تکنیک‌های خلاقانه‌ای که در این مسیر تجربه می‌کند به شکل‌گیری زبان خاص خود اقدام کند.

سروی همپا در در نگاه اول فرم و محتوی و شکل و مفهوم را یک جا به بیننده القا می‌کند و از سوی دیگر بدیع بودن و رابطه مفهوم و فرم را شکل می‌دهد.

او هنری منضبط و تعریف شده را با انگیزشی پر تب و تاب و پرحرکت می‌آمیزد و افقی از ضرباهنگ‌های شهودی پیش روی مخاطب می‌گذارد. تکرار عناصر تقریبا در تمام آثارش وجه غالب دارد که در این تکرار تفاوت‌هایی از جمله در رنگ و تیرگی و روشنی باهم پیدا می‌کنند.

انتهای پیام/