به گزارش خبرنگار مد و لباس هنرآنلاین روژین مهدویان طراح لباسی است که محصولات خود را با نام "مکنا" عرضه می‌کند. او در رشته معماری تحصیل کرده و هم اکنون علاوه بر طراحی لباس در زمینه معماری داخلی مشغول به کار است. مهدویان برای ورود به حیطه طراحی لباس دوره‌های خیاطی را گذرانده و با مطالعه در شیوه کار طراحان بزرگ جهان با اصول این کار آشنا شده است.

برای طراحی لباس از چه چیزهایی الگو می‌گیرید؟

من نمایشگاه‌های فصلی برگزار می‌کنم و برای هر مجموعه یک ایده دارم که ممکن است با دفعه قبل تفاوت زیادی داشته باشد. هنوز امضای خاصی در کارهایم ندارم تا نشان دهنده شیوه خاص کار من باشد و هربار با یک ایده جدید کار می‌کنم. مثلا مجموعه آخر من با الهام از گلها طراحی شده است و علاوه بر آن هربار کارهای یک طراح معروف خارجی را مورد بررسی قرار داده و از آنها الهام می‌گیرم. زمانی که طراحی داخلی می‌خواندم به ما می‌گفتند که باید از همه چیزهای اطراف‌مان برای طراحی الهام بگیریم. من هم سعی می‌کنم از همه چیز الهام بگیرم که کارهایم با هر سلیقه‌ای هماهنگ شود و محدود به عده‌ای مخاطب خاص نشود، چون اگر فقط از چیزهای محدود الهام بگیرم ممکن است فقط کسانی با سلیقه مشابه خودم از آنها خوش‌شان بیاید. حتی گاهی لباس‌هایی طراحی می‌کنم که با سلیقه خودم هماهنگ نیست و آنها را نمی‌پوشم ولی برای دیگران جذابیت دارد و از آنها استقبال می‌کنند.

به استفاده از طرح‌های سنتی در کارهایتان علاقه دارید؟

من کارهای کلاسیک و مخصوصا لباس‌های سنتی مخصوص کشور خودمان را دوست دارم. ولی هنوز به این فکر نکرده‌ام که طرح‌هایم کلاسیک یا مدرن باشند و روی کدام سبک تمرکز کنم و بیشتر به این توجه می‌کنم که سلیقه مردم کدام را بیشتر می‌پسندد. الان مشتری‌هایی از سنین و طیف‌های مختلف دارم که لباس‌هایی از هر دو سبک را می‌پسندند. من به ایده‌های نو و مدرن بیشتر علاقه دارم ولی فکر می‌کنم ترکیبی از هر دو سبک بهتر جواب می‌دهد.

لباس‌هایی که شما طراحی می‌کنید چه ویژگی دارند؟

به نظر من لباس‌هایی با طراحی خیلی خاص برای استفاده در خیابان راحت نیست و ممکن است لباسی با وجود زیبایی قابل استفاده در خیابان نباشد. من سعی می‌کنم چیزی طراحی کنم که خانم‌ها وقتی آن را می‌پوشند در خیابان معذب نباشند و لباس آنها در عین زیبایی راحت باشد. گاهی مانتوهایی که طراحی می‌شوند برای محافل خصوصی خوب است و استفاده از آنها در خیابان خیلی به چشم می‌آید. من سعی می‌کنم حرف‌های دیگران را بشنوم تا سلیقه آنها را بدانم و به همین دلیل معمولا کارها را نصفه می‌گذارم تا نظر افراد مختلف را درباره آن بشنوم و بعد کار را ادامه می‌دهم. هرچند ممکن است در نهایت آن کاری را که خودم بخواهم انجام دهم اما دانستن نظر و سلیقه دیگران برای ادامه کار مهم است.

زیاد شدن تعداد مزون‌ها در چند سال اخیر را چگونه می‌بینید؟

از چند سال پیش که فعالیت مزون‌ها زیاد شد تا حدود یک سال قبل در بیشتر آنها طرح خاصی ارائه نمی‌شد و ممکن بود لباس‌های بسیار ساده‌ای را نمایش دهند. آن زمان رقابتی بین آنها وجود نداشت ولی در حال حاضر با توجه به خواست مشتری‌ها رقابت زیادی بین مزون‌ها به وجود آمده تا طرح‌های بهتری عرضه کنند. هرچند هنوز هم افرادی هستند که با کپی کردن از کار چند مزون برتر تهران فعالیت می‌کنند اما این شیوه فقط تا مدتی جواب می‎دهد و در طولانی مدت به نتیجه نمی‌رسد.

در کار طراحی لباس و اداره یک مزون چه مشکلاتی وجود دارد؟

طراحی لباس از ابتدا درآمد خوبی ندارد و با وجود کار سخت و زیاد بازدهی زیادی ندارد، چون در هر نمایشگاه تعدادی از کارها فروش نمی‌رود اما باید برای نمایشگاه بعد کارهای دیگری به آن اضافه کرد، یعنی سرمایه شخص راکد می‌ماند و هربار باید مبلغی به آن اضافه کند. به همین دلیل عده زیادی این کار را رها می‌کنند چون چند سال طول می‌کشد تا کار به نتیجه برسد. در حال حاضر در هر فصل چند نمایشگاه توسط طراحان مختلف برگزار می‌شود که کار بیشتر آنها خوب است، پس اگر بخواهی موفق باشی باید کارهای خیلی خوبی ارائه دهی. رقابت در این بازار زیاد شده و مردم هر بار مدل‌های جدیدتر و بهتری می‌خواهند. قبلا فقط عده خاصی بودند که طرح مورد نظر خود را پیش خیاط می‌بردند تا برایشان بدوزد ولی الان عده زیادی هستند که به طراحان مراجعه می‌کنند تا از طرح‌های آماده آنها استفاده کنند.

کارهای شما چه ویژگی خاصی دارند؟

اصولا لباس تولید شده در مزون تمیزتر است و مخصوص مشتری و متناسب با سایز او دوخته می‌شود و این حس بهتری به انسان می‌دهد که بداند لباسی خاص او آماده شده است. لباس‌های من تفاوت قیمت زیادی با مغازه ندارد ولی سلیقه مشتری در آنها اعمال می‌شود تا رضایت بیشتری از خرید خود داشته باشد. به همین دلیل مشتری بیشتر جذب می‌شود که خرید کند. ضمن اینکه در محیط مزون چون همه افراد خانم هستند انتخاب لباس و پرو آن برای مشتری راحت‌تر است. من سعی می‌کنم تحقیق کنم تا بدانم فرهنگ افراد مختلف کشورم چگونه است چون در هرشهر سلیقه‌ها و فرهنگ متفاوتی وجود دارد. حتی در همین تهران فرهنگ‌های متفاوتی هست که روی پوشش آنها تاثیر می‌گزارد. مثلا بسیاری از مانتوهایی که در مزون‌ها طراحی می‌شود در نقاط قدیمی و سنتی تهران استفاده نمی‌شود چون نگاه این افراد به پوشش متفاوت است و آنها ترجیح می‌دهند از لباس‌هایی که در مغازه‌ها هست استفاده کنند. از سوی دیگر مسائل مالی هم مهم است چون در مغازه ممکن است بتوان مانتوی 30هزار تومانی هم پیدا کرد ولی در مزون مانتوی کمتر از 180 هزار تومان پیدا نمی‌شود. اینکه مانتو طرح خاصی داشته باشد برای آنها تعریف نشده است و قابل پذیرش نیست.

استقبال مردم از مزون‌ها را چگونه می‌بینید؟

در یک سال اخیر مردم خیلی از مزون‌ها خرید می‌کنند و به دلیل استقبال مردم تعداد مزون‌ها هم زیاد شده است. کار من هم اوائل به افراد آشنا محدود می‌شد اما بعد سعی کردم کارهای جدیدی انجام دهم و روی عکاسی و تبلیغات و طرح‌های متنوع کار کنم تا بیشتر دیده شود. در حال حاضر ما فقط در فضای مجازی امکان تبلیغات داریم و ویترین کار ما عکاسی است چون مغازه‌ای نداریم که ویترین داشته باشد و بتوانیم کار خود را نشان دهیم.

فکر می‌کنید چه محلی برای نمایش و ارائه لباس‌های تک‌دوزی مناسب است؟

لباس هم یک کار هنری محسوب می‌شود و طراحی که لباس طراحی می‌کند به این وسیله هنرش را نشان می‌دهد، بنابراین این کار را می‌توان در گالری‌ها ارائه داد. اما در ایران هنوز لباس به عنوان هنر تعریف نشده است همان‌طور که طراحی داخلی را هم تا 5 سال پیش کسی به عنوان هنر قبول نداشت. پس باید زمان بگذرد تا مردم و مسئولین بفهمند که لباس هم یک هنر است و طراحی آن یک کار هنری است. لباس هنری فقط این نیست که ترمه و طرح سنتی روی لباس‌ها بدوزیم. مشکل بزرگتر این است که نمایش زنده نداریم که لباس خوب دیده شود و در عکس هم کارها خوب دیده نمی‌شود.

الان پوشش مردم ما چه وضعیتی دارد؟

همین که مردم فهمیده‌اند لباس خیلی مهم است و ضرورتی نیست یک مانتوی تیره بپوشند و به خیابان بیایند، اهمیت زیادی دارد. لباس اجتماع می‌تواند رنگی باشد و حجاب را هم رعایت کند. وقتی برای مردم جا می‌افتد که لباس تن آنقدر مهم است که باید هنری و خارق‌العاده باشد، به عنوان هنر در جامعه جا می‌افتد. الان پوشش مردم خیلی عوض شده ولی نه در همه سطح شهر بلکه بیشتر در شمال و شمال غرب این اتفاق افتاده است. ولی هنوز عده زیادی از مردم همچنان ترجیح می‌دهند از مغازه‌ها خرید کنند.

انتهای پیام/