به گزارش خبرنگار مد و لباس هنرآنلاین ، سحر بابایی طراح لباسی است که در رشته حقوق تحصیل کرده و هم اکنون در مزون خود در ساری به فعالیت مشغول است. او معتقد است امروزه بازار مد و لباس طراحان را مجبور کرده که به تخصصگرایی روی بیاورند و امروز رقابت مزونداران رقابتی بر اساس دانش و تخصص است.
طراحی لباس را چگونه شروع کردید؟
زمانی که کودک بودم مادرم مزون داشت و خیاطی میکرد. من هم میان پارچهها بزرگ شدم و ناخودآگاه استعدادم در این زمینه پرورش پیدا کرد. از همان زمان علاقه داشتم که مدل لباس طراحی کنم و لباسهایی را که خودم میدوزم بپوشم. در آن زمان بدون اینکه دوره آموزشی دیده باشم با تکنیک مولر کار میکردم و پارچهها را کنار هم قرار میدادم تا اینکه کمکم در این کار پیشرفت کردم و به صورت جدی فعالیت خود را آغاز کردم. حالا 4 سال از افتتاح مزون من میگذرد و در حال حاضر در شهرستان ساری به کار مشغول هستم.
برای این کار دوره خاصی هم گذراندید؟
اوایل بدون آموزش شروع به کار طراحی و دوخت لباس کردم چون همراهان زیادی داشتم که به من کمک میکردند و از مادرم چیزهای زیادی یاد گرفته بودم. در آن دوره به تمام برنامهها و مجلات مد توجه میکردم و در اینترنت جستجو میکردم تا اطلاعات بیشتری کسب کنم. ذهنم برای این کار آماده بود اما وقتی کار حرفهای را شروع کردم متوجه شدم اطلاعات بیشتری لازم است، بنابراین به کلاسهای آموزشی رفتم و در حال حاضر هم مشغول گذراندن دورههای مختلف هستم.
به نظر شما نگاه مردم ما به لباس چگونه است؟
من از کودکی لباس آماده نمیخریدم و آنچه در فروشگاهها موجود بود برایم جذابیت نداشت. در سطح جامعه هم وجود ماهواره و اینترنت باعث شده است مردم به شیکپوشی بیشتر اهمیت دهند. سالهای گذشته لباسهای موجود در فروشگاهها چندان خوب نبود ولی الان چون مزونها فعال شدهاند مغازهها هم سعی کردند کارهای زیباتری ارائه دهند، چون توقع مردم با دیدن کارهای مزونها بالا رفته است. البته با وجود تنوعی که در لباسهای آماده به وجود آمده، کیفیت آنها پایین آمده است و بعد از مدت کوتاهی دیگر قابل استفاده نیستند.
با توجه به اینکه در حال حاضر در ساری مشغول به کار هستید، استقبال مردم خارج از تهران را چگونه میبینید؟
من زمانی که در تهران بودم نمایشگاههای فصلی برگزار میکردم اما از وقتی به ساری آمدم مزون دائمی تاسیس کردم چون استقبال زیادی از کارها شد. علاوه بر آن برای طراحان دیگر هم نمایشگاه برپا میکنم و مجموعهای از لباسهای چند طراح را به مشتریها ارائه میدهم. با توجه به اینکه استان مازندران به تهران نزدیک است و حضور پررنگ اینترنت و ماهواره در زندگی مردم، فاصلهها کمرنگ شده و گاهی میبینم که پوشش مردم اینجا از تهران هم جلوتر است. مردم اینجا مبالغ زیادی برای لباس خود هزینه میکنند و حتی گاهی در این زمینه زیادهروی هم میکنند.
طرحهای شما چه ویژگی خاصی دارند؟
من به استفاده از پارچههای گران اعتقادی ندارم، در حالیکه بعضی از مزونها از پارچههای بسیار گران استفاده میکنند و این باعث میشود افراد کمی توانایی خرید آن لباس را داشته باشند. من سعی میکنم از پارچههای متوسط رو به بالا استفاده کنم، ولی روی طراحی لباس کار میکنم و به نکاتی مانند ترکیب رنگهای مختلف، ترکیب برشها و... توجه میکنم. هدف من جلب مشتریهای متوسط رو به بالا است چون فکر میکنم عده کمی هستند که توانایی پرداخت مبالغ میلیونی برای لباس دارند، پس سعی میکنم کارهایی با قیمت متعادل ارائه کنم که افراد بیشتری بتوانند از آنها استفاده کنند.
به نظر شما لباس میتواند نشان دهنده هویت ملی باشد؟
فکر میکنم نمیتوانیم به شکل صد در صد بگوییم یک لباس مخصوص جای خاصی است. لباس یک پوشش است و نمیتوانیم بگوییم این لباس کاملا متعلق به ایران است یا جای دیگر، اما لباس ما باید ردپایی از هویت ما داشته باشد. گاهی در شوهای خارجی مانتوهای بلند یا لباسهای خاصی را میبینیم که شبیه لباسهای ایرانی هستند. فکر میکنم قبلا چنین چیزی وجود نداشت ولی با راه افتادن مزونها، از طریق اینترنت کارهای ما هم در جهان دیده شده است. این ارتباطات به صورت ناخودآگاه بر روی ذهن طراحان تاثیر دارد. الان کارهایی در ایران وجود دارد که روی آنها گلدوزی یا نقاشی میشود و این نوع کار در کشورهای دیگر کمتر انجام میشود و فکر میکنم این کارها ویژگیهای ایرانی دارند.
لباسهای محلی ایران قابلیت استفاده در طراحی لباس دارد؟
بله این لباسها کاملا قابل استفاده هستند. در طراحی لباس مبحثی وجود دارد که سبک پوشش دورههای مختلف تاریخی را بررسی میکند و از لباسهای زمان قدیم استفاده میشود تا برای طراحی لباسهای مدرن الگو گرفته شود. با توجه به اینکه اقوام زیادی در ایران وجود دارند که هرکدام لباس ویژه خود را دارند، میتوان از لباسهای شاد و رنگارنگ آنها الگو گرفت و در طراحی لباسهای مدرن استفاده کرد.
در حال حاضر کیفیت کار مزونها چگونه است؟
مزونهای متفاوتی با سطح کار متفاوت وجود دارند که شاید بعضی از آنها استانداردهای لازم را نداشته باشند. مزوندار باید اطلاعات تخصصی در مورد این کار داشته باشد تا بتواند کار خوبی ارائه دهد، در حالیکه کسانی هستند که بدون اطلاعات لازم به این کار مشغول هستند. البته بازار به صورت ناخودآگاه فرد را به تخصصگرایی دعوت میکند و رقابت آنقدر زیاد شده که مزوندار مجبور است در این زمینه تحصیل کند و اطلاعات کسب کند. با توجه به زیاد شدن مزونها همه طراحان سعی میکنند علم خود را بالا ببرند، چون کپی کردن از کار دیگران نتیجهای برای آنها نخواهد داشت و بعد از مدتی از بازار حذف میشوند.
چگونه میتوان اهمیت لباس را به مردم نشان داد و آنها را به خرید لباسهای زیبا دعوت کرد؟
مردم وقتی با زیبایی آشنا شوند و آن را ببینند دیگر نمیتوانند آن را فراموش کنند. در سالهای گذشته انتخاب لباس برای مردم ما چندان مهم نبود چون لباسهایی که در بازار موجود بود چیزهایی معمولی بودند که قدرت انتخاب زیادی به مردم نمیدادند. اما با شروع فعالیت مزونها طرحهای جدیدی به مردم معرفی شد که آنها را با لباس زیبا آشنا کرد. بنابراین حالا افراد جامعه با زیبایی آشنا شدهاند و دیگر نمیتوانند از آن بگذرند. البته بعضی از مزونها کارهای بسیار گرانی ارائه میدهند که مشتری کمی دارد اما با تولید لباسهایی با قیمت مناسب میتوان به مردم کمک کرد که از لباسهای زیبا استفاده کنند و سلیقه خود را رشد دهند. به زودی فرهنگ خرید چنین لباسهایی بین مردم جا میافتد و شیکپوشی و زیبایی به عادت مردم تبدیل میشود.
انتهای پیام/