در سالروز تولد احمدرضا احمدی سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین نامه‌ای از یکی از دوستداران این شاعر را در اختیار خوانندگان می‌گذارد. نامه‌ای که خطاب به احمدی و برای روز تولد او نوشته شده است. " آقای احمدی سلام... امیدوارم حال‌تان خوب باشد... هرچند شنیده‌ام این روزها حال خوشی ندارید... دوستان می‌گفتند... هر وقت به عکس‌هایتان نگاه می‌کنم چهره غمگینی دارید... همه‌ش بغض کرده‌اید انگار... انگار همیشه دارید غصه می‌خورید... آقای احمدی این همه اندوه برای شماست؟ توی شعرهای‌تان هم همین‌طوری است... نمی‌دانم چرا... اما فکر می‌کنم به خاطر همین شاعرید... من فکر می‌‎کنم شما خیلی شعرهای خوبی دارید... خیلی وقت است این‌طوری فکر می‌کنم... یکبار گفته بودید اگر حیرت نباشد شعری نیست... شما گفته بودید... گفته بودید اگر حیرت نباشد شعر به‌وجود نمی‌آید... شعرهای شما هم حیرت دارد آقای احمدی، هم غم... مخصوصا شعرهایی که خیلی پیشتر سروده‌اید... نمی‌دانم اگر در روز تولدتان از شما عکس بگیرند، چه شکلی هستید؟ قیافه‌تان همین‌طوری توی عکس می‌افتد که همیشه هست؟ یعنی همیشه همین‌طوری است؟ شما را نمی‌دانم... اما ما که خوشحالیم... خوشحالیم که به دنیا آمدید... آقای احمدی همیشه به دنیا بیایید... هر سال، تا ما بگوییم هنوز احمدی هست... و خوشحال شویم... راستی یک سوال... شما چطور شد که گفتید: وقت خوب مصائب؟ مگر برای "مصائب" می‌شود گفت "وقت خوب". آقای احمدی کاش هیچ وقت، وقت خوبی نداشته باشید... دست کم این روزها... دوستدار شما میم.ه.میم " به گزارش هنرآنلاین احمدرضا احمدی متولد سال 1319 و از شاعران مهم جریان موج نو در شعر معاصر است. از او مجموعه شعرهای بسیاری به چاپ رسیده است، از جمله ویرانه‌های دل را به باد می‌سپارم، هزار پله به دریا مانده است، نثرهای یومیه، من فقط سفیدی اسب را گریستم، طرح و وقت خوب مصائب. مجموعه شعرهای دفترهای واپسین و دفترهای سالخوردگی (هرکدام 7 دفتر) از آخرین آثار منتشر شده این شاعر است.