به گزارش هنرآنلاین ، بخش دوم نمایشگاه "درنگاه دیگری" در گالری شیلا اختصاص به نمایش آثار ۱۶ نقاش زن دارد که آثار خود را در مدیوم‌های مختلفی چون نقاشی، ترکیب مواد، ویدئو، کولاژ مجسمه و چاپ دیجیتال خلق کرده‌اند و هر یک با رویکرد و نگاه خاص خود "مرد" را مورد بازنمایی و بازخوانی قرار داده‌اند.

آثار به نمایش درآمده در این نمایشگاه با ارائه روایت‌های عموما زنانه، تصاویر متنوع و متکثری را ایجاد کرده‌اند. این آثار در قالب تمهیداتی در به پرسش کشیدن جایگاه شناخته شده و طبیعی پنداشته شده موقعیت مردانه داشته‌اند. تصاویری که قرار نیست تابع کلیشه‌های اعمال قدرت متقابل باشد بلکه به عنوان مضمونی محوری با هدف بازنمایی مردان توسط زنان در جامعه‌ای مثل جامعه ما را مطرح می‌کنند.

هنرمندان حاضر در این نمایشگاه از نقطه نظرهای مختلفی به این مضمون نگریسته‌اند. از جمله این‌ها اثر شیلان ابراهیمی است که با ایجاد فضایی ساکن و خالی و شمایی بسیار مبهم و در تاریکی فرورفته اسکلتی انسانی از ارائه دیدگاهی قاطع اجتناب می‌ورزد و یا فاطمه امدادیان دیگر هنرمند حاضر در این نمایشگاه که با ساختن حجمی یکپارچه و نمایش یک پیکر واحد از اندام زنانه و مردانه نگاهی فراجنسیتی به مضمون را پیش روی بیننده می‌گذارد. زهرا شفیع آبادی هم با نمایش مردی که انبوهی از دختران مانکن نما اطرافش را گرفته‌اند نگاه کالاوار به جنس زن را مورد انتقاد قرار می‌دهد. سمیرا علیخانزاده با چیدمانی از عکس‌های پرسنلی نظامیان بر یکی از نقش‌های سنتی مردان در طول تاریخ اشاره دارد و معصومه مظفری نز به سادگس و با نمایش نمای نزدیک از چهره‌ای مردانه سعی در نمایش درونی‌تر مضمون این نمایشگاه دارد.

تراژدی افلیا در گالری الهه

مریم تکلو در نمایشگاهی که با عنوان "افلیا" در گالری الهه به نمایش درآورده به سراغ یکی از شخصیت‌های ادبیات کلاسیک جهان رفته و با وام گرفتن از سرنوشت تراژیک این شخصیت تلاش کرده تا او را به عنوان وجهی نمادین از بخشی از ماهیت زنانه به نمایش درآورد. تکلو افلیای تراژدی هملت شکسپیر را در قالب همزادی برای درد‌ها و آلام زنانه در بستر تاریخ تصویر می‌کند که به ویژه در لحظاتی که دغدغه‌های عاطفی زنانه مورد تهاجم و تهدید واقع می‌شوند خود را می‌نمایاند و گویی به عنوان تجلی راستین آنچه مصایب و دشواری زمانه بر زنان تحمیل کرده به یکباره ظاهر می‌شود و بر رنج نامه زنانه نقاشی‌های او صحه می‌گذارد.

افلیا در نقاشی‌های تکلو در‌‌ همان موقعیت تراژیک رنج نامه هملت یعنی در حالی که از شدت اندوه خود را در برکه‌ای غرق کرده تصویر می‌شود و اینطور به نظر می‌رسد که این تصویر نهایی و راستین زنی رنج کشیده است که به نمادی ازلی ابدی تبدیل شده است. تکلو تصویر افلیا را در نقاشی‌هایش با فیگورهای زنانه و در وضعیت‌های مختلفی به تصویر می‌کشد و روایت‌هایی چندگانه را در این مجموعه دنبال می‌کند.

باغ وحش در گالری شیرین

"باغ وحش" عنوان نمایشگاه گروهی است که در گالری شیرین به نمایش درآمده است. این مجموعه که به انتخاب ایمان صفایی ارائه شده رویکردهایی گوناگون را در پرداختن به فیگورهای غیرانسانی به نمایش می‌گذارد و در مجموع فضایی مفهومی به نمایشگاه داده است. هنرمندانی که آثارشان را در این مجموعه ارائه کرده‌اند عمدتا با نگاهی فرم گرایانه و با هدف ارائه تصویری متفاوت از موجودات مختلف تلاش در بازخوانی نه صرفا واقع گرایانه که توام با ساختار محوری موجوداتی اغلب آشنا دارند.

استفاده از رسانه‌های ابداعی مختلف و متکثر نیز به ارائه تصویری دیگرگونه و متفاوت از این مضمون کمک کرده و موجب شده تا هر یک از آثار این نمایشگاه تاثیر بصری متفاوتی را پیش روی بیننده بگذارد و ارتباط ویژه خود را با مخاطب برقرار کند.

مجموعه "باغ وحش" از جهات دیگری هم می‌تواند جالب توجه باشد. یکی پرداختن به عنصری به جز فیگور انسانی که در آثار فیگوراتیو این روز‌ها وجه غالب را تشکیل می‌دهد و دیگر توجه به نوعی ضد قرارداد در مضمون‌هایی که به سادگی می‌تواند سوژه اثر هنری قرار بگیرد.

نقاشی‌های هیجانی منصور دوالو در گالری هفت ثمر

منصور دوالو با به نمایش درآوردن مجموعه‌ای از نقاشی‌هایش در گالری هفت ثمر نشان می‌دهد که نگاهی‌‌ رها و بی‌قید وبند به نقاشی دارد. آثار او هم از نظر مضمون و هم از حیث روش‌های اجرایی آزاد و بی‌تکلفند و به نظر می‌رسد او این مجموعه را با رفتاری هیجانی و کنش گر به سامان رسانده است.

دوالو در پرداخت آزادانه فرم‌ها تا آنجا پیش می‌رود که در بعضی جا‌ها از اصلاح طراحی اولیه صرفنظر کرده و تجدیدنظر‌هایش در طراحی فرم‌ها را به‌‌ همان صورت باقی می‌گذارد. روش قلم زدن او او بسیار پرتحرک و دارای خصلت‌های بیان گرانه است و با به کار بردن ضرباهنگ متناسب با فرم قدرت بصری طرح‌ها را تشدید می‌کند.

آنچه در مجموع و بیش از هر چیز در این مجموعه خودنمایی می‌کند عمل نقاشانه صرف این هنرمند و مضمون محور نبودن آن‌ها است آن چنان که در نگاهی کلی به این مجموعه آنچه بیش از هر چیز به چشم می‌آید فضایی مملو از تحرک و پویایی توام با رنگین بودن است که نوعی از انرژی بصری تاثیرگذار را به بیننده‌اش انتقال می‌دهد.

ماگنولیا در گالری آتبین

مریم میرزایی کجوری با مجموعه‌ای که در گالری آتبین به نمایش درآورده در پی تلفیق عناصری فرمیک با سطوح است. او در این نمایشگاه که "ماگنولیا" نام دارد دست به ترکیب یک عنصر گیاهی ثابت با فضایی نیمه ابستراکت دارد که در مجموع تجربه‌ای موفق به نظر می‌آید و به این ترتیب او توانسته آثاری چشم نواز و لطیف را مقابل روی بیننده قرار دهد.

میرزایی در عین حال موفق می‌شود ترکیبی نسبتا متعادل از کارکردهای بصری همچون کنتراست و هارمونی در آثارش به نحوی جاافتاده و تاحدی حساب شده بهره ببرد و تاثیر گذاری تصویر‌هایش را شدت ببخشد. عنصر تضاد هم در نقاشی‌های او نقشی اساس ایفا می‌کنند و علاوه بر غنا بخشیدن به مجموعه او از نظر ساختمان فرمی کار‌هایش را جلوه مطلوب تری ببخشد. روش‌های نقاشانه او در برخورد با فضای بوم‌هایش هم متنوع و گوناگون است و بازی‌های مختلفی که در رنگ گذاری‌ها و کنترل شدت ضربه قلم‌ها داشته بر ظرفیت‌های چشم نوازی آثارش افزوده است.

انتهای پیام/