سرویس سینما هنرآنلاین/

برگزاری مراسم بزرگداشت برای هنرمندی در قواره زرین کلک، هر زمان که برگزار شود امر پسندیده‌ای است. اما وقتی گزارش مراسم را در رسانه‌ها می‌خوانی دلت می گیرد. انگار همه دست اندرکاران و حاضران در مراسم تمام تلاش خود را کرده‌اند تا بدرقه‌ای در خور شان این هنرمند داشته باشند. اینجاست که چیزی به آدم نهیب می‌زند. هنرمند بزرگی دارد جلای وطن می‌کند و ما هم همراهی‌اش می‌کنیم؟!

در سنت و فرهنگ عامه ایرانی، می‌گویند وقتی مهمانی به خانه‌ات می‌آید باید چمدانش را از دستش بگیری و غبار راه از تنش بتکانی اما وقتی می‌رود برداشتن چمدان و همراهی‌اش تا در خانه چندان خوشایند نیست. خیلی موافق این آداب و رسوم دست و پاگیر - که گاه به ریاکاری نزدیک می‌شود- نیستم. اما اتفاقی که افتاده هرچند در مسیر تکریم و بزرگداشت یک هنرمند محترم و تاثیرگذار بوده ولی حکم همان چمدانی را دارد که از دست مهمان می‌گیریم و تا دم در برایش می‌آوریم. انگار که می‌خواهیم هرچه زودتر روانه سفرش کنیم و تازه جای گله‌گذاری هم باقی نماند و مهمان‌مان بی‌تعارفات مرسوم از در نرود.

اینکه هنرمندی بی‌آنکه برای فعالیت در کشورش ممنوعیتی داشته باشد جلای وطن می‌کند اصلا امر مطلوبی نیست. هرچند که این هنرمند به میل خود و بدون مشکلی قانونی و یا سیاسی دست به مهاجرت زده باشد. هر انسانی آزاد است مکان زندگی خود را تعیین کند اما به این بیندیشیم که چه عواملی یک هنرمند (که هنوز چشمه خلاقیتش نخشکیده و قادر به خلق اثر هنری است ) را وادار به سفر می‌کند؟ آیا اگر حمایت بیشتری از او صورت می‌گرفت، در دهه هشتم زندگی ترک دیار می‌کرد؟ آیا اگر مراسم بزرگداشتی از این دست، زودتر از اینها برای زرین کلک برگزار می‌شد، دستکم انگیزه جلای وطنش را کم نمی‌کرد؟

از این دست هنرمندان گران سنگ و قدر نادیده در سپهر فرهنگی و هنری کشورمان کم نداریم. روزگاری تا هنرمندی جان به جان آفرین تسلیم می‌کرد ، همه در رثای او جامه می‌دریدند و یک روزه همه خود را شاگرد او می‌پنداشتند. آن قدر این رفتارها به ریا آلوده شد که صدای همه درآمد و گفتند این‌گونه بزرگداشت‌ها و ستایش‌ها را پیش از مرگ هنرمند و در هنگام زنده بودنش برپا کنید، نه زمانی که دستش از دنیا کوتاه است. این قبیل اعتراض‌ها آن قدر بالا گرفت تا کم کم متولیان امر به صرافت افتادند وقتی هنرمندی سالم و سرپاست از او تقدیر کنند. حال ناخواسته و بی‌آن که حواس‌مان باشد جریانی تازه و البته ناگوار شکل می‌گیرد. هنرمندی می‌خواهد ترک وطن کند و ما با سلام و صلوات راهی‌اش می کنیم.حیف...

انتهای پیام/

مازیار فکری ارشاد