ملیسا پورفیضی، کارشناسی طراحی چاپ و پارچه درباره فعالیتهای مختلف دولت و بخش خصوصی در عرصه مد و لباس به خبرنگار هنرآنلاین گفت: فعالیتهای اخیر هنوز به جایی نرسیده که من طراح از طریق آن به موقعیت شغلی خاصی دست پیدا کنم. یعنی هنوز فضای کار و بازار کشور این تلاشها را بازتاب نداده است اما به نظر من حضور بنیاد ملی مد ولباس و انجمن طراحان یک اتفاق خوب است زیرا می تواند حداقل ارزشهای موجود در این رشته را به مردم بشناساند.
او در ادامه افزود: شناخت جایگاه طراحی نه تنها در عرصه لباس که در همه ارکان صنعت کشور نیاز است لذا اگر یک برنامه تلویزیونی برای معرفی این رشته ساخته شود، جایگاه آن تا حدود زیادی بین مردم و تولیدکنندگان مشخص میشود.
این طراح لباس تصریح کرد: تولیدکنندگان کشورمان نیاز به طرح و طراحی دارند اما هنوز این عرصه را نمیشناسند. تا جایی که نساجیها به ندرت با طراحان پارچه همراهی میکنند زیرا اغلب این افراد طرحهای خارجی را به ایرانی ترجیح میدهند.
پورفیضی بیان کرد: اگر تولیدکنندگان و نساجیها با طراحان همکاری کنند، فضای بازی ایجاد میشود زیرا طرحهای موجود بسیار از نمونههای خارجی آن قوی تر است.
او با اشاره به نقصهای آموزشی کشور گفت: آموزش دانشگاهی صرف نمیتواند، صنعت پوشاک و طراحی لباس ما را پیش ببرد. یعنی یک طراح باید بتواند طرح روی کاغذ را قابلیت اجرا ببخشد اما در فضای دانشگاهی، چنین چیزی آموزش داده نمیشود.
این طراح پارچه و لباس بیان کرد: نیازمند سرفصل های تازه برای کارآموزی در فضای کارخانجات تولیدی هستیم. یعنی فضایی وجود داشته باشد تا دانشجویان بتوانند قابلیت اجرای یک کار را ارزیابی کنند. متاسفانه تولیدکنندگان به طراح اجازه نمیدهند که کار را بیاموزد و فضای رشد به ندرت برای افراد تازه وارد ایجاد میشود.
پورفیضی اعلام کرد: آموزشگاهها هم به نحوی مشکل دارند یعنی ابعاد علمی در آنها کمرنگ تر است. در واقع هر دو یعنی دانشگاه و آموزشگاه هر دو در یک سطح قرار دارند. زیرا مدرسین آموزشگاهها نیز از دانشگاهها خارج شدهاند و به نوعی تک بعدی هستند. هنوز کارخانههایی هستند که دورههای آموزشی برای طراحان میگذارند و با یکدیگر همکاری میکنند. اغلب کارخانهها خارج از شهر هستند و مسیرها برای بسیاری از طراحان سخت است.
انتهای پیام/61