جلال تکبیری با بیان اینکه عکاسی مد به معنای واقعی در ایران وجود ندارد، در مورد وضعیت این ژانر از عکاسی گفت: آنچه من با آن سر و کار دارم عکاسی برای تبلیغات لباسهای مختلف است اما به نظر من نمیتوان به این کار عکاسی مد گفت، چون بیشتر یک کار بازاری است و جنبه هنری ندارد. مشتریها به این فکر هستند که یک لباس ساده را که همهجا مشابه آن هست طوری نشان دهند که متفاوت به نظر برسد و بتوانند آن را بفروشند. لباسهایی که روی طراحی آن فکر شده باشد و بعد به عکاسی و تبلیغات آن توجه شود زیاد نمیبینیم.
او در مورد نقش عکاسی در صنعت مد گفت: عکاسی تاثیر زیادی در این زمینه دارد چون هر تصویری که میبینید از دید عکاس به شما نشان داده میشود. مخصوصا در دنیای الکترونیک امروز که بیشتر کارها از راه دور انجام میشود و مشتری با دیدن یک عکس کالای مورد نظر خود را سفارش میدهد. در بسیاری از موارد اگر عکس یک لباس خوب باشد مشتری جلب میشود و آن را سفارش میدهد و اصلا اهمیت نمیدهد که این کار دوخت خوبی دارد یا ندارد. مثلا من مشتری داشتهام که گفته است من یک عکس میخواهم که کارم را در صفحات اینترنتی خوب نشان دهد و به چشم بیاید.
تکبیری در مورد تفاوت بین عکاسی مد و گونههای دیگر عکاسی گفت: متاسفانه در ایران تفاوت زیادی در این زمینه وجود ندارد . چون کلا در صنعت مد چیز خاصی نداریم. پشت طراحی لباسهای جدید نه ایده و نه چیز خاصی هست که عکاسیاش به آن سمت برود و با عکسهای دیگر تفاوت داشته باشد. وقتی لباسها شبیه برندهای دیگر هستند عکسها هم شبیه هستند و همه چیز تکرار میشود. مثلا مشتری میگوید من این عکس را میخوام و دیگر جای پیشرفت وجود ندارد.
او با اشاره به اینکه بیشتر افراد عکاسی مد را برای خانمها میدانند افزود: آقایان هم مد دارند و باید برای آنها هم عکاسی مدلینگ انجام داد. البته توجه به این موضوع خیلی کم است و فقط در پوشاک ورزشی از آنها استفاده میشود در حالیکه روی عکاسی از آقایان میتوان زیاد کار کرد. محدودیتهای موجود در ایران طوری نیست که مشکلی در کار ایجاد کند، فقط مسئله حجاب است که باوجود آن باز هم میتوان عکسهای خوبی تهیه کرد. در واقع اگر ایده جدیدی باشد که تکرار نشود و خلاقیت افراد رشد کند همه چیز درست میشود.
تکبیری ادامه داد: در ایران تفاوت تکنیکی زیادی بین گونههای مختلف عکاسی وجود ندارد. یک نکته مهم این است که در عکاسی مد، فضاسازی و قالب بندی بر اساس فصل، جنس لباس و... باید انجام شود. ولی در ایران وقتی این نکات را به طراحان میگویم اهمیتی نمیدهند و برای پرداخت هزینه کمتر عکسهای ساده میگیرند و این ساده بودن عکسها بین طراحان لباس به یک مد تبدیل شده است.
او افزود: به دلیل محدودیت دید مخاطبین، پذیرش انجام یک پروژه بزرگ عکاسی برای عموم سخت است. به نظر طراحان از عکاسی مدلینگ چیز زیادی نمیدانند، بنابراین حاضر نمیشوند هزینهای برای آن پرداخت کنند. بنابراین رشد عکاسی مدلینگ ایران وابسته به تغییر نگاه مردم است.
انتهای پیام/