به گزارش خبرنگار تئاتر هنرآنلاین ، کنسرت- تئاتر " روزهای آخر اسفند" به کارگردانی محمد رحمانیان در تالار وحدت روی صحنه است. این اثر که تلفیقی از نمایش و اجرای موسیقی پاپ است محصولی تقریبا جدید در فضای هنری ایران است. گرچه که در نقاط دیگر دنیا امری بسیار رایج اما در کشور ما جز اولین نمونه‌ها است.

صحنه مطب یک روانپژشک است که غزل شاکری نقش آن را به عهده دارد. در ابتدا او مشغول یک مکالمه تلفنی با نامزدش است که دارند قراری برای رفتن به کنسرت می‌گذارند و گویا نامزدش زیاد تمایل ندارد.

مریض این دکتر، جوانی است که بازداشت شده و برای تکمیل پرونده به نزد روانپزشک آورده شده است و خودش را فرهاد مهراد می‌نامد. جرم فرهاد آتش زدن مغازه صفحه فروشی است که سال‌ها در آن جا کار می‌کرده است.

فرهاد که در ابتدا در برابر دکتر مقاومت می‌کند عاشق موسیقی است و در طول مصاحبه‌اش با دکتر هر جا که اسم یکی از دوستانش به نام علی به میان می‌آید حالش دگرگون می‌شود.

در ادامه فرهاد به دکتر می‌گوید که مدام با موسیقی اجین است و خودش را در دنیای آن تصور می‌کند و موسیقی پاپ که در واقع تصور فرهاد است در بخش‌های مختلف نمایش توسط گروه موسیقی اجرا می‌شود. قطعات اجرا شده که خواننده آن اشکان خطیبی است به زبان انگلیسی است و چندین آهنگ معروف که حس نوستالژیکی برای تماشاگران دارد اجرا می‌شود. در واقع باید گفت این اثر نه یک تئاتر به معنای واقعی و نه یک کنسرت است.

در بخش تئاتر اتفاق خاصی نمی‌افتد چرا که توقع تماشاگران تئاتر از محمد رحمانیان به عنوان یکی از هنرمندان مطرح عرصه تئاتر بیش از این‌هاست. از طرفی اجرای بخش موسیقی هم برای کسانی که این آهنگ‌ها را بارها شنیده‌اند و یا آن شاید در دورانی زندگی کرده‌اند و با توجه به این که این آثار جنبه جهانی دارند زیاد مورد قبول واقع نمی‌شود چرا که اشکان خطیبی برای اجرای این آثار صدای ضعیفی دارد و در بعضی قسمت‌ها صدایش به سختی شنیده می‌شود.

نکته اما این‌جاست که از آنجا که محمد رحمانیان همچون تمامی هنرمندان محبوب و مردمی فرزند زمانه خودش است دغدغه و خواست او برای مطرح کردن گونه‌های مختلف نمایشی قابل ستایش است. او معرف نوعی از هنر میان رشته‌ای یعنی ترکیب نمایش و کنسرت به فضای هنری کشور است که خود گامی در گسترش فضا و افق‌های دید تماشاگران خواهد بود.

در پایان نمایش رضا یزدانی به صحنه می‌آید و ترانه‌ای به نام" روزهای آخر اسفند" را می‌خواند که در اجرایی که نگارنده حضور داشت این اتفاق نیافتد و رضا یزدانی به صحنه نیامد در صورتی که تماشاگران بخشی از هزینه بلیت را برای حضور او پرداخته بودند که کارگردان تنها به عذرخواهی اکتفا کرد.
‌
انتهای پیام/

سارا سالک