امیرحسین آقا میری داور بخش نگارگری ششمین جشنواره تجسمی فجر در گفت وگو با خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: نگارگری در این دوره از جشنواره تجسمی فجر با اقبال خوبی روبرو شد و از میان 3 بخش نگارگری؛ تذهیب با اقبال ویژهای روبرو شد و اتفاقا در این بخش شاهد آثار قابل تاملی بودیم.
او افزود: اما باید ضعفهای خود را قبول کرد و عنوان کرد تا نقایص در دورههای آتی برطرف شد از این رو بخشهای نگارگری و گل و مرغ از سطح پایینی برخوردار بود و به نظرم برگزارکنندگان در دورههای آتی با ایجاد کردن انگیزه برای هنرمندان این عرصه، باید زمینهای را برای رشد این شاخههای هنری فراهم کنند.
به گفته آقامیری در آثار نگارگری این دوره به خوبی شاخصهای نگارگری و نقاشی ایرانی مشهود بود اما در برخی از موارد هنرمندان در ترکیببندی و پرداختن به موضوعی که مد نظرشان بود ضعیف عمل کرده بودند.
به گفته آقامیری با توجه به کم اقبالی نگارگری در مقایسه با سایر رشتههای هنرهای تجسمی و ضعف اقتصاد هنر در این بخش، کمتر آقایان نسبت به این رشته از خود اقبال نشان میدهند و بیشتر آثاری که در طول سال خلق میشود توسط خانمها است و این اتفاق نیز در این دوره از جشنواره تجسمی فجر مشهود بود.
او افزود: به نظر من در نگارگری موضوع بسیار مهم است و جشنوارهای در حد و اندازه فجر نباید به صورت آزاد برگزار شود چون موضوع موجب میشود که ذهنیت نگارگران متمرکز شود و زمینهای برای قیاس و داوری آثار با هم در ترکیببندی، شیوه پرداخت و نوع رنگگذاری بوجود آید. من خودم از جمله کسانی هستم که معتقدم در نگارگری موضوع از اهمیت ویژهای برخوردار است و همواره در آثارم موضوعات قرآنی را دست مایه کارم می کنم.
این نگارگر ادامه داد: برای اعتلای نگارگری در کشور باید زمینهای برای دیده شدن این رشته هنری و هنرمندان آن فراهم شود و چون گالریها کمتر به نگارگری میپردازند و در طول سال کم پیش میآید که جشنواره نگارگری برگزار شود، دولت باید از هنرمندان این بخش حمایت کند و برگزاری جشنوارهها با کیفیت در این بخش یکی از ابزارهای حمایتی و دیده شدن آثار است.
آقامیری درباره چیدمان داوری این دوره از جشنواره تجسمی فجر گفت: به نظر من چیدمان داوری اصلا خوب نبود و جای خالی برخی از چهرههای به نام نگارگری در چیدمان داوریها خالی بود و همین موضوع به یک جشنواره آسیب میزند.
او افزود: از معیارهای انتخاب یک داور خوب برای یک جشنواره به دور از حب و بغض بودن است که متاسفانه در برخی از جشنوارهها همین حب و بغض موجب میشود که داوری درستی صورت نگیرد و عدالت توسط داوران رعایت نشود. یکی از مهمترین رسالتهای یک جشنواره ایجاد فضایی برای رقابت سالم و بالابردن سسطح کیفی آثار است.
انتهای پیام/320