به گزارش خبرنگار هنرآنلاین، تالار وحدت تهران در شب چهارم جشنواره موسیقی فجر میزبان ارکستر آکادمیک تهران بود که شب زنده یاد همایون خرم را با اجرای قطعاتی از او به رهبری امین سالمی و تنظیم بابک شهرکی به روی صحنه برد اجرایی که در آن قطعاتی از همایون خرم نواخته میشود که چند نسل از فرزندان این سرزمین با آن خاطره دارند. وقتی گروه با تشویق حاضران در سالن وارد میشود بدون هیچ مقدمهای شروع به نواختن اولین قطعه میکند. «در میان گلها» با شعری از بیژن ترقی در آواز اصفهان نخستین تصنیفی است که اجرا میشود. مـیگـذرم تنهـا... از میان گلهـا گه بهگلستانها... گه به کوه و صحرا تازه گلی سر راهم گیرد... امیر رفعتی با صدای دلنشن خود این تصنیف را اجرا میکند، تا نوید بخش شبی خاطره انگیز باشد.
«پیام عاشقانهها» با شعری از محمد علی شیرازی دومین تصنیفی است که طنین آن در تالار وحدت میپیچد. پس از اجرای دو قطعه نخست، شهریار بلوچستانی دیگر خواننده ارکستر آکادمیک تهران وارد صحنه میشود تا تصنیف «کوی بلاکشان» با شعر بیژن ترقی در آواز بیات ترک را بخواند. ز کوی بلا کشان آمدم کجا رفتهای بیا ساقی... در میخانه چرا بستهای که غم میکشد مرا ساقی... بعد از این قطعه هم «دلم ز دوری هر بیوفا» با شعر امیر فیروز کوهی اجرا میشود. دلم زدوری هر بیوفا چرا سوزد... چرا شرار محبت همی مرا سوز..
فضای اجرا ما را به یاد برنامههای گلها میاندازد. همه کسانی که در سالن حضور دارند غرق در موسیقی ناب شدهاند. اجرای دو قطعه پایانی بخش اول هم بر عهده حمید خزایی است تا دو تصنیف زیبای «هیچ مگو» با شعر مولانا و «همچون گذشتهها» با شعر تورج نگهبانی را اجرا کند. اجرای قطعه آخر در بخش اول در آواز اصفهان و یا به گفته برخی دستگاه عشاق لحظات مسحور کنندهای را پدیدار میکند. بخش اول به پایان میرسد و تمام کسانی که در تالار وحدت حضور دارند به نظر از این بخش راضی بودهاند.
پس از لحظاتی، امین سالمی رهبر ارکستر به روی صحنه میآید و با خیر مقدم به حاضران در سالن میگوید: برای آنکه نشان دهیم زیبایی یک قطعه موسیقایی تنها بسته به آواز نیست و با موسیقی تنها نیز میتوان لذت برد. پس از این توضیحات دو نوازی پیانو و ویولن یکی از بهترین و دلچسبترین لحظات را در کنسرت شامگاه ۲۷ بهمن ماه رقم میزند. اجرای قطعات «توای پری کجایی»، «ساغرم شکستای ساقی» وای بیوفا ما را مات و مبهوت میکند. اجرای پیانوی بردیا صدر نوری به همراه ویولن بابک شهرکی آنقدر زیباست که همه حاضران در سالن برای مدت طولانی آنها را تشویق میکنند.
اما در بخش دوم اجرا ترانههایی از زنده یاد همایون خرم اجرا شد که تقریبا تمامی مردم ایران برای یک باز هم که شده آنرا شنیدهاند. اولین تصنیف با صدای شهریار بلوچستانی» اشک من هویدا شد «با شعر بیژن ترقی در گوشه بیداد دستگاه همایون است که با تنظیمی متفاوت اجرا میشود. اشک من هویدا شد... دیدهام چو دریا شد... در میان اشک من... وقتی مصراعهای این شعر خوانده میشود، پیرمردی که در مقابلمان نشسته است شروع میکند به تکان دادن سر خود. با خود فکر میکنیم حتما او در میان خاطرات گذشتهاش در حال پرسه زدن است. پیرمرد چنان غرق تصنیف شده که حتی متوجه اتمام آن نمیشود. تصنیف بعدی» آمد اما «با ابوالحسن ورزی درآواز اصفهان است. آمد اما در نگاهش آن نوازشها نبود...
شهریار بلوچستانی به خوبی از پس اجرای این تصنیف بر میآید و با تشویق حاضران در سالن بدرقه میشود تا امیر رفعتی پا روی سن گذارد. قطعات» رفته «با شعر معینی کرمانشاهی و» فراق «با شعر هدایت نیرستانی هر دو با صدای امیر رفعتی طنین انداز میشوند. دریغ مدت عمرم که بر امید وصال... به سر رسید ...
بعد از اجرای این دو قطعه، حمید خزاعی برای خواندن دو تصنیف به یاد ماندنی از همایون خرم وارد میشود. وقتی» جلوه رخسار «با شعر تورج نگهبان به پایان میرسد، نوبت به اجرای یکی از ماندگارترین تصانیف موسیقی ایرانی میشود.» غوغای ستارگان «با شعر کریم فکور که بارها توسط نوازندگان مختلف بازسازی شده و با صدای چندین خواننده آنرا شنیدهایم، این بار در تالار وحدت تهران با همراهی ارکستر آکادمیک تهران و با صدای حمید خزاعی اجرا میشود.
پس از اجرای قطعات در بخش دوم حمید خزاعی میگوید: قرار بود یک مراسم بزرگداشت برای زنده یاد همایون خرم بگیریم که متاسفانه ایشان از میان ما رفتند و هیچگاه نشد این وقتی استاد همایون خرم در میان ما بود اتفاق بیفتد. او سپس از خانواده خرم برای حضور در اجرای ارکستر آکادمیک تهران تشکر میکند و همه سالن یک پارچه برای اعضای خانواده همایون خرم دست میزنند. آخرین قطعه هم با اجرای هر سه خواننده اجرای یک شنبه شب اجرا میشود. در میان گلها با اجرای امیر رفعتی، شهریار بلوچستانی و حمید خزاعی پایان بخش جرای ارکستر آکادمیک تهران در بیست و نهمین جشنواه موسیقی فجر است.
گزارش تصویری مرتبط انتهای پیام