به گزارش هنرآنلاین ، سعید انصافی با ماکت‌های کوچکش شناخته می‌شود. تمایل وافر او را به گفتگویی فرا‌تر از مباحث تجسمی، می‌شود به روشنی در کتاب چیدمان‌هایش مشاهده کرد. او در این ماکت‌ها به تصرف و اشغال مفاهیمی می‌رود که در هنر معاصر ایران مهجور مانده‌اند.

در سری جنگ جنگ تا پیروزی که در اسفند ۱۳۹۰ در گالری هما به نمایش درآمد موضوع قهرمانان جنگ و استحالهٔ هویتی آن‌ها را در منازعات سیاسی موضوع کارش قرار داده بود. این بار نیز در سری جدید آثارش به مسئلهٔ فقدان فیزیکی فرد در جامعه و خانواده می‌پردازد و ابعاد عاطفی و روحی این مسئله را بررسی می‌کند.

انصافی در مقدمه این مجموعه نوشته است: "حتما برایمان اتفاق افتاده که در هنگام تورق آلبوم‌های خانوادگی با عکس‌هایی بریده شده از صورت یا بدن فرد به خصوصی مواجه شده‌ایم. دیدن عکس‌های خالی شده احساس تکان‌دهنده و تلخی دارد که با دانستن اینکه این فرد دیگر نیست، بیشتر تشدید می‌شود. بریدن عکس‌ها در آلبوم‌های خانوادگی به عنوان یک خرده فرهنگ همیشه میان مردم رایج بوده و بیشتر به دو منظور انجام می‌شده، چه به منظور بخشیدن جایگاه بهتر به فردی که دیگر نیست، همچون قرار دادن‌اش درون قاب عکس گردن آویز که بر سینه آویخته می‌شود و چه برای دیگر ندیدن از دست رفته به خاطر تاب نیاوردن تلخی فقدان."

انتهای پیام/