سرویس نمایش هنرآنلاین //

تئا‌تر بی‌چیز، گونه­‌ای از تئا‌تر است که به وسیله یرژی گروتوفسکی، کارگردان لهستانی ابداع شد. در این گونه دوری جستن از همه عناصر غیر ضروری تئا‌تر، از جمله نور، دکور، گریم، لباس و مانند آن مبنای کار قرار می‌­گیرد. تئا‌تر بی‌چیز تنها بر پایه کار بازیگر و ارتباط میان او به عنوان نمایش­گر و تماشاگر شکل می‌­گیرد.

نمایش "بی‌چیز" تا اندازه‌­ای به دنبال بررسی و برقراری پیوند میان نوجوانان دو دوره بود. نوجوانان نسل امروز با دغدغه­‌هایی از جنس بازی‌های کامپیوتری و نوجوانان نسل­‌های گذشته با لحظه­‌هایی از جنس کشاورزی و نیایش. هرچند که می‌­توان این نمایش را در زمره نمایش­‌های تئا‌تر بی‌چیز به شمار آورد، اما در آن از عناصر نور و لباس استفاده شده بود. مطابق با قرارداد میان نمایش­گر و تماشاگر، تغییر نور قرمز به آبی و برعکس، به معنای تغییر فضا بود و نیز پارچه­‌ای بر دوش بازیگر در ابتدای نمایش، نشان­گر نوجوانی از دوران گذشته و کلاهی بر سر او به معنای نوجوانی از نسل امروز.

فرشیدی سپهر به عنوان کارگردان و تنها بازیگر این نمایش توانست توجه تماشاگران را به خود جلب کند. او به عنوان بازیگر، حرکت، بدن و میمیک را ابزار خود برگزید تا با بهره بردن از این ابزار‌ها بتواند نمایش را پیش ببرد و در این امر به خوبی موفق بود. حرکت­‌های او بر روی صحنه گویای آن بود که با بازیگری روبه­‌رو هستیم که بازیگری تئا‌تر را به خوبی می‌­شناسد و می‌­تواند با تجزیه و تحلیل و آنالیز شخصیت نمایش، در ارایه آن به درستی بکوشد. چنان‌چه چنین بازیگری در کنار کارگردانی زیرک قرار بگیرد، به احتمال زیاد نتیجه کار برای آن­‌ها موفقیت­‌آمیز خواهد بود. این تلاش او در بازیگری، انتظار تماشاگر را از نمایش به شدت بالا می‌­برد. انتظاری که در زمینه کارگردانی، با وجود پرداخت خوب نمایش، اما برآورده نمی‌­شود و کارگردانی فرشیدی سپهر از بازیگری­‌اش کم می‌­آورد. میزانسن­‌هایی که او در نمایش طراحی کرده و آن­‌ها را اجرا می‌­کند، در برخی موارد تکراری هستند. البته چنین تکراری می‌­تواند ویژگی ناگزیر تئا‌تر بی‌چیز به شمار آید. اما فرشیدی سپهر با بازیگری­‌اش نشان داد که قابلیت­‌هایی بیشتر از آنچه استفاده کرد در اختیار دارد و زیرک­‌تر از آن است که در چنین دام­‌هایی گرفتار آید و با کمی اندیشه بیشتر شاید می‌­توانست در زمینه کارگردانی نیز به اندازه بازیگری پیروز باشد.

با این وجود بی‌شک نمایشی که او به همراه گروهش ترتیب داده بود در زمره نمایش­‌های خوب و قابل دفاع قرار می‌­گیرد و نوید اجراهایی درخور توجه در آینده را می‌­دهد.

شایان ذکر است که این نمایش در بخش نوجوان بیستمین جشنواره تئا‌تر کودک و نوجوان به عنوان بهترین نمایش برگزیده شد و جایزه­ ویژه نمایشنامه­‌نویسی را برای فرشیدی سپهر به همراه داشت.

انتهای پیام/

ساسان پارسی