سرویس تجسمی هنرآنلاین//
اگر از علاقهمندان به هنرهای تجسمی هستید خوب میدانید که روزهای آخر هفته زمان افتتاح نمایشگاههای تازه است. در بیشتر نمایشگاهها هم استیتمنتهایی به قلم خود هنرمند و یا شخصی دیگر میبینید که در نزدیک شدن به جهان ذهنی هنرمند به کارتان میآید و دریچهای برای درک بهتر آثاربه رویتان میگشاید. اما مطمئنا شنیدن حرفهای هنرمند هرچند کوتاه درباره مجموعهای که خلق کرده لطف دیگری دارد و هم بیواسطه راهی به درون آثارش باز میکند.
اگر در آخر هفته گذشته نتوانستهاید سری به گالریها بزنید با ما همراه شوید تا حال و هوای نمایشگاههای افتتاح شده چند هنرمند را از زبان خودشان بشنویم.
"پل شهلا"/منصوره پیروی/ گالری شیرین
او تلنگری در من برای شروع این مجموعه بود. از کودکی و جوانیاش چیز زیادی نمیدانم جز واگویههایی گنگ و مبهم از زندگی پر شور و عزیمتش به روستایِ ورسک برای پیوستن به سپاه بهداشت. دوران شورانگیزی که در عکسهای سیاه وسفیدش، برای همیشه قاب شدهاند. این تصاویر تنها پلِ ارتباطی من با او بوده و رؤیاهای فراوانی را در من متبلور کردهاند. اینکه من درست نقطهای ایستادهام که پایان خندههای اوست، همانقدر برایم غریب و رازآلود است که همهٔ این سالها تصاویرش بوده... شهلا در زیر پل ورسک، واقعیتی در دل رؤیا یا رؤیایی در دلِ واقعیت. کسی چه میداند...
مجموعه آثار این نمایشگاه با عنوان پل شهلا اولین نمایشگاه انفرادی من در گالریِ شیرین است که با تاثیر از زندگی یکی از نزدیکانم و با خاطراتی از او شروع شد و تا درکی شخصی از مضمون و غوطه ور شدن در دغدغههای فردی ادامه یافت؛ دغدغههایی که برای من آمیزهای از رویا و واقعیت هستند.
این مجموعه در دو شکل موازی (طراحی و نقاشی) و در دو سالن به نمایش در خواهند آمد. نقاشیها در ابعادی بزرگتر و با تکنیک ترکیب مواد انجام شده؛ ترکیبی که از روشهای معمول نقاشی با اکریلیک تا دوخت و دوز و تکه چسبانی پیش میرود.
از کجا آمدهایم... / یاسمین خورسندی/گالری آتبین
در کوچه و خیابانهای شهر از کنار هم عبور میکنیم و از دریچهٔ چشم به هم خیره میشویم و زندگی را به چالش میکشیم.گاه فراموش میکنیم، که هستیم؟ به کثرت نمیدانیم چقدر خوب یا بدیم؟
به عمد انسان را دو وجهی فرض کردم و خیال کردم که رنگ درونی انسان طیفی از نارنجی و زرد است و بزکی از چشم و گوش و لب و دماغ، جلوهای انسان گونه را پدیدار میکند. ولی این نگاهها که اغلب پر از خشمی از زنانگی است، رجوعی دارد به مقولهای که هر فرد را به فکر وا میدارد که از کجا آمدهایم...
قرار دادن مردمک چشمها بر روی یکی از خطوط طلایی، تضاد بین رنگهای اطراف با رنگهای درونی و یا گاهی رنگهای مکمل در کنار یکدیگر از شاخصههای تعامل درون انسان با دنیای اطرافش است...
انتقاد به هنر/مهوش سهیلی/گالری هفت ثمر
آثار خلق شده در این نمایشگاه درخدمت بیان اندیشه و معنی است، پس ضرورتا این مفاهیم به دنیای بیرون مربوط نمیشود. دغدغه یک نقاش الزاما مسائل دنیای معاصر و بحران هویت نیست بلکه میتواند به طور مثال انتقادی به خود هنر و جهان نقاشی باشد. اثر هنری با دوری از احساسات رمانتیک و در رویکردی متفاوت از حیث شکل ظاهری، مواد به کار رفته و نوع ارتباط با مخاطب بیشتر یک چالش دربرابر خود نقاشی است و تاملی در مضمون و ماهیت آن. بنابراین شاید تفکر و شالوده معینی در کار نباشد و تنها ایده و مفهوم است که ماهیت آثار را تبیین میکند.
"مخاطره"/سعید رفیعی/ گالری والی
مجموعه "مخاطره" بعد از حادثه نیروگاه هستهای فوکوشیما بود که در ذهنم شکل گرفت. اینکه در جهانی پرخطر زندگی میکنیم دغدغه خاطرم شد و مرا در ادامه به فضاهایی شخصیتر در کارها رساند و به این ترتیب موقعیتهای زیستی منطقهای که در آن زندگی میکنیم برایم مطرح شد. کارها در حقیقت زمینهای اجتماعی دارند و درگیریشان مسائل انسانی است که با قلمی ناتورالیستی و در زمینههایی خیال پردازانه پرورانده شدهاند. در مجموعه "مخاطره" فیگورهای انسانی را با پرداختی طبیعت گرایانه ساخت و ساز کردم و سعی کردم آنها را در موقعیتهای حسی و روانیای که خودم به نوعی درگیرشان بودم به تصویر درآورم.
انتهای پیام/