به گزارش خبرنگار هنرآنلاین ، عسل غفاری طراح برند " آسمین" در سال 1365 متولد شده و فارغ التحصیل کارشناسی ارشد گرافیک از دانشگاه تهران است. علاقه او به طراحی لباس از زمان کودکی و هنگامی که متوجه شد لباس های موجود در فروشگاه ها جوابگوی نیازهای او نیست شروع شد. درباره نحوه فعالیت غفاری در طراحی و تولید لباس گفتوگوی کوتاهی با او انجام شده که در ادامه می خوانید.
چه طور شد که کار طراحی لباس را شروع کردید؟
من همیشه با لباس های بیرون مشکل داشتم و معمولا مجبور می شدم در آنها تغییراتی بدهم . از وقتی شروع کردم به پوشیدن مانتو تصمیم گرفتم خودم آنها را طراحی کنم و بدوزم. به صورت تجربی اصول این کار را یاد گرفتم. در دانشگاه هم دروسی داشتیم که در مورد لباسهای سنتی مطالعه می کردیم. با بچه های طراحی لباس هم آشنا بودم و کارهای آنها را می دیدم. بعد هم خودم شروع به کار کردم و کم کم فعالیتم گسترش پیدا کرد.
گروه شما چند نفر هستند و چه محصولاتی تولید می کنید؟
من به همراه آقای حسام عقدا کار طراحی را انجام می دهیم و یک خیاط هم داریم. کار ما تولیدمانتو و پالتو هست. و از هر طرحی فقط یک بار استفاده می کنیم. چون عقیده داریم هرکسی باید یک لباس خاص خودش داشته باشد. به همین دلیل طرح های ما تکرار نمی شوند. لباس هایی را که تولید می کنیم در نمایشگاه دائمی که داریم برای فروش می گذاریم. علاوه بر این سفارشی هم کار می کنیم. به این شکل که مشتری به ما مراجعه می کند و ما براساس اندام او برایش طراحی می کنیم . علاوه بر آن شال هم تولید می کنیم . پارچه های شال را می گیریم و دور دوزی می کنیم بعد روی آنها را با پارچه های سنتی یا چاپ و نقاشی کار می کنیم.
برای طراحی لباسها به چه اصولی توجه می کنید؟
سعی می کنیم کارها از نظر پوشش کاملا ایرانی باشد . کارهای ما متناسب با فضای جامعه هستند. در زمینه لباسهای سنتی هم فعالیت داشته ایم که با پارچه های سنتی کاشان و سنندج و شیراز کار کردیم.
برای این نوع کار به اسپانسر هم نیاز هست؟
بستگی به روال کاری دارد. اگر سازماندهی قوی داشته باشد برای تبلیغات و عکس و تهیه مکان و...حتما اسپانسر لازم است. ولی اگر کارهای فصلی با تعداد کم باشد احتیاجی به اسپانسر نیست.
تا به حال تصمیم گرفته اید که با تولیدی ها همکاری کنید؟
اگر بخواهیم با تولیدی کار کنیم حتما باید طرح ها تغییر کنند . چون یک اصل مهم در کارهای ما پارچه است . اما این نوع پارچه به دلیل قیمت بالا در تولید انبوه استفاده نمی شود. برای کار تولیدی حتما باید پارچه های دیگری استفاده شود.
به نظر شما چه تفاوت هایی بین کار خانگی و تولیدی هست؟
اول مواد مورد استفاده. دوم طراحی و سوم دوخت. در کارهای تولید مزون کیفیت دوخت با لباس های خارجی برابری می کند ولی در تولیدی این طور نیست. ضمن این که پارچه های آنها اغلب نامرغوب و چینی هستند. برای طراحی هم حاضر نیستند هزینه کنند. معمولا از سایت ها یک عکس بر می دارند یا یک مانتو را از ترکیه می آورند و از روی آن کپی کرده و در تیراژ بالا تولید می کنند.
انتهای پیام/ب/