انجمن سینمای جوان در طول دوره چهارساله مدیریت هاشم میرزا خانی با بحران های جدی روبرو شد و لطمه هایی جدی خورد. کارشناسان و صاحب نظران فیلم کوتاه سینمای ایران این دوره چهارساله را مورد نقد و بررسی قرار داده اند:

امیر شهاب رضویان کارگردان سینمای ایران درباره نحوه مدیریت چهارساله هاشم میرزا خانی بر انجمن سینمای جوانان گفت: من اگر بخواهم حرفی بزنم از خوبی های او می گویم. میرزاخانی کتاب سی سال جشنواره را چاپ کرد که علیرغم ایراد هایش کتاب مهمی است. در ساختار اداری و تشکیلاتی انجمن سینمای جوان تغییراتی به وجود آورد و این ساختار را منظم کرد اما این را هم باید بگویم که شناخت و نگاه درستی به مقوله سینمای کوتاه نداشت. او معتقد بود که در بیست و چند سال گذشته هیچ اتفاقی نیفتاده و تنها خودش بنیان گذار همه اتفاقات در انجمن سینمای جوان بوده است. من که هیچ وقت در انجمن سینمای جوان مدیر نبودم و معمولا هم منتقد بخشی از سیاستهای هر دوره بوده ام، اما از نوجوانی دیده بودم که برای احیای سینمای جوان در طول سال های مختلف و قبل از آمدن میرزاخانی چه تلاش هایی شده است. به نظرم این رفتار پسندیده نبود.

امیر لطفیان در ادامه صحبت‌های رضویان چنین گفت: طبق آماری که من در آوردم از زمانی که میرزاخانی به انجمن سینمای جوان آمد، هر 52 روز یک جشنواره توسط انجمن سینمای جوان برگزار شد. شما ستاد اجرایی انجمن سینمای جوان را به خوبی می شناسید. اگر برگزاری جشنواره در سطوح مختلف به تیم اجرایی انجمن آسیب نمی زد، میرزاخانی و تیم اجرایی اش صاحب افتخار بودند اما وقتی تمام دغدغه ها برای ارائه یک تابلوی زیبا باشد آسیب های جدی وارد خواهد کرد. ما همیشه به چهارسال قبل بر می گردیم و محصول چهار سال گذشته را برسی می کنیم. فیلمسازانی که میرزاخانی به زعم خودش تربیت کرده است تا چند سال دیگر به بار خواهند نشست. اگر می خواهیم ارزیابی کنیم باید چهارسال دیگر اتفاق بیفتد. این ویترینی که در قالب جشنواره از خود به جا گذاشت، جذابیت هایش اجازه نداد تا سیاستگزاران انجمن به لایه هایی عمیق تر در بحث آموزش ، تولید و . . دست پیدا کنند و فقط به ظواهر ماجرا پرداختند. شما وقتی می گویید سینمای تجربی ، نمی توانید تعریف شخصی ارائه کنید، فیلم هایی که در طول این چهارسال ساخته شد شبیه به همه چیز بود به غیر از سینمای تجربی، به نظرم باید دیدگاه و سلیقه باید کنار یکدیگر باشند. رضویان در پاسخ به اظهارات لطفیان گفت: برای شناخت کافی فیلمساز فیلم کوتاه یک سال زمان نیاز داریم تا ببینیم که چند مرده حلاج است. یک هنرجو ظرف سه ماه نشان می دهد که آیا توانایی فیلمسازی دارد یا نه؟ لطفیان ادامه داد: پس تو با نظر من همسو هستی که ما هنوز از فیلمسازان دهه شصت و هفتاد استفاده می کنیم یعنی که نتیجه ای حاصل نشده است؟

رضویان: به نظر من باید زمان را به ده سال قبل برگردانیم خرابی ها از آن زمان آغاز شد و مسئله امروز و دیروز نیست. این بلایی که بر سر فیلم کوتاه آمده تنها در زمان دولت نهم و دهم نبوده و اتفاقی ریشه ای است . زمانی که باید با ما مشورت می کردند که در بدنه فیلم کوتاه بودیم و زیر و بم این سینما را به خوبی می شناسیم، به سراغ ما نیامدند. مقوله فیلم کوتاه بسیار پیچیده است و هرکسی نمی تواند درحوزه مدیریت انجمن موفق شود. به نظر من انتخاب مدیر انجمن از انتصاب رییس سازمان سینمایی مهم تر است. رییس سازمان سینمایی باید با یک سری فیلمساز کهنه کار دست و پنجه نرم کند اما مدیر انجمن با یک هیولای ناشناخته روبرو است. اگر مدیری در این حوزه خوب عمل کرد نباید تا ده سال جا به جا شود. سیستم مدیریت در انجمن سینمای جوان یک سیستم پادگانی نیست که فکر کنیم جوانان فیلمساز سربازهای ما هستند. در طول سال های گذشته شیوه مدیریتی سینمای جوان به صورت هیئتی بوده است. هزینه های زیادی برای تامین حقوق پرسنل سینمای جوان می شود که ده درصد آن هم دراختیار جوانان فیلمساز قرار نمی گرفت.

لطفیان خطاب به رضویان گفت: سلیقه ای برخورد کردن و نگاه مدیریتی که توام با سلیقه باشد آسیب می زند. حذف بخش فیلم کوتاه ازجشنواره فیلم فجر یکی از همین اتفاقات است. در تمام دنیا جشنواره های سینمایی در چهار چوب برنامه های خود فیلم کوتاه نمایش می دهند اما در ایران این اتفاق بر عکس است. مشکل این جا است که ثبات در سیاستگزاری نیست.

فرید فرخنده کیش درباره عملکرد میرزا خانی در طول چهارسال گذشته گفت: ای کاش این جلسات زودتر برگزار می شد و به گوش دوستان می رسید تا رویه و عملکرد خود را اصلاح کنند. هرچند من معتقدم که اگر این اتفاق هم می افتاد اصلاح رویه ای در کار نبود. خاطرم هست میرزاخانی در برنامه هفت یک آمار تخیلی و عجیب و غریب از عملکرد خود ارائه داد و بیشترین انتقاد را به مدیران پیش از خود داشت و وقتی با اعتراض مواجه شد جوابیه های شدید اللحن صادر کرد. امیرشهاب رضویان گفت که میرزاخانی دو اقدام مثبت انجام داده است. یک کتاب پر غلط چاپ کرده و دیگری ساختار انجمن را تغییر داده است. کدام تغییر ساختار؟ ساختمانی که روزی یک میلیون تومان فقط هزینه اجاره اش است چطور می تواند در خدمت جوانان باشد؟ ماهی یک میلیون تومان را بدهید به فیلمسازان جوان. به نظر من گناه مدیریت قبلی که ضعف های زیادی داشته بی انصافی ، خدشه در آموزش، تبلیغ به جای خدمت، ضعف مفرط در مدیریت تخصصی ومیراثی است که از مدیریت قبلی بر جا مانده. تنها خدمتی که شفیع آقامحمدیان به مرکز گسترش کرد این بود که ساختارش را تغییر نداد و مدیر جدید در همان مسیر به فعالیت هایش ادامه داد. اما میرزاخانی نیروی های تخصصی را حذف کرد و از کارشناسان و مشاوران استفاده نکرد . خودش هم که تخصصی نداشت، در همان ساختمان مشاورانی بودند که اگر هر کدام مدیریت مجموعه را برعهده می گرفتند کار به این جا نمی رسید.

مسعود امینی تییرانی فیلمساز صاحب نام سینمای کوتاه درباره ضعف های مدیریتی گفت: ماهیت فیلم کوتاه کمی روشنفکرانه است. ما چنین دغدغه ای را در اندیشه های مدیر قبلی یافت نکردیم و او با جریان روشنفکری غریبه بود.اگر فرض بگیریم مدیران قبلی انجمن روشنفکر به معنای مطلق نبودند، اما نسبتی با این جریان داشتند. میرزاخانی از جریان روشنفکری به دور بود. او هیچ دغدغه ای برای این مدیریت نداشت، بعد از دو سال فهمید که این جا کجاست و نسبت به محیط پیرامون خود نا آگاه بود. هیچ نسبتی بین او و این حوزه مدیریتی بر قرار نبود. نباید با یک نگاه مدیریتی ساختمانی، انجمن سینمای جوان را مدیریت کرد. اگر رویکرد سینمای جوان تغییر نکند دوباره دچار چنین بحران هایی خواهد شد.

لطفیان یاد آور شد: در سینمای جوان ما هدف گذاری هایی داشتیم و برای رسیدن به این هدف زمان بندی در نظر گرفته شده بود، ممکن بود یکی 5 ساله به نقطه هدف برسد و دیگری همان مسیر را دوساله طی کند.اما در زمان میرزا خانی قطار را نگه می داشتند تا همه برسند و با ریل گذاری های غلطی که ایشان انجام داد، قطار سینمای جوان در دوره مدیریت او به بیراهه رفت.

امیر شهاب رضویان در خصوص انتصاب مدیر جدید انجمن سینمای جوان گفت: ایل بیگی سال ها در انجمن بوده و شاگرد همین مکتب است اما امروز هم شرایط با چهار سال پیش فرق دارد. ایل بیگی باید از جوانان مشاوره بگیرد و به ما به عنوان مشاورانی که دور تر از این مسئله قرار دارند باید نگاه شود.به نظرم ایل بیگی قبل از هر اقدامی باید بر روی دفترچه سیاست گزاری انجمن تجدید نظر کند.

فرخنده کیش ادامه داد: حبیب ایل بیگی سال های متوالی در انجمن بوده است و شناخت نسبی به این حوزه دارد.او سال های بسیاری در این حوزه فعالیت کرده است. من معتقدم که باید به او فرصت بدهیم و هنوز زود است که بخواهیم در مورد او قضاوت کنیم. ایل بیگی باید بر روی اصلاح ساختارهای انجمن تمرکز کند و این ساختارهای کهنه را تغییر دهد. باید بر روی عنوان انجمن هم تجدید نظر صورت گیرد و ماهیت آن هرچه زود تر مشخص شود. البته دوستان روی این نام تعلق خاطر دارند اما باید عنوان انجمن با کارکردهای مجموعه تطابق داشته باشد. اگر در حوزه دفاع مقدس قرار باشد فارابی فیلم بسازد یا مرکز گسترش سینمای مستند فیلم تولید کند، پس جایگاه انجمن سینمای دفاع مقدس کجا است؟ باید هر نهاد و موسسه مطابق با رویکردهای سیاسی و اجتماعی خود به خلق آثار بپردازد. باید اخلاق در انجمن جاری شود و اتاق فکر انجمن سینمای جوان فعال شود. مسئله هیئت امنا حل شد اگر چه هنوز این هیئت نیم بند است اما چهره هایی در این هیئت حاضرند که دغدغه جوانان و سینمای کوتاه دارند. این اتاق فکر باید از حضور مشاوران و کسانی که دغدغه انجمن دارند استفاده کنند. سیاست را از انجمن جدا کنند، انجمن آخرین جایی بود که مدیرش مشخص شد چون به انجمن باور ندارند، اگر سینمای جوانان برای مدیران مهم بود باید هرچه سریع تر برای انتخاب مدیر انجمن اقدام می کرد. باید بیشتر از گذشته به جوانان فیلمساز بها دهند، مدیری که از طریق دوربین کارمندان خود را کنترل می کند نمی تواند به جوانان اعتماد کند.

مسعود امینی تیرانی درباره مسیر ایل بیگی گفت: الان شرایط به گونه است که فضای احترام متقابل باید حاکم شود. ایل بیگی مسیر سختی را پیش روی خود را دارد. باید به جوانان و فیلمسازان این حوزه بها دهد. به زعم من سرمایه گذاری در بخش آموزش و تولید نباید صورت بگیرد و باید تمرکز مدیران بر روی بخش های دیگر از جمله نمایش و ادبیات فیلم کوتاه متمرکز شود.

امیرشهاب رضویان در پایان این نشست گفت: به عقیده من باید بیشتر به بحث های تئوریک و آموزشی بپردازیم و با برگزاری کارگاه های مختلف و استفاده از چهره های جهانی در جهت رشد و اعتلای سینمای کوتاه بکوشیم و جوانان را آگاه کنیم.