وحید چمانی در گفت‌وگو با خبرنگار تجسمی هنرآنلاین درباره نمایشگاه آتی اش که در گالری نار برپا خواهد شد گفت: با توجه به این که در چهار سال اخیر امکانی فراهم نشد که نقاشی هایم را در داخل کشور در قالب نمایشگاه انفرادی به نمایش بگذارم، تصمیم گرفتم که مجموعه ای از هشت نقاشی را که در سال های اخیر خلق کرده ام را به نمایش بگذارم.

چمانی که در هفت سال گذشته بر روی نقاشی های عنوان اسید آمینه را گذاشته است درباره تفاوت آثارش با نمایشگاه پیشین اش گفت: نقاشی های این مجموعه نیز در ادامه مجموعه های پیشینم شکل گرفته اند و تغییر و تحول در آثار من آن قدر فاحش و مشهود نیست و به مرور اتفاق می افتد. در این مجموعه نیز شاید از معدود اتفاقاتی که شاهدش هستیم راه یابی گاو در آثارم است و رنگ های نقاشی ها شفاف و روشن تر شده اند.

چمانی که در نقاشی‌هایش همواره تصاویر زن و مردها بی‌چهره و با هویت مخدوش را می کشد؛ پیشتر در نقاشی هایش تصاویری از سگ های دفرمه و یا گوسفندان را نیز می کشید و در نقاشی های که در یک سال گذشته به نمایش گذاشت؛ شاهد نقاشی های بودیم که زنان و مردان دفرمه در فضاهای شهری قرار گرفته بودند و ابعاد آثار بزرگ تر شده بودند، اما در نقاشی های اخیرش ردی از فضاهای شهری به چشم نمی خورد.

وی درباره انتخاب عنوان کلی اسید آمینه ها برای نقاشی هایش گفت: بنیان و پایه هستی را اسید آمینه‌ها تشکیل می‌دهند و من در ابتدا این نام را برای برخی شعر ها و نوشته هایم برگزیده بودم، اما از سال 1385 به بعد تصمیم گرفتم که این نام را برای نقاشی هایم انتخاب کنم و فکر می کنم تا زمانی که نقاشی می کنم همه آثارم را تحت همین عنوان ارائه کنم. در واقع با انتخاب این نام قصد دارم هر اثری را که خلق می‌کنم به اصل و بنیان هستی ارجاع می‌دهم.

به گفته این نقاش از دوره قاجار به این سو ارتباط میان سبک‌های نقاشی ایرانی گسسته شده‌است. نقاشان ایرانی در دوره قاجار بیشتر به کشیدن پرتره‌هایی گرایش داشتند که گویی در مقابل نقاش دچار بهت‌زدگی شده‌اند و شق‌ و‌ رق و اتوکشیده روی بوم نقش گرفته‌اند.

چمانی افزود: پرداختن به جزییات از ویژگی‌های بارز نقاشی این دوره است . بیشتر نقاشی‌های این دوره با یک سری تزیینات همراه هستند که هم به نقاشی صلابت می‌بخشند و هم ایجاد برجستگی و عمق می‌کنند. من نیز با توجه به ویژگی‌های نقاشی‌ دوره قاجار سعی‌کرده به فرم جدید خود دست‌ یابم.

در نقاشی‌های او برخلاف دوره قاجار که تمام جزییات چهره افراد به تصویرکشیده می‌شدند، با زنان و مردانی روبرو هستیم که هویت‌شان مخدوش شده‌است. گویی نقاش بیشتراز هر چیزی ذهن آشفته پرتره‌ها را در مواجهه با دنیای امروز به تصویر کشیده و درون آنها را روی بوم نقاشی فرا‌خوانده‌است. البته در نقاشی‌های چمانی همچنان شاهد استفاده از عناصرتزینی ازجمله نگین‌های آبی سبز و پولک‌های رنگی هستیم که بر مو و لباس پرتره‌ها نقش بسته‌اند.

این دقیق شدن نقاش دربه‌ کاربردن عناصر تزینی و پرداختن به جزییات لباس پرتره‌ها و صورت‌های محو و نگاه‌های آشفته یاد آور این است که انسان امروز در‌عین‌حال که به جزییات و تجملات از خود علاقه نشان می‌دهد، درون خود دچار نوعی آشفتگی و ویرانی است. این بی‌هویتی درحیواناتی که چمانی کشیده نیزدیده می‌شود. حیوانات به گونه‌ای تصویر شده‌اند که برای مخاطب به طور واضح قابل تشخیص نیستند و شاید هر کس با دیدن سگ ها، گوسفندان و گاوها او درک و برداشت خاص خودش را از این حیوانات داشته باشد.

چمانی درباره این دفرمه شدن چهره پرتره هایش می گوید: برای من در نقاشی مهم ترین نکته رسیدن به درون شخصیت ها است و برای همین در اسید آمینه ها سعی می کنم که بطن و درون پرتره ها را بکشم و همین موضوع موجب دفرمه شدن آنها می شود و این اتفاق به سادگی در آثارم من رخ نداده است من از دورانی که به هنرستان هنرهای زیبای پسران می رفتم همواره پرتره می کشیدم و درصد این بودم که این پرتره را دفرمه و با توجه به نقطه نظر خودم بکشم.

چمانی درباره چگونگی راه یابی گاو به نقاشی هایش می گوید: همه اتفاقاتی که بر روی بوم های من می افتند، بداهه هستند و من تا زمانی که یک اثر به پایان نرسد نمی دانم که بر روی این بوم چه اتفاقاتی رقم خواهد خورد و این بداهه گی ناشی از زیست روزانه من است که مسیر و روند شکل گیری یک اثر را پیش می برد. مثلا من برای نخستین بار یک آدم را در کنار یک کوه کشیده بودم اما به مرور این کوه تبدیل به یک گاو شد و از کوه تکه ای سنگ گوشه تابلو به جا ماند و این گونه بود که گاو برای نخستین بار به آثار من راه یافت و در سه نقاشی مجموعه ای که به نمایش خواهم گذاشت، شاهد گاو هستیم.

وی افزود: مچاله ومخدوش شدن هویت افراد و اشیا در نقاشی از ویژگی نقاشان قرن بیستم است که هر هنرمند شرایط انسان امروزرا از زوایه دید خود بیان می‌کند و لایه‌های درونی یک شخصیت را از لابه‌لای ابعاد مختلف شخصیتی او بیرون می‌کشند. او درباره درک و برداشت اش درباره گاو گفت: من واقعا هنوز به نتیجه قطعی نرسیده ام که چرا به جای گاو حیوان دیگری به آثار راه نیافته ام اما اگر کمی دقیق شویم گاو در آیین ها و فرهنگ های مختلف بار معنایی و اسطوره ای خاصی را به همراه دارد.

چمانی در این نمایشگاه هشت اثر در ابعاد متفاوتی را به نمایش گذاشته است که سه اثر این مجموعه از دو تا سه متر هستند و باقی آثار او در ابعاد 80 در 100 و 100 در 150 خلق شده اند. البته در این نمایشگاه یک نقاشی کوچک در ابعاد 50 در 40 به چشم می خورد.

وی درباره زمانی که برای خلق هر اثر صرف می کند گفت: واقعا نمی دانم که یک اثر چقدر زمان می برد که کامل شود و من از جمله نقاشانی هستم که همزمان روی چند اثر کار نمی کنم باید یک نقاشی کامل شود تا نقاشی دیگری را شروع کنم مثلا یکی از نقاشی های من هفت ماه طول کشید که به پایان برسد.

این نقاش درباره سایر تجربیاتی که در عرصه مجسمه سازی، گرافیک، کاریکاتور ، تصویر سازی و نوشتن می کند گفت: این دغدغه ها در حاشیه زندگی من قرار دارند، البته مدت هاست که تصویر سازی و کاریکاتور را کنار گذاشته ام و بخش عمده وقت ام به نوشتن و نقاشی کردن می گذرد . اجازه می دهم همه هیجاناتم در نوشته هایم به سامان برسد و بعد پشت سه پایه قرار می گیرم و نقاشی می کنم در واقع نوشتن به من کمک می کند بهتر نقاشی کنم و چکیده حرف هایم را بدون حشو و اضافه در نقاشی هایم بیاورم.

وی درباره چرایی انتخاب تکنیک رنگ و روغن برای خلق اسید آمینه ها گفت: من برای رسیدن به قطعیت برای استفاده از تکنیک رنگ و روغن در آثارم، تجربه های متفاوتی را پشت سر گذاشتم و به نظر من هیچ تکنیک دیگری نمی تواند برای خلق اسید آمینه ها مثل رنگ روغن جواب بدهد. با توجه به طولانی بودن شکل گیری یک اثر و تغییرات متعددی که روی بوم های من شکل می گیرد، اکرولیک به هیچ وجه مناسب این کار نیست.

نوع رنگ گذاری این نقاش بر روی بوم و شفاف بودن رنگ‌ها به گونه‌ای است که در نگاه نخست مخاطب هرگز احساس نمی‌کند که تکنیک این نقاش رنگ و روغن است و بیشتر احساس می‌شود که این نقاش از تکنیک آب مرکب استفاده کرده‌است.این نوع استفاده از رنگ بیشتر در دوره صفویه مورد توجه نقاشان ایرانی بوده‌است و به گفته چمانی او قصد دارد با استفاده از این تکنیک روح نقاشی ایرانی را به کارش فرا‌ بخواند.

او معتقد است با استفاده ازاین تکنیک که نقاش یک باره رنگ را روی بوم نگذارد بهتر می‌توان عمق یک موضوع را به تصویرکشید و با این شیوه رنگ شفاف‌تربه نظرمی‌رسد.

در حال حاضر سه نقاشی وحید چمانی در گالری کنوس در آمریکا در معرض دید علاقمندان قرار گرفته است. پیشتر چمانی در این گالری نمایشگاه انفرادی برپا کرده بود.

وحید چمانی متولد سال 1363 و دانش آموخته کارشناسی نقاشی است. وی تاکنون توانسته هنرش را در جشنواره‌های بین‌الملی عرضه کند. آثار او پس از برگزیده شدن در مسابقه "مجیا پرشیا" که در لندن برگزارشد و او به عنوان تنها نقاش برگزیده این مسابقه انتخاب شد، به بازار جهانی راه پیدا ‌کردند.

چمانی تاکنون پنج نمایشگاه نقاشی انفرادی در داخل و خارج از کشور برگزار‌کرده و در بیش از 35 نمایشگاه گروهی نیزشرکت داشته‌است.

نمایشگاه نقاشی های وحید چمانی از اول تا 14 آذرماه در گالری نار برپا خواهد شد. گالری نار در خیابان ولی عصر پاساژ رولکس واقع شده است.

انتهای پیام/

مریم آموسا