به گزارش هنرآنلاین به نقل از ستاد خبری جشنواره فیلم شاپرک های شهر کوروش سلیمانی بازیگر سینما و تلویزیون با مثبت دانستن حضور هنرمندان در برنامه های اجتماعی گفت: به نظر من حضور همه مردم می تواند تاثیرگذار باشد. حالا به جهت محبوبیتی که هنرمندان دارند شاید یک مقدار حضورشان در چنین همایش هایی باعث جلب توجه بیشتر مردم به این اتفاق شود. در حقیقت هنرمندان رابطی هستند که مردم را به حمایت از این بی پناهان کوچک تشویق می کنند. کمک به این کودکان ذاتا امر پسندیده ای است و اگر هرکس در حد توان خود باید به این مشکل اجتماعی دقت نظر داشته باشد. امیدورام روزی برسد که شاهد این کودکان بی پناه رها شده در خیابان نباشیم. کودکانی که در دست قدرت های دیگر به استعمار درآمده تا دیگران جیب های خود را پر از پول کنند.
وی افزود: من زمانی که این کودکان را سر چهارراه ها می بینم بسیار متاثر می شوم. البته می دانم با کمک مالی خدمتی به آنها نمی کنم چرا که تحت استعمار قدرت هایی هستند که آنان را وادار به کار می کنند.از این رو می دانم کمک مالی من دردی را از آنها دوا نمی کند و کمک به محروم تلقی نمی شود. از سوی دیگر وقتی به چشمان زلال این کودکان می نگرم نمی توانم به آنها کمک نکنم و واقعا می مانم که چکار کنم. من همیشه وقتی با این کودکان رو به رو می شوم سعی می کنم به رویشان لبخند بزنم و به آنها احترام بگذارم.
سلیمانی تاکید کرد: من از کسانی که متولی این امر مهم هستند خواهش می کنم که با تدبیر درست چاره ای بیندیشند و این کودکان را از چنگال این قدرت ها رها سازند. امروزه بحث کودکان کار یک معضل جدی انسانی است که در سطح شهر پرا کنده شده است. مخصوصا در این فصل سرما وقتی می بینم این کودکان از کمترین امکانات گرمایشی بهره مند هستند واقعا قلبم به درد می آید. وجود این کودکان حتی چهره شهر را تبدیل به یک چهره زشت و ناپسند می کند که برای هیچ کسی خوشایند نیست.
وی در پایان اظهار کرد: این کودکان سرمایه های آینده این مرز و بوم هستند و حفاظت از آنها وظیفه تک تک مردم جامعه می باشد. من معتقدم خداوند همه زیبایی های خود را در چهره این کودکان معصوم نقاشی کرده است و ما بزرگ تر ها نباید با اعمال نادرست خود این زیبایی ها را از بین ببریم.
عابدینی: کودکان کار را درک می کنم
حسین عابدینی بازیگر فیلم های سینمایی باران، پدر، باد در علفزار می پیچد، مارمولک و... چهره آشنایی است که تا به حال بارها و بارها بازی او را در نقش کودکان و نوجوانان محروم و متعلق به قشرهای پایین اجتماعی شاهد بوده ایم. وی که این روزها به عنوان سفیر مهربانی در جشنواره فیلم شاپرک های شهر حضور دارد، با تاکید بر تاثیرگذاری هنرمندان در گردهمایی های حمایتی گفت:شاید وضعیت اقتصادی مردم به آن ها اجازه ندهد بتوانند به لحاظ مالی کمک زیادی برای رفع حل مشکل کودکان کار داشته باشند، اما حضور هنرمندان قطعا باعث تشویق مردم به انجام کار خیر خواهد شد. همانطور که اخبار مربوط به حمایت هنرمندان از بچه های کار می تواند بازتاب بهتری داشته باشد.
وی تداوم جشنواره های حمایتی را راهکاری مهم برای رفع معضلات آسیب های اجتماعی در حوزه کودک دانسته و افزود:کار کودکان یک مشکل اجتماعی و ملموس است و برگزاری جشنواره برای رفع این مشکل بسیار کارکرد دارد. به شرط این که تداوم داشته باشد. چراکه با حضور چند هنرمند و یک سال برگزاری جشنواره نمی توان انتظار اتفاق خاصی داشت. ضمن این که لازم است اطلاع رسانی دقیقی در این بخش صورت بگیرد.
وی بی مهری به کودکان کار را رهاورد مشغله های روزمره و درگیری های کاری دانسته و معتقد است:متاسفانه ما به دلیل درگیری های روزمره و مشغله هایی که در طول روز داریم به بچه های کار بی توجه هستیم و نمی دانیم که زندگی شان چگونه می گذرد. این اتفاق فاجعه بار و دردناک است. متاسفانه مردم ما به دلیل دیدن بعضی صحنه ها گاهی نسبت به این کودکان بدبین می شوند. برای مثال دیده اند که عده ای با ماشین این کودکان را سر چهارراه می گذارند و از آن ها سو استفاده می کنند.
بازیگر فیلم سینمایی باران با بیان این که تشکیل نهادهای مردمی و موسسات خیریه گسترده برای حمایت از این بچه ها راهکار مناسبی است اضافه کرد:وقتی خیریه ها و موسسات کودکان کار را تحت سرپرستی خود بگیرند مردم با خیال راحت تری نسبت به این کودکان نیازمند که از سوی موسسات شناسایی شده اند، کمک خواهند کرد.
این بازیگر با اشاره به این که توجه به حقوق کودکان می تواند به رشد و ارتقای وضعیت آن ها منجر شود، اظهار کرد:در بین کودکان کار تعداد زیادی مخترع ممکن است وجود داشته باشد. اما اگر حمایتی از آن ها به عمل نیاید بزهکاری نتیجه اش خواهد بود.
عابدینی با اشاره به این که خود نیز از کودکی کار می کرده است و از نزدیک با مشکلات کودکان کار آشنایی دارد، بیان کرد:من خودم از کودکی کار می کردم و اساسا به خاطر همین هم برای بازیگری انتخاب شدم. 12 ساله بودم که در کرج آدامس و ساک دستی می فروختم و به خاطر اوضاع بد مالی خانواده ام درس نمی خواندم. بنابراین خودم فقر و نداری را با گوشت و پوست و استخوان درک کرده ام و واقعا باید به مردم بگویم که کودکان کار چقدر زلال و پاک هستند و احساس می کنم به جای دلسوزی ها و کمک های مالی اگر کمک های غیر نقدی به آن ها صورت گیرد مثلا این که برای آن ها هدیه ای خریداری شود، تاثیر منفی در روحیه شان نخواهد داشت هم این که شانیت شان بیشتر حفظ می شود.
انتهای پیام/
انتهای پیام/