به گزارش هنرآنلاین ؛ در این نمایشگاه آثار مظلومی‌پور را می‌توان از لحاظ تکنیکی به سه دسته تقسیم کرد؛ 10 تابلوی اکرلیک بر روی بوم با ابعاد 150×100 و هفت اثر آبرنگ بر روی کاغذ با ابعاد70×50 به همراه دو طراحی با مرکب که بر روی کاغذ ارائه شده است.

با توجه به عنوان "موسیقی رنگ‌ها" و به کار بردن اصطلاحات مشترکی چون ریتم و رنگ در نقاشی و موسیقی، مظلومی‌پور سعی کرده در این آثار ارتباطی بین نقاشی و موسیقی بوجود آورد. او در این نمایشگاه آداب و رسوم و مراسم‌های مختلف عشایر سراسر ایران چون بلوچ، قشقایی، کرمان و آذربایجان را دستمایه اولیه آثار خود قرار داده و با ایجاد فرم و کمپوزیسیون‌هایی منطبق بر معیارهای ذهنیش آن‌ها را به تصویر کشیده است.

مظلومی‌پور در مورد آثار تازه‌ای که در این نمایشگاه ارائه داده، می‌گوید: این آثار در تداوم کارهای قبلی من می‌باشند اما ممکن است بخاطر آنکه فضایی نیمه آبستره دارد و کمی از واقعیت صرف فاصله گرفته‌ام مخاطبان تفاوت زیادی بین این آثار و کارهای قبلی‌ام احساس کنند. من همیشه موضوعات و معیارهای ذهنی مشترکی برای آثارم دارم اما در این نمایشگاه فرم‌های پایه‌ای نقاشی‌هایم بیرون آمده و مطرح‌تر شده‌اند و جزییات از بین رفته‌اند.

او می‌افزاید: هدف من نشان دادن حرکت در این آثار است. در واقع قصد دارم وقتی مراسم‌های اقوام مختلفی از ایران را به تصویر می‌کشم نوع حرکت آنها با توجه به موسیقی آن خطه را منطبق با فرهنگ و اقلیمشان نشان دهم.

مظلومی‌پور برای ترسیم مراسم‌های عشایر ایران از عکس هایی کمک گرفته است، او در این رابطه می‌گوید: برای به تصویر کشیدن ایده‌های ذهنی ام احتیاج به منابعی از عکس‌های مختلف در این رابطه داشتم بنابراین از عکس‌های مختلفی که به نوعی نشان دهنده مناسبات و مراسم‌های عشایر ایران هستند استفاده کردم. برخی از این عکس ها را خودم ثبت کردم و بعضی دیگر که امکان تهیه آنها توسط خودم وجود نداشت را از کتاب‌های مختلف در رابطه با عشایر و اینترنت گرفتم.

او در مورد اشتراکات بین نقاشی و موسیقی و به تصویر کشیدن آن در این آثار می‌گوید: بین موسیقی و نقاشی در طول تاریخ اشتراکات زیادی وجود دارد و اصطلاحی چون ریتم در هر دو مشترک است. در بسیاری از سمفونی‌های موسیقیدانان بزرگ ردپایی از نقاشی و رنگ ها دیده می‌شود. مطالعات و پژوهش زیادی در این رابطه انجام دادم تا حرکات، آداب و رسوم و مراسم‌های مختلف عشایر سراسر ایران چون بلوچ، قشقایی، کرمان و آذربایجان را در آثارم با آن چیزی که در واقعیت وجود دارد انطباق دهم. به عنوان مثال حرکاتی که در مراسم‌های شادمانی بخصوص عروسی‌های آذربایجان وجود دارد در کردی نیست و این حرکات در عشایر قشقایی آرام تر است. این موضوع بسیار اهمیت داشت که افراد در آثارم بیش از حد حرکت نداشته باشند و یا آنقدر آرام نباشند که افت کند و حس آن از بین رود. در واقع هدف کلی در این آثار نزدیک کردن نقاشی به موسیقی است.

خلوص رنگ‌ها و هماهنگی بین رنگ‌ها با موضوع به تصویر کشیده در هر تابلو از ویژگی‌های آثار مظلومی‌پور در این نمایشگاه است، او در این آثار از رنگ‌های شاد و خالص بهره گرفته است تا بین آثار و خلق و خو، فرهنگ و لباس‌های عشایر ایران هماهنگی بوجود آورد.

در آثار او فضاهایی خالی به چشم می‌خورند، این فضاها در واقع کمپوزیسیون فضاهای پر و خالی یا مثبت و منفی است که هنرمند با ایجاد این کار توازنی بین رنگ ها و دیگر فضاها بوجود آورده است.

مظلومی‌پور که سال‌هاست نقاشی آبرنگ تدریس می‌کند معتقد است؛ روز به روز جوانان بیشتری مشتاق به یادگیری نقاشی آبرنگ می‌شوند، او در این مورد می‌گوید: با این عقیده در جامعه هنری موافق نیستم که می‌گویند متقاضیان نقاشی آبرنگ کمتر از تکنیک‌های دیگر نقاشی است و فکر می‌کنم با برپایی نمایشگاه‌های بیشتر در این زمینه و برگزاری کلاس‌های آموزشی می‌توان نقاشی آبرنگ را بهتر به جوانان معرفی کرد.

او اضافه می‌کند: نقاشی امروز دنیا مفهومی است و حرفی برای گفتن دارد و گاه در آن اشکالی وجود دارد که در روند نقاشی آبرنگ نمی گنجد و برای آنکه هنرمند مفهوم را برساند نیاز به وسعت بوم ها و رنگ‌های غلیظ دارد اما نقاشی آبرنگ برگرفته از پیرامون و محیط، انسانها، طبیعت بی جان، گل و گیاه و ... است و تخیل در نقاشی هایی با شیوه‌های اکریلیک و رنگ روغن جای بیشتری دارد. البته این بدان معنی نیست که با آبرنگ نمی توان حرفی را بیان کرد زیرا بسیارند نقاشان اروپایی که در کنار آثار رنگ روغن و اکریلیک ، نقاشی‌های آبرنگشان را هم به تماشا گذاشته‌اند.

سیاوش مظلومی‌پور تاکنون در بیش از 50 نمایشگاه انفرادی شرکت داشته و آثارش علاوه بر ایران، پیش‌تر در فرانسه، آلمان،‌ آمریکا، کانادا، مالزی‌و... به نمایش درآمده است.

نمایشگاه نقاشی‌های "موسیقی رنگ‌ها" تا روز 18 آبان ماه در گالری شکوه دایر است و علاقه‌مندان می‌توانند همه روزه از ساعت 16تا20 از این آثار در خیابان فرمانیه، بلوار اندرزگو، کوچه سلیمی شمالی کوچه امیرنوری، شماره 19 گالری شکوه دیدن نمایند.

انتهای پیام/32/