به گزارش خبرنگار موسیقی هنرآنلاین ، منصور صارمی به سال 1313 در شهر زیبا و سرسبز رشت متولد شد و هنوز دو سال از بهار زندگی او نگذشته بود که پدرش را از دست داد و تحت توجهات و سرپرستی برادرش روزگار را سپری کرد.

پس از چندی، وی همراه مادر و برادر و خواهر به تهران آمد و از همین تاریخ، برادر او برای سرگرمی خود یک سنتور می‌خرد و روزها شروع به نواختن می‌کند، ولی همین که او از خانه بیرون می‌رفت، منصورخان ساز او را برداشته و پیش خود تمرین و به ساز زدن می‌پرداخت، همین علاقه و پشتکار و تمرین‌های مکرر موجب شد که او پیشرفتی قابل تحسین در نواختن این ساز بنماید به طوری که برادرش در نواختن از او عقب می ماند.

ابوالقاسم صارمی برادر منصور صارمی نزد شخصی بنام "مش سیف الله" که در همدان، هم ساز می‌ساخت و هم سنتور را به طور سینه به سینه آموخته بود تعلیم می‌گرفت وقتی استعداد شگرف و علاقه برادرش را در نواختن این ساز مشاهده کرد، سنتور خود را به او می‌بخشد و وی را جهت شاگردی و تعلیم نزد شخص مذکور می برد.

منصور صارمی مدت چهار سال نزد این شخص به فرا گرفتن و نواختن سنتور ادامه می دهد، ولی چندی بعد با احمد ابراهیمی که شاگرد استاد "غلامحسین بنان" بود و در فرهنگ و هنر به هنر آموزان تعلیم آواز می‌داد آشنا گردید و نواختن ردیف‌های آواز موسیقی ایرانی را نزد وی آموخت و دیری نگذشت که احمد ابراهیمی، صارمی را به استاد مرتضی‌خان محجوبی معرفی و او چند سال زیر نظر استاد کار کرد و با صلاحدید و نظر استاد محجوبی، سنتور را طوری کوک می‌کرد که با پیانو پس از این کوک روی سنتور پیاده می‌شد، در این مورد بخصوص می‌توان از چهار مضراب‌ها و ضربی‌ها نام برد.

چندی بعد منصور صارمی با استاد "نورعلی خان برومند" آشنا شد و مدت چهار سال نیز از محضر استاد برومند بهره‌مند شد و در منزل استاد برومند چهار مضراب‌های مرحوم سماعی را بخوبی آموخت ولی دنبال "نت" نرفت مگر چند صباحی که در ارکستر ابراهیم‌خان منصوری همکاری داشت.

منصور صارمی مدتی نیز سلیست برنامه‌های کارگران بود و پس از مدتی توسط مرحوم رهی معیری برای شرکت در برنامه "گلهای جاویدان" و سایر برنامه‌های مشابه، دعوت شد و شروع به همکاری کرد و اولین برنامه‌یی که در " گلهای جاویدان " اجرا کرد با استاد حبیب الله بدیعی بود و مدت 10 سال در برنامه "گلها" با سایر هنرمندان این برنامه همکاری داشت.

منصور صارمی جهت اعتلاء و شناساندن سنتور، این ساز کهن ایرانی به کشورهای: پاکستان، افغانستان، ترکیه، دوبی، کویت و اردن مسافرت و برنامه‌هایی در رادیو های این ممالک اجرا کرد و در حد و توان خود در بدیهه‌نوازی خدمت شایانی به موسیقی اصیل و سنتی کردد.

وی مردی است متواضع و فروتن و دور از ادعا و تکبر و با وجود این که ستاره درخشانی است در هنر موسیقی اصیل ایرانی ، ولی خودش صریحا می‌گوید که من در مقابل اساتید موسیقی اصیل ایرانی، مانند قطره در مقابل اقیانوس می باشم.

پایان پیام/46