سرویس تئاتر هنرآنلاین// سارا سالک

نمایش " سنگها در جیب‌هایش" به کارگردانی پارسا پیروزفر و نویسندگی مری جونز نویسنده ایرلندی این روزها به روی صحنه است؛ نمایشنامه‌ای با 18 پرسوناژ که به شیوه " بازی در بازی" بوسیله دو بازیگر پارسا پیروزفر در نقش چارلی و رضا بهبودی در نقش جیک اجرا می‌شود. اگرچه سال‌هاست که شیوه بازی در بازی به حیات خود ادامه می‌دهد، اما پیروزفر با این اجرای قدرتمند بار دیگر به این شیوه جانی دوباره بخشیده است.

بازی‌های یک بازیگر در چندین نقش به گونه‌ای است که تلون شخصیت‌ها همچون رنگین کمان مواجی تماشاگران را محصور خود ساخته و این جز با قدرت بازی بازیگران میسر نبود. داستان در دهکده کوچکی در ایرلند اتفاق می‌افتد درباره 2 سیاهی لشکری که در فیلمی هالیوودی مشغول به کار هستند؛ همان سیاهی لشکرهایی که همیشه سودای ستاره شدن دارند؛ اما گویا همیشه از قافله جا می‌مانند. آدم‌هایی با آرزوهای کوچک و بزرگی که همچون نقش بستن سریع فریم‌های فیلم بر شبکیه چشم متولد می‌شوند و هنوز متولد نشده می‌میرند. آرزوهایی که چون سنگ‌ها در جیب‌هایت می‌مانند و تو را باخود غرق می‌کنند...

صحنه خالی است تنها گه گاهی توضیحاتی چون فیلم‌های صامت بر پرده انتهایی نقش می‌بندد. دکور ساده و بی‌تکلف است و تنها به یک رگال لباس که یادآور اتاق رختکن پشت صحنه است اکتفا شده یک یا دو صندلی و دیگر هرچه هست بازی درخشان بازیگران است. بازی در نقش دستیار کارگردان، منشی صحنه، سوپراستار و یا حتی یک مست مفلوک...

داستان در واقع یک کمدی تراژدی مدرن است یا گروتسکی که خنده را بر لبان تماشگر می‌خشکاند و کمدی کلامی و رفتاری نمی‌تواند زهر تراژدی تلخ را بر کام‌مان شیرین کند.

نمایش با دلخوشی سیاهی لشکرها به دیدن سوپر استارها ادامه دارد تا اینکه چارلی به تدریج متوجه وضعیت فلاکت‌بارشان می‌شود و این تلنگر را توجه سوپر استار زن، برای اینکه از او لهجه دهاتی‌ها را یاد بگیرد ایجاد می‌کند.

چارلی نماد آدم‌های عادی اما آگاه به وضعیت موجود است کاری از دستش بر نمی‌آید؛ پس تصمیم می‌گیرد فیلم‌نامه خودش را بنویسد واقعیت تلخی از فلاکت آدم‌های عادی؛ واقعیتی که هیچ کارگردانی حاضر به آوردنش بر پرده نقره‌ای نیست و اینگونه می‌شود که در "سنگها در جیب‌هایش" دو فیلم با یک بلیط می‌بینی! درام خوش رنگ و لعاب هالیوودی و گروتسکی از دو مفلوک؛ چارلی و جین...