گروه مد و لباس هنرآنلاین ؛ سبک لباس پارسیان، فراخ و گشادهمراه با چینهای فراوان بوده و ترکیبی مفصلتر داشته است. به نظر برخی از پژوهشگران نوع لباس مادها مناسب آب و هوای سرد و سوارکاری در کوهستان است.برخی از پژوهشگران به دلیل ظاهر صاف و چین و چروک آنها در حجاریها، جنس آنها را از چرم دانستهاند. درحالی که برخی دیگر با این نظر موافق نبودهاند و و آنها را پارچهای قلمداد کردهاند.
عدهای نیز سبک سبک گشاد و پرچین لباس پارسها را مناسب شرایط آب و هوایی گرم و خشک دانستهاند. گزنفون رنگ لباس مادها را بیشتر ارغوانی میداند. هینتز نیز به رسم باستانی ایرانیان اشاره کرده که بر اساس آن سه طبقه اجتماعی موجود در جامعه از روی رنگ لباسشان از یکدیگر متمایز میشدند. به این ترتیب: جنگ جویان قرمز، روستاییان آبی و موبدان سفید بودند. شاهدی بر وجود همین رسم لباس قرمز و تابان پادشاه همراه با رنگهای سفید و آبی است که که نماد متکی بودن قدرت او بر سه طبقه اجتماعی مذکور است.
نوعی کلاه گرد و ساده که بیشتر صاحب منصبان ماد به سر میگذاشتند، عینا در حال حاضر در منطقه فارس و بختیاری به کار برده میشود. خاستگاه آن را عیلام و در بینالنهرین باستان میدانند. جنس این کلاه احتمالا همچون امروز از نمد بوده و گاه حفاظی فلزی همراه با حلقهای در پشت برای استحکام بیشتر به آن متصل بوده است. نوعی دیگر کلاهی به شکل باشلق از جنس نمد یا چرم یا ابریشم است که احتمالا خواستگاه آن از شرق بوده است.
جدا از نوارهای پهن و باریکی که سربازان پارسی به طور ساده به دور موهای سر میبستند باید از کلاههای ساده و استوانهای شیاردار که صاحب منصبان پارسی به سر میگذاشتند نام برد که به گفته هرودوت به آن کیرباسیا میگفتهاند. جبه مادها که بردوش میافکندند بسیار مزین بوده به طوری که بر روی آنها نقش و نگارها و طرحهای گوناگونی از جمله گیاهان و حیواناتی نظیر شیر و نیز طرحهای باشکوهی از دوایر متحد المرکز و غنچههای نیلوفر آبی از پارچه قرمز و ارغوانی در کنار گلدوزیهای قرمزرنگ دیده میشود.
گزنفون رنگ رداهایی را که کوروش کبیر به اشراف اهدا میکرده را مشکی، ارغوانی، زرشکی و نارنجی تیره توصیف کرده است. همچنین همو و دیودوروس از تنپوشهایی نیز به عنوان لباس زیرین سواره نظام تحت عنوان کیتون نام بردهاند.
انتهای پیام/31