به گزارش خبرنگار موسیقی هنرآنلاین، مرحوم حسین استوار یکى از نوازندگان بزرگ و خوب پیانو بود. ولى هیچگاه این ساز اشرافى و فرنگى روح حساس و لطیف او را، راضى نکرد و خود بیشتر به تار و نواختن آن علاقه پیدا کرد، به این سبب به کلاس درویشخان رفت و به فراگیرى و تکمیل ساز تار کرد.
حسین استوار که خانمش دختر سالار معزز رئیس موزیک نظام بود و خانودهاش که همگى اهل ذوق و موسیقى بودند، از محیطى مساعد و خوب جهت فراگیرى علم موسیقى بهرهمند بود و همین امر موجب پیشرفت او و ساختن آثارى جالب در موسیقى گردید.
حسین استوار، بعد از شادروان درویشخان با زندهیاد علىاکبرخان شهنازى دوستى نزدیکى داشت و در کنسرتهاى متعددى که به نفع انجمنها و موسسات خیریه برپا مىگردید با آن استاد سرفراز همراهى داشت. وى اپرتهایى نوشت که با شرکت هنرمندانى نظیر فکرى و ظلى به روى صحنه آمد.
پدر حسین استوار، با نواختن تار و سهتار آشنایى کامل داشت که مدتى حسین زیر نظر پدر به فراگیرى این سازهاى ملى پرداخت و پس از چندى، سالها نزد مرحوم مفخم به فراگیرى نواختن پیانو پرداخت، از شادروان حسین استوار، فرزند هنرمندى به یادگار ماند، به نام هوشنگ استوار.
حسین استوار یکى دیگر از پیانونوازان برجسته بود که ابتدا در کلاس درویشخان به فراگیرى موسیقى پرداخت و سپس نزد مفخم رفت و نیز رحمتاللَّه مهتدى یکى دیگر از پیانیستهاى بزرگ کشور بود و این نوازنده پیانو را با عشق می نواخت.
پایان پیام/46