به گزارش هنرآنلاین؛ حبیب‌ کاوش‌ در واکنش به حرفهای محمدمهدی‌عسگرپور در گفت‌وگو با یکی از رسانه‌ها بیانیه داد:

مدیرعامل خانه سینما افزود: به این فکر نمی کنند حوزه هنری قرار باشه فیلمی درباره خانواده شهدا بسازد به کاوش پیشنهاد نمی کند...!؟

خدایا.. خدایا... چه اتفاق میمونی؟

عسگرپورعزیز! بی وفا این "روشنگری" زودتر می خواستی حالا چرا؟ سالها ، شاید سی سال ، چرا سی؟ نزدیک به چهل سال بود که کاهلانه خیال می کردم که در تمام این سالها در جهت تقبیح ظلم وظالم فیلم می سازم! کلی هم احساس انقلابی گری داشتم حتی از شما چه پنهان در مقابل آینه چشمکی حاکی ازدست مریزاد! ودارمت! هم بخودم میزدم.... خب چه کنم!از روی سادگی فکر میکردم به فیلم آب، آب را که خاطرتان هست؟ که حکایت مبارزه خیل آب شاهی های قدیم با مالک قدرقدرت آب راروایت میکرد مالکی که نه تنها به آب که بر تمام مقدرات کارگران آب شاهی مسلط بود و... مثل اینکه دیروز بود وقتی فیلم آماده شد نه تنها فیلم که خود م هم توقیف وازحقوق اجتماعی تا وقوع انقلاب محروم شدم ویا ... وقتی به فیلم فصل خون فکر می کردم که سال 60 و59 ساخته شد وباز عصیان وشورش مستضعفین برعلیه ظلم !

خاطرم هست روسهای قبل از گلاسنوس به تشویق وترغیبش در آمدند و..... ویا پروازدرقفس! عریان سازی زشتی های اختلاف طبقاتی چیزی که امروزش هم بلای جان جامعه ماست یا فیلم دادشاه آنهم درزمانی که ارشاد نه وزیرکه حتی معاون سینمایی هم نداشت خاطرم هست تنها کسی که کمک حالمان شد مرد متین ودانایی به نام آقای مهدی مسعود شاهی بود مدیرکل اداره نظارت که با همه پرونده پروپیمان بعد از انقلابش به یکباره از سینما حذف شد! اما فیلم با بیش از یکصد وپنجاه نفردست اندر کارانش با عشق وعلاقه وبی چشم داشت به دستمزدهای آنچنانی دربیابان های سیستان وبلوچستان تفدیده وستمکشیده ساخته آمد پیش خود خیال میکردیم که توانسته ایم نکبت طرح چند وچندین ساله باصطلاح اصل چهار وحضورنامبارک آمریکاییها را درایران به شکل بدیع،آبرومند وتأثیرگذار به رخ کشیده باشیم خاطرم هست دادشاه را آنزمان هندی ها برای چند کشور از جمله نمایش درجشنواره دهلی وفروش به کشورهای اطراف واکناف طلب کردند یادش بخیر (آقای بخاری مسئول خرید،فروش فیلم برای هند بود) اما مسئولین سینمایی وقت را به هردلیل خوش نیامد واجازه شرکت نه درجشنواره دهلی که اجازه شرکت دربخش رقابتی هیچ جشنواره ای را برای فیلم دادشاه صادر نکردند....بماند! چرا دور؟

آتش پنهان را بگو! کشور انقلابی ما معتقد است که ام القرای فلسطین است فلسفه چرایی این ام القرایی دراین مقال نمی گنجد اما فرض اینست که ایران اسلامی ام القرای فلسطین بوده وهست اما اینهمه گویا فقط در کلام ، خطابه و بیانیه های سیاسی جلوه میکرد ونه درهنرها وبه ویژه سینما! به نحوی که تا آنزمان یعنی سال 67 تا 70 ، سال ساخت آتش پنهان یک فیلم کوتاه هم در مورد فلسطین حتی با بودجه دولتی ساخته نشده بود. اما گروه ما مجدانه وبه زعم خودمان ! بادرک الزام پرداختن به موضوع فلسطین آنهم با بودجه شخصی ! تأکید میکنم بابودجه شخصی! اولین فیلم فلسطینی را آنهم درآن قدوقواره ها ساخت بماند که بعضی از مسئولین باصطلاح وقت سینمایی آنزمان نه تنها تشویقشان نکردند نه تنها کمکمان نکردندکه به صورت دیوانه ها به من وگروهم نگاه میکردند حتی این صفت را به زبان هم آوردند :... که آخرچراتو؟ این نوع پروژه ها رادولت بایدمتولی گری کند نه بخش خصوصی!؟البته...البته به فراست وبا گذشت زمان دریافتم که پُربیراهم نمی گفتند!

بماند! اما خاطرم هست روزی بعد از اکران آتش پنهان وسروصدایی که در اطرافش به پا شده بود ملاقاتی با بالاترین مسئول سینمایی کشور دست داد اظهار تعجب می کردند: که به یاد نمی آرم کجا؟ وچگونه نامه ارز شما توسط من امضاء شده و شما کی به لبنان وسوریه برای فیلمبرداری سفر کردید که من مطلع نشدم؟ به ایشان عرض شد: مهربان ! شما نامه ارزی برای ما امضاء نکردید در نتیجه گروه برای فیلمبرداری به خارج از ایران سفری نکرده است صحنه هایی را که در فیلم بعنوان لبنان ، فلسطین وسوریه شاهدید همگی توسط زحمتکشان مغضوب شما در همین تهران واطراف آن فضا سازی وفیلمبرداری شده است ! گفتنی است وبسیاری از مسئولان ودست اندرکاران فلسطین کارآنزمان هم شاهد وناظر بودند ودر نقد وتفسیر وتحلیل های فراوان مطبوعات کشورهای مختلف عربی هم آمده بود که هنوز هم در آرشیوخیل اسناد این فیلم موجود است - البته لطف خدا بود - که فیلم آتش پنهان وصحنه ها وارائه راه کارهایش مثل ایجاد تونل مخفی بین شهرها وشهرک ها برای عبور ومرور و حمل اسلحه ومهمات ، استفاده از آمبولانس ولباس عروس برای نفوذ وانفجاردر محل های مورد نظر و...و... چگونه الگو ونقشه راه عموم مبارزان فلسطینی شد و... هنوز هم هست وچطور مسئولان سینمایی آن وقت ها به خاطر کم کاری که نه بیکاری وبی تفاوتی در ارسال فیلم آتش پنهان نه به جاهای دور! حداقل به خطه ای که فیلم برای آنجا ساخته وپرداخته شده بود به فلسطین نشینان ! باعث آمدند تا مبارزین فلسطینی خودرأسا نوار فیلم را بسان جنس قاچاق دست به دست به هم برسانند و...

پس عجب برادر بزرگوار ،عجب ! پس من خیال می کردم که موو پیچش مورا یکجا دیده ام در صورتی که این شما بوده اید که از مو باریکتر رصد کرده اید وهم پیچش آنرا وبه اصطلاح با تأیید نظر حل معما کردید وچه خوب پس از چهل سال اعوجاج درفیلمسازی با تحلیل وروشنگری ژرف خود با نهیب برادرانه حقیر را از خواب غفلت پراندید من نمی دانستم برای احراز موقعیت فیلمسازی برای شهدا باید مثلا فیلمی ساخته باشی که تمام منتظرین حضرت قائم را مونگل نشان دهی! وفضا را هم به گونه ای سامان دهی کنی که صدا از کسی در نیاید! چرا که خودت رئیس نهادی هستی (فارابی) که پول وامکانات به دوستان و.... تقسیم می کند . نمی دانستم اگر فیلمی میسازی آنهم در اندازه های مثلا بین المللی و...و.... باید آنقدردور از ضوابط فیلمسازی باشد که با همه داشتن رابطه های آنچنانی ! باز هم نشود که حتی در ده کوره ای اکرانش کرد. یا .... ویا.... درباره لایه دوم خانه سینما که فرمودید که هنرمندانی هستند با آی کیوی بالا که توانسته اند فیلمهایی بسازند که دل هر بیننده ای را به غنج بیاندازد بله یکی از آنها را دیدم که اتفاقا در مورد خانواده منتظران، خانواده های مفقودین وشهدا ساخته آمده است و از اینراه قرار است دلواپسی های مادرانی که در جوانی پیر شده اند را به روایت بیاورد ومن هم چون شما به این هنرمندی هم شاهدم! هم معترف !

ایشان توانسته است هنرمندانه به اسم وبه بهانه نشان دادن دلواپسی های مادران به سرعت پیر شده مفقودین ، به وضوح و... - شاید به درستی- از عوض شدن زمانه بگوید بگوید وهنرمندانه هم بقبولاند که رئیس پیر ستاد رسیدگی به مفقودین با آن ذهن کند ، عقب مانده وفرتوت بازنشست شده است وجوانی بی حوصله وبی هیچ دلبستگی به امور مفقودین بجای او بر سرکار آمده که دیگر موضوع کهنه شهدا ومفقودین را بر نمی تابد از نشانه هایش اینکه ساختمان ستاد را بطور کلی منقلب وتا آخر فیلم در حال تعمیر وتحول ودگرگونی آن است ویا خیابانهایی را که منزل وخاستگاه مبارزین آنروز وفراموش شده وگردوغبار گرفته شهدا وجانبازان ومفقودین امروز است در حال نقشه برداری وتعریض، تبدیل ودگرگونی آن .... می باشند وجالبتر بعنوان - میخ آخر به تابوت - حتی مرد بقالی (پور صمیمی) که با عشق ودرک وظیفه سنتی به مادران مفقودان خدماتی می رساند دچار آلزایمر شده ونتیجتا موضوع شهدا ومفقودین وجانبازان موضوعی نشان داده میشود که زمانش سپری شده است. این انکار ، حیرت آور است توجه کنید! مسئول بی حوصله جوان در مقابل اصرار پیرزن که بدنبال آثار باقی مانده از جبهه جوان مفقودش است مشتی ابزار - ساعت ،کاغذ وکیف جیبی، کارت شناسی غیر قابل شناسایی رنگ ورورفته ، زنگ زده وپوسیده را بعنوان آثار باقیمانده از مبارزین دفاع مقدس بر روی میز می ریزد وتمام ...... خدارا ..... خدارا اگر فیلم در مورد مفقودین وشهدا چنین است که شمایش ساخته اید ومیسازید خدارا صدهزار بار به سجده در می آیم وبر خاکش می افتم که با تحلیل ونگاهی که عسگرپور عزیز ومدیران اسلافش برمن داشته اند وبه جامعه هنری وبه ویژه نهادهای تهیه کننده دولتی سینما هم دیکته کرده اندمن حقیررا از این افتخاربزرگ محروم ساخته است.

- گو اینکه هم از این جنس تحویل ونگاه وارونه خود وهمپالکی هایشان را که عددشان به شمارش انگشتان دست وپای انسانی نمی رسد اما بیش از سی سال است که حاکم بر مقدرات جامعه سینمایی این کشور ساخته اند . حاکم وصاحب وام، رانت، محبوب دل مسئولان سینمایی ، جشنواره ها ، مسئولان نهادهای دولتی تهیه کننده فیلمها( تلویزیون ، حوزه ، شهرداری ، بنیاد ، ناجاو..

- همه اندوهم ازآن است که با این تفکر چه بر سر یکی از استثنایی ترین کتاب های دفاع مقدسی یعنی (دا) وبر آن حرکت دینامیک ، طوفنده یعنی دختر شیر دل (دا) خواهدآمد؟ الله اعلم !؟ ویا آن دیگر فیلم که که قرار بوده است زندگی زن وشوهر معلولی را به نمایش درآورد. پیش تر گفته باشم که در فیلم هرگز معلوم نمی شود آیا اینان فقط معلول فیزیکی اند یا معلول ذهنی هم هستند ؟ اگر آری چرا قیم ندارند چرا به جایی وابسته نیستند چگونه به محل کار می روند؟ چگونه استخدام شده اند؟ چگونه خانه اجاره می کنند ؟ چطور بچه را در مدرسه ثبت نام کرده اند؟ وچند سالی است که به مدرسه می برند ؟ و..... اگر معلول ذهنی نیستند پس این رفتار با بچه وهمسایه وحتی خویشتن خویش چگونه قابل توجیه است ؟... بگذریم .اگر یادتان باشد چهار پنج سالی میشود که کانال تلویزیونی BBC راه اندازی شده است ویا VOA وتا آنجا که ما - البته با فهم مخدودشمان -فهمیدیم همه هدف این دو کانال وکانالهای مشابه دیگر معارض اینست که بگویند ایران در مقابل تحریم دولت های آمریکا وغرب به زانو در آمده وبه قول خودشان فلج شده وهان است که از هم بپوکد وبپاشد وفیلمی که قرار است زندگی دو معلول را تحلیل وتعریف کند به یکباره از نیمه های فیلم معلولین بیچاره را به حال خود رها کرده وشروع به انتشار مانیفست اقتصادی می کند که.... بعله دلار گران شده ، جنس گیر نمی آید. کارخانه ها یک به یک به شکل نیمه تعطیل در آمده ویا کلا به تعطیلی کشانده شده اند بطوریکه بعضی از مسئولین خانواده از فرط فقر ونداری واز روی استیصال وخجالت از روی زن وهمسر- مثل شوهر آن خانم معلم - تصمیم به خودکشی گرفته اند .

من که نتوانستم هیچگونه ربطی بین بخش اول فیلم ودوم آن پیدا کنم. البته تا آنجاکه ذهن فناتیک وفرتوتم قد می دهد می فهمم که اینهمه ظاهرا از فوران روشنفکری است!

اما سوال اینجاست آیا حتی نیروی ستون پنجم آمریکا می توانست چنین خوب به زانو در آمدن یک ملت را در مقابل تحریم آمریکا به مخاطب ایرانی آنهم توسط فیلمسازان خودشان بقبولاند که این فیلم حقنه کرد والحق آنهم چه هنرمندانه! با صرف بودجه نزدیک به ده برابر قیمت یک فیلم معمولی آنهم با بودجه چهار پنج میلیاردی برای تبلیغ با کمک شهرداری وتلویزیون و..... بازآنهم در ازای خون بهای دو فیلم نوروز سال 91 زندگی خصوصی وگشت ارشاد وسپس درازای دریافت خون بهای پانزده فیلم از شاخص ترین آثار سینمای ایران به همراه خون بهای کارگردان وتهیه کننده وعوامل جلو وپشت دوربینش و... اینهمه اتفاق نمی افتد مگربا عاملیت حوزه هنری ، مدعی به اخلاق مداری در سینما!؟ با خاصه خرجی از کیسه بیت المال همین ملت شهیده داده وصاحب صدها هزارشهید ومفقودالاثر...

- آقای عسگر پورعزیز جسارتا عرض می کنم با تمام آسمان وریسمانی که از شدت و حدت مواضع به قول غربی ها - فلج کننده - خوددر مقابل اعمال فراجناحی حوزه بافتید بالاخره حقیر را فهم نشد آیا حوزه کار خوبی کرده است؟ کار خوبی نکرده است ؟ دوباره عملیات فراجناحی اتفاق می افتد؟ اتفاق نمی افتد؟اصلا از نظر شما خوب است که اتفاق بیفتد ؟ یا نیفتد ؟ امیدوارم اگر از یاران نزدیک تان از فرمایشات شما چیزی دستگیر شان شد کدهای کشف شده را اعلام کنند شاید ما هم ؟ با فهم محدومان وبا بالا وپائین کردن رمزهای کشف شده قدر السهمی از فرمایشات شما برداشت کنیم . اما چیزی که قابل انکار نیست اینکه شما ویارانتان در قبال دریافت خون بهای فیلمهای شاخص این مملکت وصاحبان و سازندگانش تمام سینمای ایران را به قربانگاه کشیدید. وهنوز که هنوز است سینمای ایران ازآن خنجر های زهر آگین فرونشسته در پهلو آنهم با هدایت ودرایت شماو... همکاران بقول خودتان لایه دوم خانه سینما غرق درچرک و خون مانده است.

حال ببینید شما با آن سابقه در خشانی که در فیلمسازی دارید چگونه تلویزیون با توجیهات عجیب غریبی که فرمودید که حقیر همانند نحوه توجیه موضع گیری خانه سینما در مقابل حوزه که الکن واصم ماندم وچیزی نفهمیدم این توجیه عشق ودلدادگی مسئولان تلویزیونی به شما ویارانتان را هم الکن واصمم اما چه فرقی می کند که من ویا دیگران بفهمیم ویا قانع بشویم یا نه ؟!مهم اینست که شما حق داریدبه گونه ای فضا سازی کنید که امثال حسین فرحبخش را راه نفوذی به دایره بسته فراماسون گونه شما ویارانتان نباشد چه اگر (او) ها وارد آن دایره تنگ شوند رسوایی است که در پی رسوایی افشاء میشود . دیگر فیلم دویست میلیون تومانی دو میلیارد تومان تمام نمیشود تبلیغات صدوپنجاه، دویست میلیونی پنج میلیارد تمام نمیشود . پس باید این راز مگوها بین خودتان ونهادهایی که کارمنظورم کارهای انقلابی ،دفاع مقدسی وبه طور کلی از آن دست کارهاکه پیشتر توضیح وتحلیلش رفت به شما سفارش میدهند! بماندودفن شود ! گفته باشم حسین فرحبخش ها اگر با فیلمهایی چون آواز قو ، کما و...

گلی بر سر سینمای ایران نزده اند حداقل اما سرباز ارتش پنجم غرب وآمریکا هم نشده اند! سرباز ستون پنجم نشده اند که نشده اند به درک ! مهم اینست که نهادهای مختلف دولتی و تلویزیون بی مهابا وبه وفور به شماودوستان لایه دوم خانه سینمایتان سریال وفیلم است که پیشنهاد بدهند که الحمدلله می دهند . من جای شما باشم معنی رانت را یک بار دیگر در خلوتم مرور میکنم شاید دیگر به آسمان وریسمان بافتن در مورد عملکرد مسئولین این نهادها وتلویزیون نیازی نداشته باشید.

- دوست همیشه مدیرعاملم! شما که جرئتش را ندارید که بگوئید چرا وچگونه سرنوشت خانه سینما واهالی متأسفانه مفلوکش به اینجا کشیده شد؟من امیدوارم همان چهره های آشنا ، مؤثر که خوشبختانه محبوبیت ملی دارند وجهانی هم وشما پی درپی با آنان عکس میاندازید وشو می گذارید روزی از خودشان وآن ذهن فعالشان بپرسند که واقعا چه بر سر خانه سینما آمد؟ واین بلا ! چه از بسته شدن وبالاتر بسته ماندن خانه چه کسی سود برد ومی برد؟ وچه کسانی متضرر شده اند ومی شوند؟ واقعا امیدوارم البته این سوالی است که قطعا وقتی آب ها از آسیاب بیافتد اهالی پردرد سینما از خود و..... نهایتا از شما خواهند پرسید آنروز دیر نیست.

- اما کلام آخر اینکه اگر ملاقاتی با وزیری، وکیلی، مسئولی دست دهد من آهسته ودر گوشی ، راز بسته ماندن خانه سینما را در گوشش خواهم گفت شاید مؤثر افتد.آهسته بدو خواهم گفت که هیأت مدیره خانه سینما،اتحادیه از نوع یک ودو .... دهم اش، ارشاد، دولت و.... هیچکدام به هیچ وجه در این فتنه خانه سینما نقشی ندارند. اکثر آنان از هنرمندان باسواد و مؤثروسیاست ورزان سخت کوش این کشورند.

آنان بی آنکه بخواهند در مسیری غلتانده شده اند! نا خواسته ! خواهمشان گفت . کافیست آن وزیر ، یا مسئول پستی به شما ارائه کند که دل سخت شما را نرم کند وخوش آید مثلا دوباره مسئول بخش فرهنگی هنری شهرداری وآنهم حداقل با دویست سیصد میلیارد تومان پول نقد تا با دوستان لایه دوم وسوم و... خانه سینما با هم مشغول شوید.و عشق وحال کنید، یقین بدانید که به ماهی نمی کشد که خانه سینما با همان اهالی منتظر ونیازمندش به راه می افتد وخوب وخوش ودلسوز به رتق وفتق امور می پردازد ، فقط شمارا باید به نوعی سرگرمتان کرد. همین!

انتهای پیام/