گروه مد و لباس هنرآنلاین؛ در سال 1953 قانونی در جهت حمایت از مصرف کننده مبنی بر میزان قابلیت اشتعال پارچه به ثبت رسید . این قانون به دلیل تولید سویی شرت هایی در بازار موسوم به "سویی شرت آتش" از جنس ریون که سریعاً آتش می گرفت، شکل گرفت. ازآن پس کلیه تولیدکنندگان پوشاک در صورت استفاده از پارچه های سریع الشتعال علاوه بر برچسب مشخص کننده نوع الیاف، دستور شستشو و کشور تولید کننده، ملزم به الحاق برچسب هشدار در مورد قابلیت اشتعال محصول خود شدند.تولید کنندگان لباس کودک خصوصاً لباس خواب آنها نیز باید در بکارگیری مواد شمیایی بسیار حساب شده عمل کنند.این افراد ملزم به تست اشتعال پارچه های مورد استفاده می باشند.

به غیر از چند مورد استثناء همه پارچه ها در مجاورت مستقیم با شعله یا یک منبع حرارتی مشتعل می شوند.برخی از پارچه ها نسبت به بقیه سریعتر شعله ور می شوند ، لذا ضروری است هر فرد مرتبط با تولید پوشاک اعم از طراح لباس، تولید کننده و فروشنده از خصوصیات محصول کاملاً مطلع باشند.

چهار عامل نوع الیاف، نوع بافت پارچه ،وزن پارچه، و عملیات رنگرزی و تکمیل خصوصیت اشتعال زایی پارچه را تحت تأثیر قرار می دهند.

نوع الیاف : در این زمینه الیاف را به دسته می توان تقسیم نمود.

الیافی که سریعاً مشتعل می شوند.پنبه، تری استات، ریون، ابریشم و رامی در این گروه قرار می گیرند. از سوختن این الیاف خاکستر سبکی باقی می ماند.

الیافی که نسبتاٌ دیرتر از گروه اول مشتعل می شوند. اکثر الیاف مصنوعی نظیر ریون،اکریلیک، پلی استر و الفین در این دسته قرار می گیرند.این الیاف در مجاورت شعله ذوب می شوند و گاهی اوقات در صورت دور کردن آنها از آتش، شعله ور باقی می مانند.

الیافی که در مقابل آتش مقاوم هستند.پشم، مداکریلیک و ساران جزو این گروه می باشند.در واقع این الیاف هم می سوزند اما با دور کردن آنها از منبع اشتعال سریعاً خاموش می شوند.

اگر یک یا چند نوع الیاف مختلف در بافت پارچه بکار رفته شده باشد، قابلیت اشتعال پارچه تحت تأثیر الیافی است که سریعاً آتش می گیرند.البته در صورتی که بیش از 20 درصد از ساختمان پارچه را تشکیل داده باشد.

نوع بافت پارچه: نوع بافت و ساختار پارچه نیز در اشتعال پارچه نقش موثری دارد.جریان اکسیژن در این زمینه نقش مهمی را ایفاء می کند. درپارچه هایی با بافت شل و آزاد، نفوذ اکسیژن براحتی صورت می گیرد و موجب سریع آتش گرفتن پارچه می شود.

پارچه های پرز دار مثل فلیس، فلانل و مخمل به دلیل داشتن سطح وسیع در مجاورت هوا سریع تر شعله ور می شوند. این پارچه ها به دلیل اینکه آتش سریعاً در سطح آن منتشر می شود سوختگی های شدیدی در پوست ایجاد می کنند.

وزن پارچه: در دو پارچه با نوع الیاف و ساختار بافتی یکسان ، پارچه سبک تر سریع تر آتش می گیرد.

مواد شمیایی و روش های تکمیل: روش های رنگرزی ، چاپ و تکمیل پارچه که باعث تغییر سطح پارچه می شوند نیز قابلیت اشتعال پارچه را تحت تأثیر قرار می دهند. مواد شوینده و یا نرم کننده که توسط مصرف کننده نهایی مورد استفاده قرار می گیرند نیز باعث شعله ور شدن سریع لباس ها می شوند. بنابراین توصیه می شود استفاده بیش از حد از مواد نرم کننده نیز با احتیاط صورت پذیرد.

انتهای پیام/31