مهران هوشیار؛ سفالگر و مدرس هنرهای سنتی در گفت‎وگو با خبرنگار تجسیمی خبرگزاری هنر ایران درباره سفال کاربردی و مسائل مربوط به آن گفت: ویژگی‌های هنر سفال به آن قابلیت این را داده است که بتواند جنبه‌های اقتصادی را برای هنرمندان برآورده سازد. به همین دلیل این نوع نگاه به سفال قابل تمجید و مثبت است، هرچند خطر بازاری شدن نیز در مورد آن احساس می‎شود.

وی با بیان اینکه فضای هنرهای سنتی با هنرهای زیبا متفاوت است، افزود: با وجود رویکرهای هنری که اکنون پدید آمده‎اند؛ هنرهای سنتی در واقع به این هدف ساخته می‎شوند که وارد بازار شوند. حال این بازار می‎تواند مصرف خانگی باشد و هم می‎تواند حالت عمومی یا حتی برون مرزی پیدا کند.

این مدرس دانشگاه با اشاره به اینکه امروز ماهیت آثار هنری بر اساس ساختارهای اجتماعی و رویکردهای زندگی مدرن تغییر کرده است گفت: امروز در مورد یک اثر سنتی، اقلیم و جغرافیا معنایی ندارد، تمام فرهنگ‎ها جهانی است؛ همانطور که ما امروز ممکن است از یک سفال ژاپنی یا یک کار سنتی آفریقایی در خانه خود استفاده کنیم. به همین دلیل سفال نیز تغییر کرده است و اگرچه ما باید هویت خود را حفظ کنیم اما اشکالی ندارد از خرده فرهنگ‎های دیگر نیز استفاده کنیم.

هوشیار همچنین درباره سفال کاربردی و تولید آن اظهار کرد: هنرمند سفالگر باید این قابلیت را داشته باشد که هم مدیا و هم فرهنگ را بشناسد و همچنین باید بداند که قدرت تکنیک در سفال از مهم‎ترین نکات است. این هنرمند با بیان اینکه سفال تنها هنری زیبایی شناسانه نیست گفت: نکات مهمی در موفقیت یک سفال مطرح است؛ وقتی مخاطبی از یک اثر سفال خوشش می‎آید به این معناست که هنرمند سه رکن تکنیک، زیبایی‎شناسی و هویت فرهنگی را به درستی شناخته است

وی ادامه داد: نکته مهم در سفال کاربردی آشنایی زدایی است. هنرمندی که به این کار می‎پردازد باید بداند که اثر او پس از مدتی برای مخاطب تکراری خواهد شد و اگر او قدرت آشنایی‌زدایی و خلق یک معنای تازه را دردل همان اثر قبلی نداشته باشد موفق نخواهد بود. درواقع او باید همواره از خود بپرسد که اثر من توانایی انجام چه کمکی را دارد؟ زیرا این سول به او کمک خواهد کرد که آثار تازه‏تری خلق کند.

انتهای پیام/ 65/