گروه مد و لباس هنرآنلاین؛ طراحی یک مقوله پیچیده و چند وجهی است. بدین معنا که طراحی از یک جهت به عنوان یک مقوله هنری بسیار مهم مطرح می‌گردد. مقوله هنری از این جهت است که طراح، ذوق، هنر و خلاقیت خود را که زائیده گزاره‌های مختلف فرهنگی،اجتماعی، علمی و فطری است. با بهره‌گیری از ابزارهای مختلف برروی لباس پیاده می‌کند و به معرض نمایش و در واقع نوعی ارزیابی تشخیصی قرار می‌دهد. این مقوله هنری دارای بخشهای بسیار ریز تخصی روانشناختی فردی و روانشناختی اجتماعی است که در این مقال نمی‌کنجد.

علاوه بر بعد هنری طراحی را می‌توان از منظر صنعتی نیز مورد بررسی و مداقه قرار داد. صنعت به مقوله‌ای گفته می‌شود که دارای ویژگی‌های خاصی باشد؛ توانایی تولید انبوه داشته باشد، توانایی تولید ثروت داشته باشد، توانایی تولید شکل و کارآفرینی داشته باشد، نیازمند نیروی انسانی متخصص باشد و ... . با کمی دقت در دنیای امروز ویژگی‌هایی که طراحی لباس دارد، کاملاً متوجه می‌شویم که طراحی لباس را نیز می‌توان یکی از حوزه‌های مهم صنعتی دانست. البته در ادبیات توسعه و مدیریت به این صنایع، صنایع فرهنگی گفته می‌شود که به عنوان یکی از صنایع استراتژیک در کشورهای توسعه یافته مطرح شده است.

وجه دیگر طراحی، بعد فرهنگی و اجتماعی آن است. بدین معنا که از نظر فرهنگی، در هر دوره و تمدن خاص، رفتار اجتماعی در قالب علائم و نشانه‌های متفاوتی ارائه شده است و یکی از این علائم که معمولاً بسیار مهم و تاثیر‌گذار است، طراحی لباس و پارچه و پوشش مردم است. نسل‌های بعد که می‌خواهند فرهنگ یک جامعه را بشناسند، از طریق فرهنگ مکتوب و فرهنگ نشانه‌های آن که طراحی پارچه و لباس بخشی از آن است، انجام می شود.

طراحی لباس و منطقه جغرافیایی

ملل مختلف جهان هر کدام دارای آداب، سنن و فرهنگ مخصوص به خود هستند که ریشه در تمدن و اعتقادات آنان دارد. پوشاک که می توان آن را یکی از بارزترین نشانه‌های فرهنگی هر قوم یا ملت دانست، خود یکی از زیر مجموعه های فرهنگی هر کشور محسوب می‌گردد.

در ایران نیز قومیت‌های مختلف با پوشش‌هایی که برگرفته از محیط زیست و آب و هوای منطقه، نوع معیشت و کار و پیشه و از همه مهم‌تر دین و مذهبشان است، از لباس‌هایی با رنگ‌ها و طرح‌های گوناگون بهره می‌برند. به عنوان مثال در سرزمین سرسبز شمال و مزارع چای، زنان غالباً رنگ لباس خود را طوری انتخاب می‌کنند که تضاد شدیدی با رنگ محیط داشته باشد تا از فاصله دور نیز در معرض دید افراد خانواده باشند، همین مساله در مورد زنان ساکن کوهستان‌های خشک نیز صدق می کند و رنگ لباس زنان تضاد شدیدی با رنگ مسلط محیط دارد. در مناطقی که مردان به کار گله داری می پردازند، لباسشان نسبتا گشاد و راحت است.

در لباس‌های محلی زنان ایران، از رنگ های زنده و شاداب و پارچه‌های پر زرق و بـرق و یـا سـوزن‌دوزی شـده اسـتـفـاده مـی شـود. زنـان برروی لباس‌های محلی خود از زینت آلات استفاده می‌کنند.

در مجموع، پوشش‌های محلی زنان و مردان سرزمین ما متناسب با آب و هوا، کوهستانی و بیابانی بودن منطقه جغرافیایی و همه آن شرایطی که فرد به سهولت پذیرفته است، انتخاب، طراحی و دوخته می شود و به اندازه کافی نیز از زینت‌آلات و تنوع برش برخوردار است.

بخشی از مقاله نقش و تاثیر جامعه طراحان در توسعه صنعت پوشاک در کشور

نوشته مهدی محمودی

عضو کارگروه ساماندهی مد و لباس

انتهای پیام/31