اورنگ نارکی در مورد برگزاری جشنواره های موضوعی به خبرنگار هنرآنلاین گفت: جشنواره به خودی خود خوب است و یک حرکتی را در روند تولید تئاتر به وجود می آورد.
وی افزود: اما این نکته را باید مورد توجه قرار داد که تئاتر ایران جشنواره زده شده است؛ یعنی اینکه یه عده جمع می شوند و فراخوانی را در رابطه با یک موضوع خاص می دهند. جشنواره برگزار می شود و پس از آن همه چیز تمام می شود.اینکه در یک سری موضوعات که می خواهیم روی آنها کار کنیم و بولد بشود بد نیست. تئاتر به عنوان یک رسانه به صورت زنده می تواند با مخاطبین خود ارتباط برقرار کند و به خوبی مباحث را بیان کند. اما این آثاری که برای جشنوارها ایجاد می شوند چه سرنوشتی پیدا می کنند و در انتها به کجا می رسند؟ تنها در حد همان جشنواره باقی می مانند.
وی ادامه داد: برای اینکه آثار تولید شده در این جشنواره ها به فراموشی سپرده نشوند باید اقداماتی صورت بگیرد. اجراهای عمومی تمایش های برتر جشنواره ها در سطح استان و شهرستان های دیگر، ضبط آثار و در اختیار گروه های دیگر قرار دادن و ایجاد تئاتر کاربردی در یک پروسه زمانی مشخص می تواند در این زمینه بسیار تاثیر گذار باشد.
نارکی در مورد الویت کارهای بومی برای شرکت در تئاتر استانی بیان کرد: اینکه در جشنواره بشود به مسائل بومی پرداخت روند صحیحی است. سال گذشته در جشنواره تئاتر بین المللی فجر یک اثر بومی را به روی صحنه بردم که کاملا موفقیت آمیز بود. نکته قابل توجه آن است که نگاه کاملا بومی به تولیدات استانی، گروه های نمایشی را از سایر جریان های تئاتری دور می کند.
وی در پایان فعالیت های تئاتری خود بیان کرد: هم اکنون گروه نمایشی "سفیر" گچساران دو اثر نمایشی را در دست تولید دارد. یک از این دو اثر به نام "کابوس زنی در خواب" است که فضای بومی دارد. این نمایش نوشته ارونگ نارکی و به کارگردانی مسلم نارکی است و اواخر شهریور ماه به اجرای عموم خواهد رفت. اثر دیگر تحت عنوان" پس از آن روز" به کارگردانی و نویسندگی اورنگ نارکی است که به مناسبت ایام محرم به روی صحنه خواهد رفت.
انتهای پیام/