به گزارش خبرنگار هنرآنلاین، جشنواره تئاتر استانی ، به مانند سال های گذشته در کلیه استان های کشور برگزار خواهد شد. طبق زمانبندی اعلام شده از سوی مرکز هنرهای نمایشی نیمه دوم شهریور ماه چراغ این جشنواره ها روشن خواهد شد و گروه های نمایشی آثار خود را به روی صحنه خواهند برد.
اساسنامه اجرایی جشنواره چندی پیش از سوی مرکز هنرهای نمایشی اعلام شد و شرایط و ضوابط اجرایی گروه ها و آثار به صورت دقیق مشخص شد. گروه های نمایشی بر اساس اجرای دقیق این قوانین خواهند توانست در این جشنواره که مقدمه ای برای حضور در جشنواره تئاتر منطقه ای و جشنواره فجر است شرکت کنند؛ بنابراین از اهمیت خاصی برخوردار است.
یکی از ضوابط شرکت در این اساسنامه، استفاده از نمایشنامه های نویسندگان بومی و سوق دادن آثار نمایشی به سمت بومی گرایی است. اهداف زیادی از جمله ایجاد متن های نمایشی داخلی، توجه به آئین ها و مراسم و... در پس این موضوع وجود دارد. اما به راستی این مسئله پاسخگوی نیاز هنرمندان و اهالی تئاتر در استان ها خواهد بود؟ آیا بومی گرایی سبب دوری گروه های نمایشی از جریان های روز تئاتر نخواهد شد؟ و آیا رویکردهای گاه و بیگاه متولیان نمایش کشور را نباید مصداق بارز افراط و تفریط به حساب آورد؟
در همین رابطه مسئول انجمن هنرهای نمایشی استان سیستان و بلوچستان، مخالفت خود را با بومی گرایی صرف عنوان کرد و گفت: تئاتر واقعی جریانات و رویکردهای خاص خود را دارد. اینکه بخواهیم تنها به یک جنبه از آن توجه کنیم درست نیست. نمایش هایی در سطح استان داریم مانند تعزیه یا شبیه خوانی؛ که در مناطق مختلف به صورت آبا و اجدادی وجود دارد. نمایش تعزیه سال های زیاد بین ایرانیان بوده است و هر ساله به آن می پردازیم. در سیستان شبیه خوانان سال های سال است که این کار را انجام می دهند.
وی ادامه داد: این آئین ها و مسائل بومی وجود دارد و به آنها پرداخته می شود. اینکه بخواهیم تئاتر را به سمت بومی گرایی ببریم معنی نمی دهد. تئاتر یعنی چه ؟ تئاتر زبان گویا و بین المللی است. شما چگون می خواهید پانتومیم را بومی کنید؟ این جریان های هنری زبان خاص خود را دارد. اگر قرار است تئاتر بومی شود، چرا این مسئله در تهران انجام نمی شود؟ چرا تنها برای جشنواره های آئینی از گروه ها دعوت میشود که کار بومی انجام بدهند.
وی بیان کرد: تئاتر بومی باید معرفی بشود؛ ولی نباید صرف آن تمام کارها انجام بشود. اگر صرفا این کار را انجام بدهیم، گویا اصل تئاتر آن را کنار گذاشته ایم و موجب می شود مسیر را اشتباه برویم.
انتهای پیام/