هادی سیف پژوهشگر و مولف کتاب های پژوهشی در حوزه تجسمی در گفت وگو با خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: پس از تالیف کتاب درباره کمال الملک و شاگردانش، یکی از هنرمندان تاثیر گذاری که تصمیم گرفتم دربار او کتابی تالیف کنم محمد مدبر بود. او در سال 1346 درگذشت و دومین بنیانگذار مکتب نقاشی به شیوه قهوه خانه ای در ایران امروزی بهشمار می رود. تصویرسازیهای وی بیشتر در زمینه رخداد های کربلا و حماسههای مذهبی هستند.
او درباره شیوه تالیف کتاب محمد مدبر گفت: برای تالیف کتاب های زندگینامه هنرمندان در ابتدا تمام منابعی که درباره آنها موجود بود را گردآوری و بررسی کردم و در نهایت تنها بخش های خالی را با تخیل ام پر کردم.
این پژوهشگر آثار تجسمی در ادامه یادآور شد: پژوهش و تالیف این کتاب به پایان رسیده است و امیدوارم بزودی شرایط انتشار این کتاب فراهم شود.
سیف با انتقاد از شرایط انتشار کتاب های تجسمی گفت: متاسفانه ناشران نسبت به انتشار کتاب های تجسمی اقبال نشان نمی دهند و همین موضوع موجب شده که کتاب های تجسمی در زمان خودشان منتشر نشوند.
این پژوهشگر درباره محمد مدبر گفت: او در خردسالی در تعزیه خوانی های تکیه دولت به نقش یکی از طفلان مسلم در می آمد. 12ساله بود که به شاگردی نزد استاد علی رضا قوللر رفت. در کارگاه کاشی سازی استاد علی رضا با پسر او، حسین، آشنا شد. هر دو در این کارگاه به آموختن راز و رمز نقاشی و رنگ آمیزی روی کاشی پرداختند و با یکدیگر در هنر نقش پردازی رقابت می کردند.
او کار نقاشی روی بوم و پرده را در قهوه خانه و به تشویق و سفارش حسین قوللر، دوست دوران کودکی ش آغاز کرد. در قهوه خانه های سر پل دربند، قهوه خانه مش صفر در میدان سید اسماعیل و قهوه خانه عباس تکیه، به سفارش قهوه چیان تابلو و پرده می کشید و از این راه زندگی را می گذراند.
سیف افزود: مدبر قلمی پرتوان در تصویر سازی در زمینه وقایع کربلا و حماسه های مذهبی بر پرده درویشی و بوم نقاشی داشت. در ساخت و پرداخت چهره خاندان پیامبر و اولیاء و اهل حق و معصومیت شهیدان کربلا، و آشکار نمودن شقاوت و خشونت و سنگدلی اشقیا و دشمنان اهل بیت رسالت، هنری والا و بی همتا نشان داده است.
هادی سیف افزود: وقتی مدبر عاشورا و روز محشر را نقاشی می کرد، در یک دستش قلم موی نقاشی بود و در دست دیگرش دستمالی خیس از اشکی که می ریخت. در این اوقات، غالبآ با صدای خوشی که داشت، نوحه ای می خواند. آدم قبول می کرد آنچه را که می خواند دارد نقاشی می کند. به سبب همین شیفتگی و اخلاص بود که او را نقاش عاشورا می خواندند.
به گفته سیف ؛ محمد مدبر رمانی که در هنر نقاشی خیالی به قله رسید، از سنت معمول در هنر نقاشی قهوه خانه ای که خود از بنیانگذاران آن بود، کمی دوری جست و با نوآوری در هنر سنتی به طبیعت سازی پرداخت.
زندگی محمد مدبر به تنهایی و در فقر و تنگدستی گذشت. او سال های آخر عمر چند سالی از راه تراشیدن نقش و نگار بر سنگ گورها زندگی می گذراند.
از مدبر تابلوهای فراوانی باز ماندهاست. از جمله آثار او میتوان به "مصیبت کربلا"، "گودال قتلگاه"، "دارالانتقام مختار"،"عزیمت حضرت مسلم به کوفه" و "کشته شدن سیاوش" اشاره کرد.
انتهای پیام/
32/320