به گزارش هنرآنلاین، جایزه ادبی باخمن یکی از مهمترین جوایز ادبیات زبان آلمانی به کاتیا پتروفسکایا، نویسنده و روزنامه‌نگار اوکراینی بخاطر آفرینش اثر "Vielleicht Esther" تعلق گرفت. این اثر قرار است در ماه مارس ۱۹۱۴ میلادی در آلمان منتشر شود.

بنابراین گزارش، کاتیا پتروفسکایا در اثر خود به سال ۱۹۴۱ میلادی برمی‌گردد و در سفری خیالی به دیدار مادربزرگ یهودی خود می‌رود که در جهنم جنگ و ویرانی در کیف گرفتار شده است و فرجامی تراژیک را انتظار می‌کشد.

به گفته هیئت داوران جایزه ادبی باخمن، پتروفسکایا در داستان خود گذشته را با تصاویری مهیب و تکان‌دهنده در برابر چشم معاصران زنده کرده است. او خواننده را با خود به سیر و سفری می‌برد که با آگاهی و شناخت همراه است، اما درد و رنج با مردگان خاک شده است.

به نوشته دویچه‌وله، مراسم اعطای جایزه باخمن، امسال برای دوره سی‌وهفتم برگزار شد. این جایزه نقدی است و مبلغ ۲۵ هزار یورو ارزش دارد. همچنین در کنار پتروفسکایا چهار نویسنده‌ اتریشی و آلمانی جوایز ادبی دیگری را دریافت کردند.

جسارت و تهور در ادبیات

جایزه ادبی اینگه‌بورگ باخمن به ادبیاتی جسور، تهورآمیز و برانگیزنده اختصاص دارد. جایزه به طور سنتی به متن‌هایی تعلق می‌گیرد که خواننده را فارغ و آسوده رها نکنند. این جایزه از سال ۱۹۷۷ میلادی هر ساله به متن‌‌هایی اعطاء می‌شود که هنوز منتشر نشده‌اند.

در مراسم هر یک از شرکت‌کنندگان در رقابتی فشرده ‌طی سه روز متن خود را برای حاضران می‌خواند. پس از هر متن‌خوانی، هیئت داوران شامل چند نویسنده و منتقد ادبی، درباره متن خوانده شده گفت‌وگو می‌کنند و ارزیابی خود را ارائه می‌دهند.

مراسم ادبی باخمن هر سال در کلاگن‌فورت برگزار می‌شود. اینگه‌بورگ باخمن (۱۹۲۳- ۱۹۷۳) نویسنده و شاعره نامی اتریش در سال ۱۹۲۶ میلادی در همین شهر به دنیا آمد. باخمن در جوانی و با انتشار چند شعر و متن ادبی پرمایه، در محافل ادبى جنجال برانگیخت. اولین کتاب شعرش به نام "زمان تعیین‌شده" در سال ۱۹۵۳ میلادی شهرت فراوانی برای او به همراه آورد.

آثار باخمن قدرت عاطفی بسیار بالایی دارند و میل به دگرگونی را با حس درونی نیرومندی درمی‌آمیزند. باخمن در سال ۱۹۵۹ میلادی در یک جلسه کتابخوانى در فرانکفورت درباره نثر ادبى جدید چنین گفت: "آنچه در واقع در اینجا امکان‌پذیر شده، پذیرش دگرگونى است. تأثیراتى که از دگرگونى در آثار جدید به وجود مى‌آید، ما را به سمت برداشتی تازه، احساسی تازه و شناختی تازه می‌برد."

باخمن خود در آثار ادبى، اعم از شعر، قطعه ادبى، نمایشنامه رادیویى و یا داستان کوتاه ومقالات مختلف، امکان این تجربه تازه را براى خوانندگانش ایجاد کرد. آثار او پیوندى از درک و احساس هستند. ریتم آزاد از ویژگى نگارش شعرگونه‌ اوست. اشعارش متفکرانه‌ هستند با خلاقیت زبانى و تصویرى، کلامى موثر، فشرده و با حال و هوایى از غم و دلتنگى. باخمن، در سال ۱۹۷۳ میلادی بر اثر جراحات ناشی از آتش‌سوزی، در شهر رُم زندگی را بدرود گفت.

انتهای پیام/32/