گروه مد و لباس هنرآنلاین؛ پذیرش هنجارهای اجتماعی در فرایند جامعه پذیری معمولا یا در سطح رخ میدهد و یا در عمق. آنگاه که شخص برای حفظ ظاهر و رعایت هنجار به آن عمل کندبدون آمکه به آن باور داشته باشد و به عبارتی دیگر نوعی مراسمگرا شده باشدپذیرش هنجار در سطح رخ داده است.
آنگاه که شخص هنجارها را درونی کرده باشد و با رغبت به آن عمل کند پذیرش هنجارها در عمق اتفاق افتاده است. از آنجایی که جامعهپذیری همنوایی فرد با هنجارهای اجتماعی است و مدگرایی پذیرش کالایی نو است که کاری جز کار کالاهای مشابه غیر مد را انجام نمیدهد و طبعا نیازی اساسی به تهیه آن مشاهده نمیشود، میتوان ادعا کرد که مدگرایی فرایندی است که در ظاهر و سطح رخ میدهد و از جامعه پذیری نوع اول محسوب میشود.
هنجارهای اجتماعی عموما دارای دیرینهای دور و پایدار هستند. این هنجارها با عوارض و مسائل نوظهور که ناگهان در جامعه بروز میکنند و با تبلیغات گسترده و تلقین به قشرهایی از جامعه تحمیل میشود و بعد از مدتی راه زوال پیش میگیرند، تفاوت ماهوی دارند.
مد غیر از اینکه در فرایند جامعه پذیری اختلال ایجاد میکند و موجب عدم رعایت برخی از هنجارهای اجتماعی میشود، در فرهنگپذیری نیز اختلال ایجاد میکند و گاه به عنوان عارضهای مهم در نظر گرفته میشود. فرهنگپذیری جریانی است که فرد را عمیقا و از جهات فراوان با فرهنگ جامعه همانند میکند و بدین گونه فرد هویت اجتماعی و ما بودن خود را مییابد.
در عصر حاضر با گسترش ارتباط و پیشرفت تکنولوژی ارتباطی امکان آمیزش بیشتر برای فرهنگها مهیا شده است.اما از آنجا که در این جریان ارتباطی یک طرف جریان هم اطلاعات بیشتری در اختیار داردو هم وسایل ارتباطی را تحت کنترل در آورده است با پدیده سلطه فرهنگی - اجتماعی روبه رو هستیم.
جامعهای که خود را به لحاظ فرهنگی سیاسی اقتصادی و علمی برتر میداند در این جریان ارتباطی هم از یک سو سعی میکند مطلوبهای خود را انتشار دهد و هم با رفتارها و حرکتهای غیر مطلوب خود مقابله کند. از این جهت از روشها و شیوههای گوناگونی مثل روش اجباری، روش اقتصادی و روش اقناعی برای اعمال نفوذ و سلطه بهره میگیرد.
در روش اجباری از نیروهای نظامی و حکومتی استفاده میشود. در روش اقتصادی از تحریمهای اقتصادی و محدودیتهای مالی و اشاعه کالاهای مورد نظر بهره میگیرند و در روش اقناعی با استفاده از تکنیکهایی چون تلقین ستایش و نکوهش به سلطه خود بر جامعه مورد نظر تداوم میبخشد.
اشاعه مد و گسترش مد گرایی یکی از تکنیکهای سلطهجویی فرهنگی است. مد رفتاری جمعی است که طی فعل و انفعالهای اجتماعی به اشخاص جامعه تسری مییابد که البته جنبه تثبیت نشدنی آن زیاد است.از این رو نمیتواند به عنوان هنجار اجتماعی در نظر گرفته شود.
بخشی از مقاله مد به عنوان عنصری فرهنگی
نوشته علی چراغی از کتاب فرهنگ و جامعه
انتهای پیام/31