سرویس مد و لباس هنرآنلاین؛ مد اشاعه سریع کالا یا گرایش به یک حرکت یا رفتار در میان قشر یا قشرهایی از افراد جامعه است که می‌تواند ناشی از نیازهای روانی و یا نقاط ضعف افرادو حس برتری طلبی، تجدد خواهی و نوجویی، تنوع طلبی، میل و هوس شخصی، تشخص، چشم و هم‌چشمی، همرنگی با جماعت، احساس کمبود، زیادی درآمد و تمکن مالی و در مواردی علاقه به زیبایی و عواملی دیگر باشد.

اما با این حال جای سوال است که مد تا چه اندازه با زیبایی و ذوق و سلیقه در ارتباط است؟ چراکه مد تغییر سریع سلیقه نسبت به کالایی است به بازار عرضه می‌شود و تقاضا را به صورتی مشخص تحت تاثیر قرار می‌دهد.

باید گفت که سلیقه و ذوق نیرو و خصلت تشخیص زیبایی به شکل فطری یا اکتسابی است.زیبایی روابط هماهنگ بین اجزاء یک کل است که این هماهنگی قوای شخصیتی و عاطفی هنرمند را به نحوی مطبوع تحریک و ارضا می‌کند و موجب لذت نسبتا پایدار و نشاط روحی می‌شود.

هرگاه سلیقه که حس تمیز زیبایی و هماهنگی است ناگهان تغییر جهت دهد و از اصول پیشین به طور سریع عدول کند سوال برانگیز و مسئاله زا خواهد بود. چراکه مرام و مشی و شیوه زندگی که در طول زمان طولانی شکل گرفته و کسب گردیده به طور ناگهانی دگرگون نمی‌شود مگر آنکه از انسجام برخوردار نباشد. مد چنین دستکاری ای در فرد می‌کند.

در جامعه امروزی تغییر مکرر و زود به زود سلیقه‌ها همچون گرایش‌های سطحی و عشق‌های رنگی است که تنها دستاویز سوداگران بازار کالاهای رنگارنگ و تولیدکنندگان اجناس انبوه قرار می‌گیرد. بنابراین از این رو فاقد اصالت است و مطبوع نظر تولیدکنندگان و سرمایه سالاران است.که هر روز کالایی با طرح و رنگی نو به بازار عرضه می‌کنند و تقاضا می‌آفرینند.

از این رو مد به عنوان عارضه‌ای حادث شده وقتی با سرعت بر سلیقه‌ها اثر می‌گذارد و آن را تحت ‌الشعاع قرار می‌دهد هم نشان بی‌پایه بودن سلیقه‌ها و هم حاکی از زودگذر بودن و بی هویت بودن خود است. بنابراین مد به عنوان یک مسئاله و معضل قابل برسی و تحلیل است.چه مسائل روانی و چه مسائل اجتماعی.

روانی است از این جهت که فرد در پی پاسخ دادن به نیاز و انگیزه‌‌ای است که آن انگیزه می‌تواند ریشه در نظام شخصیتی او داشته باشد.به عنوان مثال افرادی هستند که با تغییر هر روزه لباس و آرایش خود در صدد جلب توجه دیگران برمی‌آیند. خودستایی‌های اغراق آمیز و دور از واقعیت نیز ناشی از نیاز سرکوب شده مقبولیت و احتمالا تحقیر شدن‌های دوران کودکی است. از سوی دیگر اجتماعی است از این جهت که آرایش و وضع ظاهر و نوع لباس پوشیدن هر فرد در جامعه اگر با ارزش‌ها و هنجارهای جاری تطابق نداشته باشد نابهنجار جلوه می‌کند.

بخشی از مقاله مد به عنوان عنصری فرهنگی

نوشته علی چراغی از کتاب فرهنگ و جامعه

انتهای پیام/31