به گزارش هنرآنلاین، سرگردانی جشنواره فیلم کودک مطلبی ست که روزنامه آرمان روابط عمومی ، امروز دوشنبه 20 خردادماه در قسمت فرهنگی به آن پرداخته است . جابهجایی و سرگردانی جشنواره بینالمللی فیلم کودک در سالیان اخیر میان شهرهای مختلف و نگاه متغیر مسئولان به همکاری سایر نهادها برای برپایی این رویداد، چشم انداز روشن در برابر سینمای کودک را به کور سویی تبدیل کرده است. سینمای کودک ایران در اوایل دهههای ۶۰ و ۷۰ شمسی به جایگاهی ویژه در دنیا دست یافت و به باور کارشناسان این گونه سینمایی در معرفی سینمای ایران به جهانیان اثر بسزایی داشته و موفقیت جهانی فیلم «بچههای آسمان» و انتخاب آن به عنوان یکی از پنج فیلم برتر خارجی جایزه اسکار در سال ۱۹۹۸ میلادی گواهی بر این ادعا است.. به نظر میرسد سرگردانی جشنواره فیلم کودک به قصهای ناتمام و دنباله دار بدل شده و سرانجامش مشخص نیست. نکته اساسی دیگر آنکه، امروز جشنواره فیلم کودک از نعمت داشتن یک دبیرخانه دائمی رنج میبرد و نیز گمان میرود دست اندرکاران این رویداد فراموش کردهاند که این جشنواره پس از بیست وپنج دوره نیازمند یک دبیرخانه حقیقی و محلی ثابت برای برگزاری است. به هر حال برنامه ریزی صحیح و بلندمدت و نیز ممانعت از تغییرات مستمر، مسیر بازگشت سینمای کودک و جشنواره بینالمللی کودک را به روزهای اوج هموار و فعالان این گونه سینمایی را امیدوار میسازد. اما در روزنامه ابتکار می خوانیم که عجیب ترین رئیس جمهور دنیا مستند شد. فیلم مستند «رئیسجمهور یک دلاری» ساخته علیرضا بهرامی که به عجیبترین رئیس جمهوری دنیا میپردازد، برای نمایش آماده شد. جمهوری نام جزیرهای است در خاور دور که در سال 2006 استقلال فرهنگی خود را از کره جنوبی اعلام کرد. از آن پس با انتخاب رئیس جمهوری که خود یک هنرمند گرافیست مشهور است و همچنین مسؤولانی همچون وزیر امور خارجه، شکل جدیدی از حاکمیت برمبنای هنر و زیبایی را بهنمایش گذاشت که تاکنون، جزیره را به موفقیتی در عرصه جذب گردشگر رسانده است. رئیسجمهور یک دلاری» قرار است در روزهای آینده برای نخستینبار در جمهوری نامی برای رئیسجمهور آن و اعضای کابینهاش بهنمایش درآید. همچنین در روزنامه اسرار انتقاد فرهاد توحیدی را از مسوولان سازمان سینمایی را می خوانیم . فرهاد توحیدی با انتقاد از سخنانی که آنها را توجیه مسوولان سازمان سینمایی میداند، تأکید میکند که هیأت "بازگشایی خانه سینما" شأن قانونی ندارد و این هیأت نمیتواند موسسهای را که یکبار تأسیس شده است دوباره تأسیس کند! رییس هیأت مدیرهی خانهی سینما در گفتوگو با ایسنا، اظهار کرد: سخن ما روشن است؛ اساسنامهی اصلاحشدهای که به امضای نمایندگان وزارت ارشاد، خانهی سینما و رییسجمهور رسیده، راه را کاملا روشن و واضح توضیح داده است و گفته که چه باید کرد. وقتی اساسنامه ابلاغ میشود، هیأت مدیرهی خانهی سینما مسوول ادارهی آن است و باید مجمع عمومی را برگزار کند و اساسنامهی ابلاغشده، در آن مجمع بررسی شود و سپس انتخابات هیأت مدیرهی جدید برگزار خواهد شد. در اساسنامهی مورد توافق، اصلا چیزی به نام هیأت "بازگشایی خانه سینما" وجود ندارد. او با انتقاد از طرح این بحث که هیأت بازگشایی در حکم هیأت موسس خانهی سینماست، یادآوری کرد: خانهی سینما یکبار برای همیشه در سال 1372 تأسیس شده است. دوستان بهتر است یکبار اساسنامهای را که امضا کردهاند بخوانند. کسانی میتوانند مجمع عمومی خانهی سینما را برگزار کنند که به موجب همان اساسنامه، شأن قانونیاش را دارند. با توجه به اینکه رییس هیأت مدیرهی خانهی سینما میگوید، هیأت بازگشایی را به رسمیت نمیشناسند، بهنظر میرسد که در جلسات هیات بازگشایی خانه سینما نیز حضور نخواهد داشت.
از طرفی روزنامه قدس خبر از "تنها کتابخانه عمومی داورزن در شرف تعطیلی" داد. این مسأله برای شهرستان تازه تأسیس داورزن مایه تأسف و تأثر است که یکی از اولین و مهمترین ادارات آن که در جهت ارتقای فرهنگی و ترویج فرهنگ مطالعه گام برداشته و در بین عموم افراد شهرستان،دارای محبوبیت زیادی میباشد، فقط و فقط به خاطر نداشتن جا و مکان مناسب به تعطیلی کشانده شود! مدتی است کتابخانه عمومی ولیعصر داورزن در بلاتکلیفی قرار دارد و نیازمند توجه خاص مسؤولان و خیران شهرستان است. این کتابخانه که 3 سال از شروع به کار آن گذشته و بتازگی اداره کتابخانههای عمومی شهرستان داورزن استقرار یافته است، به علت نداشتن ساختمان خاص خود و تأکید واقف ساختمان حاضر (دارالقرآن) بر تخلیه آن توسط کتابخانه، در وضعیت نگرانکنندهای قرار دارد. در ابتدای تأسیس کتابخانه ولیعصر طی مصوبات جلسات انجمن کتابخانههای عمومی بخش داورزن، قرار بر این بود که زمینی مناسب توسط شهرداری و شورای شهر داورزن به اداره کل کتابخانههای عمومی خراسان رضوی تحویل داده شود و 40درصد از هزینههای ساخت آن را نیز برعهده گیرد. در سال 91 زمینی معرفی شد که به دلیل نامناسب بودن شکل و متراژ زمین، توسط اداره کل کتابخانههای عمومی خراسان مورد تأیید قرار نگرفت و قرار شد زمین مناسب دیگری معرفی شود که تاکنون این کار انجام نشده است.
اما بانی فیلم این تیتر را برای خود انتخاب کرده بود: "درگذشت یک بازیگر جوان تئاتر". محمد بهرامی مساعد صبح روز یکشنبه 19 خرداد ماه به دلیل سانحه رانندگی درگذشت. وی پیش از این در نمایش های "مهر ششم"،"آبی گونه"،"حساب پرداخت نمیشه" به ایفای نقش پرداخته بود و همچنین در نمایش های "به مراسم مرگ داداش خوش آمدید" و "هفت طبقه" به عنوان دستیار کارگردان همکاری داشته است.پیکر آن مرحوم صبح روز سه شنبه به سمت بهشت زهرا تشییع خواهد شد. روزهای پرکاری" تماشاخانه پارین "تیتری ست که روزنامه همشهری در صفحه فرهنگی خود آورده است . در تماشاخانه پارین 3 نمایش روی صحنه است. این تماشاخانه خصوصی که مدت کمی است به سالنها تئاتر کشور اضافه شده، این روزها میزبان نمایشهای "آدم برفی"، "روایتهای ساده" و "زندگی به روایت خنده و گریه" است که بهترتیب زمانی در این سالن اجرا میشوند. نمایش آدم برفی کاری از امیر مهندسیان است که براساس داستان کوتاهی از اسلاومیر مروژک نگاشته شده و داستان زندگی یک پدر وپسر را روایت میکند. پسر با ساختن یک آدم برفی در روز کریسمس باعث جنگ و بههم ریختن کل کشور میشود. امیر مهندسیان، کاوه ابراهیم، فردین شاهحسینی، رضا حکمی نجفی، مهدی اردانه، بابک جعفریه، سیامک باحجب، امیر رضایی، محمد مسگری، نگار زارع و صحرا اسدالهی بازیگران این نمایش هستند که تا 31 خرداد ماه ساعت ۱۷ و شنبهها ساعت ۱۸ در تماشاخانه پارین اجرا میشود. اما نمایش بعدی که در ساعت 19 روی صحنه میرود، نمایش زندگی به روایت خنده و گریه است. همچنین در روزنامه وطن امروز انتشار آخرین اثر امیرحسین فردی همزمان با چهلمین روز درگذشت این نویسنده انقلابی را می خوانیم .
رمان "گرگسالی" نوشته زندهیاد امیرحسین فردی همزمان با چهلمین روز درگذشت این نویسنده انقلابی منتشر شد. این اثر قرار است در مراسم یادبودی که 28 خردادماه در تالار مهر حوزه هنری برگزار میشود، رونمایی شود. "گرگسالی" در واقع جلد دوم رمان "اسماعیل" است و جغرافیای این رمان عکس "اسماعیل" که در تهران و پایتخت میگذشت، در دامنههای سبلان میگذرد. در پایان جلد اول رمان "اسماعیل" برای این شخصیت انقلابی شرایطی بهوجود میآید که ناگزیر میشود برای امنیت بیشتر پایتخت را ترک کند و به روستایی در دامنه سبلان نزد مادربزرگش برود که با مشکلاتی روبهرو میشود. سوره مهر این رمان را در 400 صفحه و با قیمت 17900 تومان منتشر کرده است. اما روزنامه دنیای اقتصاد خبر از واگذاری امتیاز ساخت «آتش بس» تهمینه میلانی به هندیها داد . تهمینه میلانی گفت: دیداری با یکی از کارگردانان هندی داشتیم و ایشان کاملا درباره کار توضیح دادند و علاقهمند هستند، بحث کودک درون که موضوع اصلی "آتشبس" است در هند راه بیفتد. وی ادامه داد: امتیاز این کار کاملا خریداری شد و قراردادی منعقد گردید که این اتفاق امیدوارکنندهای است و قرارشد فیلم مانند نسخه ایرانیاش در هند ساخته شود و در تیتراژ نیز عنوان شود کار بر اساس فیلم "آتش بس" ساخته شده است. این کارگردان احتمال داد فیلم «سوپراستار» هم در سینمای هند ساخته شود. تهمینه میلانی که چند سال قبل قرار بود خودش "آتش بس" را در سینمای هند بسازد، درباره اینکه چرا کارگردانی این فیلم را انجام نمیدهد گفت: بحث ساخت فیلم توسط خودم کاملا متفاوت بود که آن زمان به دلیل شرایط کاری انصراف دادم و در حال حاضر موضوع توسط کمپانی دیگری پیگیری می شود و ارتباطی به آن زمان ندارد. میلانی درباره فعالیتهای این روزهایش گفت: در این روزها که اجبارا فعالیت فیلمسازی ندارم بعد از 25 سال دوباره به نقاشی رو آوردم و امیدوارم در سال آینده بتوانم یک نمایشگاه نقاشی برگزار کنم. سهم بزرگ مهاجرت در ادبیات مطلبی ست که روزنامه جام جم در قسمت فرهنگ و اندیشه به آن پرداخته است . مهاجرت به دو شکل است؛ خودخواسته و اجباری که دومی را میشود تبعید هم گفت. مهاجرت به هر دو شکلش یکی از مضمونهای رایج در ادبیات و سینما بوده و هست. در ادبیات کم نیستند داستان هایی که به موضوع مهاجرت پرداخته اند. آنچه ادبیات مهاجرت را جذاب می کند تقابلی است که نویسنده میان نگاهش به سرزمینی که به آن سفر کرده و وطن خودش ایجاد می کند یا نگاه متفاوت نویسنده هجرت کرده به سرزمینی که پیشتر برای خواننده آشنا نبوده یا تصویری رایج از آن داشته است. هدف از مهاجرت آشکار است؛ بهره بردن از آزادی و برای بیان حرف هایی که در وطن نمی شود زد یا باید با احتیاط زده شود. اصلا دور از ذهن نیست که اگر پابلو نرودا در وطنش می ماند خیلی سریع کشته می شد و ادبیات دوستان بسیاری از شعرهای ظریفش بی بهره می شدند. از طرفی کشف مکان ها و آدم های جدید نیز از دلایل مهاجرت است؛ همینگوی را نمی شود بدون سفرهایش تصور کرد. این که چه چیز موجب مهاجرت یا تبعید می شود، موضوعی است جدا اما به طور خلاصه می توان دلایلی مثل جنگ، تغییر حکومت یا شرایط بهتر زندگی در کشوری غیر از وطن نویسنده را برشمرد. اما در روزنامه کیهان کارکردهای رسانه ملی و انتخابات را به قلم حسین زینلیان بروجنی می خوانیم . بر هیچ کس پوشیده نیست که مهمترین رسانه موثر بر فضای انتخابات ریاست جمهوری کشورمان، رسانه ملی است. خصوصا شبکه های اول تا هفتم که در این بین هم پوشش کشوری بیشتری دارند و هم مخاطب اجتماعی بالاتری در دسترس آن هاست. اولویت های اصلی رسانه ملی و شبکه های تلویزیونی در روز های باقی مانده تا انتخابات بر چند رکن استوار است : یک- مشارکت حداکثری: آنچه بیش از همه مهم و قابل اهمیت به نظر می رسد، مشارکت حداکثری مردم در انتخابات پیش رو است. دو-ارتقاء بصیرت و انتخاب آگاهانه: در درجه دوم و بعد از مشارکت حداکثری، مقوله مهم و کلیدی، انتخاب اصلح و بهترین گزینش از سوی مردم است که مبنای آن هم افزایش بصیرت و آگاهی مردم است. از این رو رسانه ملی در عین حال که بیطرف است و به سمت هیچ کاندیدایی گرایش ندارد، باید روشنگری و بصیرتافزایی را در دستور کار خود قرار دهد و هر آنچه ممکن است سرنوشت ملت ایران را به سمت صلاح و درستی و پیشرفت و معنویت و عدالت و ... سوق دهد را صریح و بی پرده برای مردم بازگو کند. سه-عبرت ها: تاریخ 34ساله نظام جمهوری اسلامی ایران آکنده است از عبرتها و درس های بزرگی که هر کدام به نحوی می توانند مسیر آینده ملت ر ا روشن کنند. از جمله توجه به تاکتیک های انتخاباتی و رسانه ای دشمن با هدف کاهش مشارکت مردمی، القای تشکیک در سلامت انتخابات، ایجاد التهاب و تشویش و تنش های سیاسی و اجتماعی در کشور و ... که همه این موارد را رسانه ملی می بایستی با تدابیر خاص خود خنثی کند. ضمن آنکه برای اولین بار شاهد توجه ویژه رسانه ملی به آموزش مبانی قانونی و اجتماعی و سیاسی مباحث انتخاباتی در نسل کودک و نوجوان هستیم اتفاقی که مثلا در شبکه یک در قالب برنامه "مدرسه در دست بچه ها"روی می دهد . پایان پیام/