به گزارش خبرنگار موسیقی هنرآنلاین، موسیقی زیرزمینی گونه ای از موسیقی مورد پسند بخشی از اقشار جامعه است، که به صورت کالای تجارتی عرضه نمی شود و توسط رسانه ها یا در جمع های بزرگ اجرا نمی شود.

کیفیت و شکل این نوع موسیقی توسط مخاطب تعیین نمی شود یعنی سلیقه و انتخاب تولید کننده یا تولیدکنندگان در سیطره تمایل مخاطب قرار نمی گیرد، همچنین مخاطب در موسیقی زیرزمینی تعیین نمی کند که چه نوع موسیقی را باید گوش دهد. بسیاری از تولید کنندگان این نوع موسیقی سلیقه ای متفاوت با مخاطب دارند و محصول نهایی در نهایت فقط مورد قبول تعدادی از مخاطبان قرار می گیرد.

پدیده "شهرت " از ویژگی های این نوع موسیقی است البته بعضی از گروههای زیرزمینی به دلیل علاقه ای که به هنر موسیقی دارند اما نمی توانند به صورت مجاز فعالیت کنند به سمت این نوع موسیقی گرایش پیدا می کنند، همچنین بسیاری از کارشناسان این حوزه بر این باور هستند که تعدادی از این گروهها نیز به دلیل خواسته درونی ترجیح می دهند به صورت زیرزمینی موسیقی خود را به گوش مخاطبان خاص خود برسانند.

موسیقی زیرزمینی یا موسیقی مستقل در کشور ما به نوعی وسیله شهرت و مد تبدیل شده است که بعضی از جوانان علاقه‌مند به موسیقی ترجیح می‌دهند از این راه‌ میان‌بر برای رسیدن به اهداف خود استفاده کنند. البته بعضی از این گروهها استعداد کافی دارند اما امکانات ندارند در نتیجه به سمت این نوع موسیقی کشاند می شوند، مهم ترین سوالی که پیش می آید این است مسئولین چه راهی برای این هنرمندان نوپا باز می کنند؟

موسیقی زیرزمینی از کالاهای جامعه سرمایه داری نیست و از طریق تبلیغات به مخاطب تحمیل نمی شود بلکه تعدادی از علاقه مندان به این نوع موسیقی آن را گوش می کنند.

به طور کلی موسیقی زیرزمینی در ایران متفاوت است زیرا در کشورهای اروپایی از این نوع موسیقی برای اعتراضات سیاسی و اجتماعی خود استفاده می کنند اما در ایران همان طور که بارها اشاره شده است به دلیل برخی ممیزی ها این نوع موسیقی شکل گرفته است و حتی بسیاری از کارشناسان عنوان موسیقی مستقل را برای این نوع موسیقی انتخاب کرده اند. بسیاری از هنرمندان معتقد هستند موسیقی زیرزمینی نباید به جوانان کشور ما اطلاق شود زیرا این جوانان دوست دارند در راستای اهداف فرهنگی حرکت کنند و فقط نیازمند حمایت و پشتیبانی هستند، همچنین مسئولین نباید با برخوردهای سطحی این جوانان را از عرصه هنر و موسیقی دور کنند زیرا این برخوردها سبب شده است تا این نوع موسیقی بیشتر تقویت شود.

موسیقی زیرزمینی با تولیدات خانگی اشتباه گرفته شده است

رضا مهدوی، موسیقیدان و نوازنده سنتور درباره موسیقی زیرزمینی می گوید: به طور کلی این اصطلاح در ایران اشتباه است زیرا اصطلاح موسیقی زیرزمینی در امریکا و در زمان ریگان متداول بود و بسیاری از خوانندگان اعتراض های خود را با این نوع موسیقی به گوش مخاطبان خود می رساندند.

این نوازنده در ادامه بیان می کند: به نظر من در کشور ما این موضوع دیده نمی شود بلکه بعضی از هنرمندان جوان گاهی اوقات موسیقی خارج از نظارت سازمانها ارائه می دهند ، اصولا از چند سال اخیر به دلیل مشکلاتی که در اخذ مجوز وجود دارد بعضی از خوانندگان موسیقی مورد نظر خود را از طریق اینترنت به گوش مخاطبان می رسانند.

این موسیقیدان تاکید می کند: متاسفانه ممیزی رفتاری براساس شخصیت افراد و ناخواسته اعمال می شود. اما وظیفه ما این است که به جای ژانربندی موسیقی یک کلیت موسیقی به وجود آوریم و از همه جوانان هنرمند بخواهیم که موسیقی با محتوای خوب ارائه دهند.

گروه‌های زیرزمینی نیاز به شناسنامه دارند

در ادامه رضا کریمی تبار، مدیر برنامه گروه مانوها معتقد است شاید کار گروه‌های زیرزمینی باکیفیت‌تر از برخی گروه‌های رسمی باشد و حیف است که این گروه‌ها شناسنامه‌دار نباشند و می افزاید: مهم ترین مشکل حوزه موسیقی دیدگاه تهیه کنندگان این عرصه است. در تمام دنیا تهیه کننده به کسی می گویند که استعدادی را کشف می کند و آن را به جامعه هنری معرفی می کند و سپس از این راه پول در می آورد اما در کشور ما تهیه کنندگان فقط به دنبال گروههای معروف هستند و اصلا به جوانان تازه کار اهمیت نمی دهند.

مدیر برنامه گروه مانوها در این باره می گوید: متاسفانه هیچ تهیه کننده ای حاضر نیست از گروههای ناشناخته حمایت کند در نتیجه این گروهها اول از طریق اینترنت یا همان زیرزمینی قطعاتی را منتشر می کنند تا شناخته شوند و سپس به صورت رسمی فعالیت خود را آغاز می کنند.

کریمی تبار تاکید می کند: متاسفانه در جامعه ما مخاطبان فرهنگ خرید اورجینال آثار موسیقی را ندارند به همین دلیل همیشه از طریق اینترنت قطعات مورد نظر خود را دانلود می کنند و از این راه با بیشتر گروههای زیرزمینی آشنا می شوند پس در نتیجه گروههای زیرزمینی در جذب مخاطب موفق هستند.

بهتر است برخی از گروه‌ها زیرزمینی بمانند

از سوی دیگر بابک ریاحی پور، نوازنده گیتارباس و عضو پیشین گروه اوهام معتقد است بسیاری از گروه‌های زیرزمینی باید زیرزمینی بمانند زیرا سبک‌های راک و متال در کشور ما جا نیفتاده است، به همین دلیل مخاطبان باید کم کم با این نوع‌های موسیقی‌ آشنا شوند.

این نوازنده می افزاید: موسیقی زیرزمینی در همه جای دنیا وجود دارد و فقط مختص ایران نیست اما صدور و اخذ مجوز در ایران سبب شده است تا تولید یک اثر از کانال خاصی عبور کند، همچنین این نوع موسیقی دارای نقاط مثبت و منفی است که مهم ترین نقطه مثبت موسیقی زیرزمینی این است که این گروهها دید هنری دارند و دارای استقلال هنری هستند.

گروههای زیرزمینی نیازمند حمایت مسئولان هستند

همچنین خشایار اعتمادی، خواننده معتقد است تصمیم‌گیران موسیقی باید بستر مناسب را فراهم سازند و گروه‌های زیرزمینی را هدایت کنند در نتیجه این اقدامات سبب می‌شود این گروه‌ها احساس امنیت کنند و کارهای خود را در مجرای قانونی عرضه کنند.

این خواننده پاپ در ادامه بیان می کند: متاسفانه به دلیل اینکه نظارت و هدایت کافی بر روی محتوای این نوع موسیقی وجود ندارد به همین دلیل ساختار موسیقی زیرزمینی ضعیف است البته بعضی از قطعات این نوع موسیقی با محتوای مناسب ارائه می شوند.

اعتمادی در پایان خاطرنشان می کند: مسئولین موسیقی بهتر است تا راه را برای جوانان و هنرجویان موسیقی باز کنند و هدایت و نظارت کارشناسانه سبب می شود تا این گروهها قانون مداری را بیاموزند، کارهای خوب ظهور کند، گروههای جوان شکوفا شوند، همچنین الگوسازی درست و مناسبی انجام می شود و نوعی خلاقیت شکل می گیرد که این خلاقیت ها به موسیقی کمک می کند.

موسیقی زیرزمینی در میان جوانان مد شده است

سرپرست گروه بهنا معتقد است موسیقی زیرزمینی مد شده است و می افزاید: زمانی که موسیقی زیرزمینی در ایران مد شد، محتوای این نوع موسیقی هم خراب شد زیرا گروه‌های امروزی نمی‌دانند که از این نوع موسیقی چه می‌خواهند و به دنبال چه چیزی هستند.

رامین بهنا در ادامه می گوید: در گذشته گروههای زیر زمینی هیچ ادعایی نداشتند و فقط می خواستند موسیقی کار کنند اما به دلیل عدم صدور مجوز مجبور می شدند به صورت زیرزمینی فعالیت کنند پس در نتیجه در کنج خانه هایشان و برای دل خودشان موسیقی ساختند اما بعد از آنکه مستند و فیلم آقای قنادی ساخته شد اوضاع تغییر کرد و موسیقی زیرزمینی در میان جوانان مد شد.

سرانجام موسیقی زیرزمینی چه می شود؟

بسیاری از جوانان هنرمند نتوانستند با تلاش های خود به صورت قانونی فعالیت کنند و در نتیجه به بیراهه های موسیقی کشانده و از مسیر اصلی خود دور افتادند.

حال باید به این پرسش پاسخ دهیم که چگونه می توانیم این هنرمندان جوان را به عرصه موسیقی مجاز هدایت کنیم؟ این موضوع تنها از طریق حمایت های دولتی و ارشاد از طریق هنرمندان پیشکسوت می تواند صورت گیرد، همچنین با مهیا کردن بستر مناسب برای فعالیت این هنرمندان در زمینه موسیقی قانونی و مجاز می توانیم از حضور آنها در موسیقی بهره ببریم.

پایان پیام/46