به گزارش هنر آنلاین ،بهطورکلی رنگهای روشنی که نوعی شادی و سرزندگی را با خود به همراه دارند، باعث شادابی و نشاط افراد میشوند. وقتی شما لباسهایی با رنگهای روشن و نزدیک به رنگهای طبیعت به تن میکنید، هم برای خودتان نشاط روحی به همراه میآورید و هم برای اطرافیانتان. از سوی دیگر، پوشیدن لباسهایی با رنگهای تیره و خنثی مانند مشکی یا خاکستری مشکلاتی مانند حس اندوه، غم و کرختی را در خود فرد و نزدیکان او ایجاد میکند. نگاه کردن به رنگهای شاد، باعث افزایش سلامت روانی جامعه میشود.
مکانیسم شاد شدن در اثر مشاهده رنگهای زیبا و روشن در بدن هم به این صورت است که ذهن افراد به محض دیدن این رنگها، زیبایی خاصی از محیط برداشت میکند و به نشاط میرسد. رنگهای شاد و روشن پیامهای خوشی را از خود متصاعد میکنند و باعث رضایتخاطر افراد میشوند.
"آدمهای افسرده، رنگهای تیره" حتما میدانید که همه ما انسانها بهطور ذاتی به دنبال شادی، خوشحالی، زیبایی و زیباگرا هستیم و به همین دلیل علاقه فراوانی به رنگهای شاد و زیبا داریم. شاید با استناد به همین دلایل بتوان گفت گاهی آنهایی که به رنگهای تیره و خنثی مانند مشکی یا خاکستری علاقه دارند، به نوعی از برخی ناراحتیهای روانی مانند افسردگی یا انزوا رنج میبرند. البته گاهی استفاده از رنگهای تیره نوعی قرارداد اجتماعی است و نمیتوان آن را نتیجه افسردگی یا حزن و اندوه یک جامعه دانست؛ مثلا ممکن است پوشیدن لباسهای خاکستری، قهوهای یا سرمهای از قوانین شرکتی باشد و پیروی از چنین قانونی بههیچوجه به معنای افسرده بودن کارمندان آن شرکت نیست. استفاده از رنگهای روشن و شاد در جامعه باعث بروز شادی عمومی، نشاط، تمدد اعصاب، بالا رفتن قدرت تصمیمگیری، دوری از پرخاشگری و استرس و اضطراب و رسیدن به آرامش میشود به این ترتیب سلامت روانی افراد جامعه تامین خواهد شد، حتی ممکن است اعتماد به نفس در چنین جوامعی بالاتر هم برود.
"معلمها و مربیها رنگ روشن بپوشند" توصیه ما که آموزش و پرورش هم آن را به معلمها، بهخصوص معلمها و مربیهای دبستان و پیشدبستان، ابلاغ کرده، این است که حتما هنگام حضور در کلاس، لباسهایی با رنگهای شاد و روشن بپوشند. منظور ما از رنگ شاد حتما استفاده از مقنعه، مانتو یا پیراهنهایی با رنگ سرخابی و نارنجی نیست؛ منظور رنگهایی مانند کرم، لیمویی، آبی آسمانی، سفید یا سبز است. از آنجا که روحیه کودکان ازما بزرگترها لطیفتر است، دنیای آنها با شادی، نشاط و بازی همراه است و سلامت روانیشان به آن بستگی دارد و شخصیت آنها هنوز در حال رشد و شکلگیری است، ارتباطهای آنها بیشتر به صورت لمسی است. یعنی بچهها از قدرت ذهن و تجزیه و تحلیلهای منطقی، کمتر استفاده میکنند و به همین دلیل ارتباط آنها با محیط اطرافشان بیشتر به صورت کلامی و دیداری است.
انتهای پیام /62