رامین بهنا، سرپرست گروه بهنا و آهنگساز در گفت و گو با خبرنگار موسیقی هنرآنلاین درباره موسیقی زیرزمینی گفت: موسیقی زیرزمینی از دهه 60 و در انگلستان رواج پیدا کرد زیرا گروههای بسیاری از طریق این نوع موسیقی اعتراضات سیاسی و اجتماعی خود را بیان می کردند اما در کشور ما به دلیل عدم صدور و اخذ مجوز بسیاری از گروهها به سمت موسیقی زیرزمینی گرایش پیدا می کنند.

سرپرست گروه بهنا در ادامه بیان کرد: اصطلاح موسیقی زیرزمینی در دوره ای در کشور ما درست و مناسب بود اما امروزه به کار بردن این اصطلاح اشتباه است زیرا بسیاری از گروهها به صورت رو زمینی فعالیت می کنند و فقط اسم گروههای زیرزمینی را یدک می کشند.

این آهنگساز در ادامه گفت: در گذشته گروههای زیر زمینی هیچ ادعایی نداشتند و فقط می خواستند موسیقی کار کنند اما به دلیل عدم صدور مجوز مجبور می شدند به صورت زیرزمینی فعالیت کنند پس در نتیجه در کنج خانه هایشان و برای دل خودشان موسیقی ساختند اما بعد از آنکه مستند و فیلم آقای قنادی ساخته شد اوضاع تغییر کرد و موسیقی زیرزمینی در میان جوانان مد شد.

بهنا در ادامه خاطرنشان کرد: به طور کلی از زمانیکه موسیقی زیرزمینی در ایران مد شد، محتوای این نوع موسیقی هم خراب شد زیرا گروههای امروزی نمی دانند که از این نوع موسیقی چه می خواهند و به دنبال چه چیزی هستند!

سرپرست گروه بهنا در ادامه تاکید کرد: مهم ترین نکته مثبت موسیقی زیرزمینی علاقه به موسیقی در جوانان است که با هر کیفیتی کارهای متفاوتی ارائه می دهند و نکته منفی از نظر من این است که بعضی از این گروهها فقط به خاطر شهرت به سمت موسیقی زیر زمینی می روند که این کار از پایه اشتباه است.

رامین بهنا در ادامه افزود: بسیاری از گروههای زیرزمینی در جذب مخاطب موفق بوده اند زیرا اینترنت و ارتباطات گسترده راه را برای جذب مخاطبان راحت کرده است.

پایان پیام/46