سرویس تئاتر هنرآنلاین ، در این شهر سفره‌ای به نام "دی عید" (مادر عید) را در شب تحویل سال پهن می‌کنند و در آن علاوه بر وسایل سفره هفت سین یک کاسه حنا و میوه درخت کنار که شبیه زالزالک است می‌گذارند.

چند روز مانده به سال نو کسی که در سال کسی که در سال گذشته عزیزی را از دست داده مراسم قرآن ‌خوانی برگزار می‌کند و مردم و اهل محل به دیدار آنها می‌روند و از آنها برای مراسم نوروز اجازه می‌گیرند. این مراسم در واقع به معنای پایان یافتن دوره عزاداری است.

پس از آن روز روسای قبیله و سلمانی محل که به آن دلاک می‌گویند را دعوت می‌کنند تا سر و ریش مردها را اصلاح کند، زن‌ها هم آرایشگر زنانه را برای این کار دعوت می‌کنند. صاحب عزا هم برای اینکه سایرین را از عزا در بیاورد برای آنها پارچه‌های رنگی می‌فرستد.

در مراسم عروسی نیز برای عروس از یک خانواده متول اسب می‌گرفتند و بعد از عروسی مزد و یا هزینه آن را در پارچه ابریشمی هفت رنگ می‌گذاشتند و به تنگ یا کمربند اسب که از موی گوسفند تهیه می‌شد و به ان تنگاسب می‌گفتند می‌بستند و برای صاحب اسب می‌فرستادند.

انتهای پیام/54/53