به گزارش هنرآنلاین، عنوان مجموعه ارائه شده در این نمایشگاه "ماسکها و بازیچههای کاغذی" است. این آثار کاملا متفاوت از نقاشیهای قبلی ابتکار است. او در نمایشگاههای قبلی بیشتر به دنبال فرم، تکنیک و بافت اثر بوده اما در آثار تازهاش مفهوم و ایده کارها اهمیت بیشتری دارند.
فضای آثار ابتکار وهم برانگیز و وحشت آور است. پس زمینههای اغلب تیره آثار با وجود ماسکها و دستهایی که دستکش دارند فضا را توهم برانگیز و تلخ کرده است در این بین پرندهها و قایقهای کاغذی که نشان از امید و آرزوهای کوچک هستند فضا را کمیقابل تحمل کردهاند و گویی در فضای نقاشی بارقه امیدی بوجود آورده اند.
مقابله با زمان، زیر سایه زمان، استحاله، پرواز با بالهای کاغذی، همزاد، پرندههایم را نخ میکنم و... اسامیتابلوهای این نمایشگاه است.
این نقاش جوان در مورد مجموعه ماسکها و بازیچههای کاغذی میگوید: آثار این نمایشگاه ابتدا با موضوع زمان شروع شد و در چند اثر از المان ساعت و پاندول ساعت استفاده کردم. موضوع زمان همیشه برای من اهمیت داشته است با توجه به اینکه میبینیم هر سال پیرتر میشویم و عمر در حال گذر است و در این مدت، زندگی تغییرات زیادی میکند و بسیاری از عزیزان را از دست میدهیم و آدمهای جدیدی به زندگیمان اضافه میشود، این دغدغه همیشگی ماست که از عمر کوتاه مان استفاده کنیم و بهره لازم را ببریم؛ بنابراین سعی کردم در این آثار نشان دهم ما همیشه در نبرد با زمانیم و زیر سایه آن زندگی میکنیم و دوست داریم متوقفش کنیم اما امکان پذیر نیست و دائما در مواجه با آن هستیم.
او در پاسخ به این سوال که ماسکها چطور به آثارش راه یافتند میگوید: در دنیای فعلی ما اکثر آدمها خودشان نیستند و دائما مجبورند برای مواجه با شرایط مختلف در خانواده، اجتماع و شرایط کاری خود واقعیشان را پشت نقابی پنهان کنند. به همین دلیل نقاب و بعد از آن بازیچههای کاغذی که امیدها و آرزوهای کوچکی است که ما برای خودمان میسازیم به آثارم راه یافتند. این بازیچههای کاغذی زندگی را برایمان شیرین تر میکنند و در کنار آنها میتوانیم شرایط سخت زندگی را پشت سر بگذاریم.
ابتکار در این آثار از المانهای مفهوم برانگیز زیادی مانند پرندهها و قایقهای کاغذی و دستهایی که دستکش دارند استفاده کرده است، او در این مورد میگوید: پرندهها و قایقهای کاغذی نشانههایی از امید، آرزو و آمالهای کوچکی هستند که زندگی سخت امروز با وجود چالشها و مشکلات مختلفی که هر روز با آن روبرو هستیم را کمی قابل تحمل میکنند.
او در ادامه اضافه کرد: دو چیزی که در بدن انسان میتواند شخصیت آن را نمایان سازد صورت و دست اوست. وقتی کسی هر دو مشخصه را میپوشاند شناسایی برای طرف مقابل سخت میشود. در واقع این همان نقاب و پوششی است که ممکن است همه ما خودمان را زیر آن پنهان کنیم.
او در مورد روند خلق این آثار میگوید: برای به تصویر کشیدن این نقاشیها ابتدا اتودهای اولیه از ایدههایم بر روی کاغذ میزنم و بعد تمام این ماسکها و دستکشها را میپوشم و با نورپردازیهای مختلف عکاسی میکنم و بعد به صورت دستی یا با کامپیوتر آنها را چیدمان کرده و هنگامیکه بر روی بوم میکشم تغییراتی در آنها اعمال میکنم. در واقع تمامیاین آثار به نوعی صحنه پردازی و چیدمان دارند، و از هر اثر در حدود 200 تا 300 عکس گرفته میشود. من تمامی این بازیچههای کاغذی پرندهها و قایقها را ساخته، چیدمان کرده و عکاسی میکنم و سپس بر روی بوم به تصویر میکشم.
مریم ابتکار، متولد 1358 تهران است و فارغ التحصیل رشته کارشناسی ارشد طراحی صنعتی از دانشگاه تهران، او از سال 88عضو انجمن نقاشان ایران است. وی تاکنون سه نمایشگاه انفرادی در ایران و آمریکا برپا نموده و در شش نمایشگاه گروهی شرکت داشته است.
نقاشیهای مریم ابتکار تا هفتم اسفند در گالری الهه به روی دیوار است. گالری الهه در بلوار افریقا، انتهای خیابان گلفام، بن بست امینی، پلاک 3 واقع است.
انتهای پیام/31/34