به گزارش هنرآنلاین، منصور نریمان در گفتوگو با ستاد خبری بیست و هشتمین جشنواره بینالمللی موسیقی فجر درباره این اقدام جشنواره گفت: از ستاد جشنواره با من تماس گرفتند و گفتند، قرار است که از من تجلیل شود و خوشحالم که مردم قدر زحمات من را میدانند.
این موسیقیدان همچنین بیان کرد: در این سالها زحمتهای زیادی در راه موسیقی کشیدم و خوشبختانه آنها که باید درک کنند، درک میکنند و قدر این زحمات را میدانند.
او با بیان اینکه مدتهاست دیگر تکنوازی نمیکند، گفت: در گذشته مردم برای اینکه موسیقی یاد بگیرند، باید سختی های زیادی را متحمل میشدند. مثلا همین سازی که منمیزنم، آن زمان برای پیدا کردنش باید تمام تهران را زیر و رو میکردم و موانع برای یادگیریش هم که جای خود داشت اما این برایم جالب است که امروز خیلیها به راحتی عود دستشان میگیرند و مینوازند.
وی افزود: در واقع خوشحال میشوم، وقتی این جوانان را میبینم که عود میزنند و شور و شوقشان به من امید میدهد. نریمان در پاسخ به سوالی مبنی براینکه چرا او را پدر عود ایران مینامند، گفت: وقتی اعراب عود را از ایران به عراق بردند، تعدادی سیم به این ساز اضافه کردند و عود دارای 12 سیم شد، اما من فکر کردم که این سیمها برای نواختن موسیقی ایرانی دست و پاگیر است و آن را 10 سیم کردم. پس از آن از سوی ارشاد جشنی برگزار شد و آنجا گفتند واجب است، لقب پدر عود ایران را به منصور نریمان بدهیم.
اسکندر ابراهیمی زنجانی، که بعدها نام هنری اش را به منصور نریمان تغییر داد، در سال 1314 در مشهد متولد شد. پدرش که خود سه تار و تار و نی را به خوبی مینواخت از همان دوران کودکی او را تحت آموزش خود گرفت و وی را با ردیفها و گوشههای موسیقی ایرانی آشنا کرد و نواختن سه تار را به او آموخت.
نریمان از سن چهارده سالگی همکاری خود را با رادیو مشهد به عنوان تکنواز موسیقی آغاز کرد و پس از تسلط کافی بر شیوه نوازندگی عود، در بعضی برنامهها به اجرای موسیقی با این ساز پرداخت. پس از مدتی همکاری با رادیو مشهد، به شیراز نقل مکان کرد و به مدت چهار سال فعالیت و همکاری خود را در زمینه موسیقی و اجرا با رادیو شیراز ادامه داد.
پس از آن به عنوان تکنواز رسمی رادیو در کنار اساتید دیگر نظیر جلیل شهناز، فرهنگ شریف، پرویز یاحقی و دیگر تک نوازان آن دوره به فعالیت خود در رادیو تهران ادامه داد. در سال ۱۳۴۱ از او برای تدریس تخصصی ساز عود در هنرستان موسیقی دعوت به عمل آمد. در این سالها تصمیم به نگاشتن کتابی برای تدریس این ساز گرفت. این کتاب با نام «شیوه بربت نوازی» در سال ۱۳۷۲ همراه با دوره عالی که شامل پنج اتود متنوع است به چاپ رسید. از تالیفات دیگر نریمان میتوان به کتاب «۴۲ قطعه برای عود» و «ردیف موسیقی ایرانی برای بربت» اشاره کرد.
آیین پایانی بیست و هشتمین جشنواره بین المللی موسیقی فجر، اول اسفند از 3 پیشکسوت موسیقی ایران احمد علی راغب، امیر اشرف آریان پور و منصور نریمان در تالار وحدت تقدیر به عمل خواهد آمد.