به گزارش خبرنگار هنرآنلاین، مسئولین جشنواره سی و یکم از ابتدا با رویکرد جوان گرایی جشنواره را پیش برند و هیئت داوران هم با انتخاب آثار فیلمسازان اولی بر این رویکرد صحه گذاشتند اما پس از نتیجه اعلام برترین ها از سوی هیئت داوری معلوم شد"جوان گرایی" شعاری بیش نبوده است!

از زمانی که اسامی تیم هفت نفره داوری بخش مسابقه سینمای ایران توسط دبیر جشنواره اعلام شد بحث بر سر انتخاب هفت کارگردان درکنار یکدیگر با واکنش های مختلفی از سوی اهالی سینما روبرو شد که این ترکیب و حضور هفت کارگردان درکنارهم خروجی قابل قبولی نخواهد داشت. هرچند که مهدی فخیم زاده ، ضیا الدین دری، رسول صدر عاملی ، جمال شورجه ، داوود میرباقری در تقسیم بندی کارگردانان به عنوان فیلمسازان نسل اولی سینمای ایران شناخته می شوند اما در هر تیم داوری باید از هر صنف یک نماینده و کارشناس وجود داشته باشد تا برگزیدگانی که انتخاب می شوند بهترین ها ، در هر رشته باشند.

طبق روال چند سال گذشته بنیاد سینمایی فارابی از تولیداتش در طول یک سال در جشنواره فیلم فجر پرده برداری می کند و فیلم های به اصطلاح "فاخر" را در معرض دید مخاطبین خاص و اهالی رسانه قرار می دهد. نکته قابل توجه در خصوص فیلم های فاخر این است که این فیلم ها در تمامی رشته ها نامزد می شوند و سیمرغ هایی دریافت می کنند اگر فرض بگیریم که مدیران سینمایی و در راس هرم آن رییس سازمان سینمایی عقایدش را به تیم داوران تحمیل نمی کند و تیم داوری به صورت خود جوش فیلم های فاخر را انتخاب می کنند ، سی و یکمین جشنواره فیلم فجر هم از این قاعده جدا نماند و جشنواره ای که اکثریت فیلم های خوبش را جوانان نسل سوم و چهارم فیلمسازی و کارگردانان تازه از راه رسیده ساخته بودند ، فیلم هایشان دیده نشد.

فیلم های "خسته نباشید" ، " تاج محل" ، "تنهای تنهای تنها" ، "دهلیز" و "روز روشن" فیلم های اولی بودند که هیات داوران این فیلم ها ندیدند و انتخاب نکردند. جشنواره ای که جوان گرایی و حضور فیلمسازان جوانش را شعار تبلیغاتی کرد و مانورهای زیادی بر این اصل داد در پایان کار نتیجه و خروجی آن فیلم های دیگری شد که مربوط به نهاد های خاص و دولتی است. فیلم "استرداد" علی غفاری ، فیلم بدی نیست اما وقتی بهترین امکانات و خوبترین های سینمای ایران را در اختیار هرجوان علاقه مند به سینما بگذاریم نتیجه کار قطعا فیلم بدی نخواهد شد. فیلم "فرزند چهارم" از پروژه های فاخر دیگری است که میلیارد ها از پول بیت المال صرف تولید این فیلم شده در حالی که این فیلم از محتوا تهی است. حضور این فیلمسازان جوان در سی ویکمین جشنواره فیلم ما را به آینده سینمای ایران امیدوار می کند. جوانانی که بدون هیچ سرمایه ای و با نگاه شخصی فیلمسازی دغدغه اصلی زندگیشان است و با نگاه خود به سینما فیلم های خوبی را ساخته اند.

تیم داوری سی و یکمین جشنواره، باز هم حضور این جوانان را نادیده گرفت و سیمرغ ها را برای فیلم های فاخر در نظر گرفت و این بدترین و تلخ ترین اتفاق در این وا نفسا و شرایط سخت سینمای ایران بود.

درآخر جمله پوران درخشنده کارگردان با سابقه سینمای ایران که فیلمش توسط هیات داوران دیده نشد ، بازی بازیگر نقش اولش دیده نشد را نقل می کنم : تیم داوری چیزی را دید که مردم ندیدند و مردم چیزی را دیدند که تیم داوری ندید. والسلام.

سام بهشتی//